புதுசாய் பூத்தவை!

திண்ணை!

எட்டாப்பு படிக்கையிலே  ஒரு மாச லீவுக்கு ஒடிடுவோம் தாத்தா ஊருக்கு!

தாத்தாவோடு கைப்பிடித்து நடக்கையில் தெருவெல்லாம் வேடிக்கை பார்க்கும்!

திண்ணை வைத்துக் கட்டப்பட்ட  கூடல்வாய் ஓட்டுவீடுகளில் முற்றத்தில்

நிலா முகம் காட்டும்!

 திண்டு வைத்து கட்டப்பட்ட திண்ணை வீடுகள்  தினுசு தினுசாய் அணிவகுக்கும்!

 ஓடி பிடித்து விளையாட, கல்லாங்காய், கண்ணாமூச்சி, எல்லாத்துக்கும் சாட்சியாய்

நிற்கும் திண்ணையில் படுத்திருக்கும் பெரிசுகள்!

மத்தியான போதினிலே திண்ணையிலே சாய்ந்திருக்கும் பாட்டிமார்கள் கதைக்கும் ஊர் கதைக்கு தனிமவுசு!

எப்பொழுதும் கூட்டமிருக்கும் எதிர்வீட்டுத் திண்ணை! முப்பொழுதும் அங்கு நடக்கும் ரம்மி!

முன்னிரவு வேளையிலே சிறுசுகளை சேர்த்து முனியாண்டி கதை சொல்லும் முனியம்மா!

 பாக்கு உரலில் இடித்து வெத்தலை மடித்து மெல்வதோடு ஊர் வம்பை மெல்லும் உலகநாயகி அம்மா!

ஈசிச்சேரில் சாய்ந்து இந்து கிராஸ் வேர்டை நிரப்ப முடியாமல் திணறும்

ஹெட்மாஸ்டர் அங்கிள் என  ஒவ்வோர் வீட்டுத் திண்ணையும் ஒட்டி உறவாடும்!

   எல்லோரும் விடை பெறுகையில்  வழிஅனுப்பிய திண்ணையை

வழி அனுப்பி விட்டார்கள்!

பல ஆண்டுகழித்து பட்டணம் சென்று   திரும்புகையில்

  அடுக்குமாடிகள் ஊரிலே நிறைந்திருக்க அணிவகுத்த திண்ணைவீடுகள் மறைந்துவிட்டன!

 சொந்தங்களையே மறக்கும் நம்மவர்கள்  திண்ணையை மறந்ததில் ஆச்சரியமில்லை!

ஆனாலும் என்னவோ செய்தது திண்ணை இல்லா கிராமங்களை பார்க்கையில்!

நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு

சாபம்!       ஒருபக்க கதை          

சாபம்!       ஒருபக்க கதை                     நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு.

கணவனை இழந்த விமலா, இருக்கும்  ஒரு ஏக்கர் நிலத்தில் வெண்டை, கத்தரி, தக்காளி என்று கொஞ்சம் கொஞ்சம் பயிரிட்டு இருந்தாள்.

        வெயிலில் செடிகள் வாடும்போது, பக்கத்துக் கழனிக்காரரிடம் கெஞ்சி, வாரம் இரண்டு நாள் நீர் பாய்ச்சினாள். இயற்கை உரங்களையே போட்டாள்.

           ‘காயெல்லாம் தளதளன்னு பசுமையாத்தான் இருக்கு… ஆனாலும் நல்ல விலைக்குப் போகலையே?’ – விமலா வருத்தப்பட்டாள்.  

           “ஏம்மா!காய்கறியெல்லாம் அருமையா இருக்கே! என் கடைக்கு மொத்தமா கொடுத்திடறியா?” – 

பக்கத்து ஊர் சூப்பர் மார்க்கெட் முதலாளியின் கேள்வியால் விமலாவுக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி.  ‘இனி தெருத்தெருவா  சுத்த வேணாம். ஒரே இடத்தில் மொத்தமா வித்துடலாம்’ –  

“சரிங்க ஐயா! “ என்று ஒப்புக்கொண்டாள். 

           “நம்ம வேனை அனுப்பி வைக்கறேன்! ஏத்தி விட்டுடு. கடைக்கு வந்து பணத்தை வாங்கிக்க “ என்றபடி முதலாளி சென்றுவிட்டார்.

            மாலையில் அந்த சூப்பர் மார்க்கெட் போய்ப்  பார்த்த விமலாவுக்குப் பகீரென்றது. 

          “அண்ணே! தண்ணி தெளிச்சு வைச்சாலும் எப்படியும் வாடி  வதங்கிடும்! இங்கே எப்படிண்ணே எல்லா காயும் புத்தம் புதுசா இருக்கு?”

              “மருந்து தெளிச்சு,  பாலிஷ் போட்டு, பாலித்தீன் கவர்ல வைச்சிருக்கோமே! ஒரு வாரம் ஆனாலும் வதங்காது!”

            “ஐயோ! சாப்பிடறவங்களுக்குப்  பாதிப்பு வராதா?”

              “வரத்தான் செய்யும்! அதைப்பத்தி  நமக்கென்ன? நாளையிலிருந்து  வேன் வரதுக்குள்ளே சீக்கிரமா காயெல்லாம் பறிச்சு வைச்சிடும்மா”

          “இல்லேண்ணே! நான் என் புள்ளைங்க மாதிரி பாத்துப் பாத்து வளர்த்த காய்கறிங்க! இப்படி மருந்து தெளிச்சு, சாப்பிடறவங்க  வயெறெரிஞ்சு சாபம் விடலாமா? மொத்தமா விற்கலைன்னாலும்  பரவாயில்ல… நாளையிலிருந்து வேன் அனுப்பாதீங்க! “

              லாபத்தைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல், சாபத்தைப் பற்றி கவலைப்படும் விமலாவை வியப்புடன் பார்த்தார், கடைச் சிப்பந்தி.         

      ———————————

சானியா மிர்சாவை லவ்விய சந்தானம்!

வாழ்க்கையில் சில கேரக்டர்கள் சுவாரஸ்யம்! எது நடந்தாலும் ஓக்கே! நான் இப்படித்தான் இருப்பேன்! என் வாழ்க்கை என்னுடையது நான் இப்படித்தான் வாழ்வேன் என்று வாழ்வது ஒருவகை! இந்த வகையினரின் நடத்தை பிறரை பாதிக்காமல் இருக்க வேண்டும்.

    இன்னொரு வகை எல்லாவற்றிற்கும் பிறரை பழி போடுவது! கடவுளை குற்றம் சொல்வது. நான் பிறந்த நேரம் சரியில்லை அதான் இப்படி அல்லாடுறேன் என்று சதா புலம்பிக் கொண்டு இருப்பவர்கள் ஒரு ரகம்!  இவர்கள் வாழ்க்கை எப்போதும் இனிப்பது இல்லை!

    நாம் பார்க்க போகும் கேரக்டர் சந்தானம்! சினிமா நடிகர் சந்தானம் போலவே ஒரு ஜாலி டைப் கேரக்டர்! கையில் காசிருந்தால் கர்ணன் தான்! கொடை வள்ளலாகி கூடியிருக்கும் தோழர்களுக்கு பாட்டில் பாட்டிலாய் சரக்கு சப்ளை செய்வார். காசு இல்லையேல் அன்று அவனுக்கு கொடுத்தோமே என்று கணக்கு பார்த்து அவனிடம் சென்று கேட்க மாட்டார். அப்படியொரு நல்ல குணம். வாழ்க்கை வாழ்வதற்கே என்று நினைக்கும் ஒரு நல்ல மனிதர் இந்த சந்தானம்.

     இவருக்கு ஒரு வித்தியாசமான பழக்கம் ஏற்பட்டு விட்டது. சானியா மிர்சாவுடனான காதல் தான் அது. என்னடா சந்தானத்துக்கும் சானியா மிர்சாவுக்குமா? ஏணி வைச்சாலும் எட்டாதே என்று யோசிக்கிறீர்கள் தானே! இது ஒரு தலைக் காதல்! அப்போதுதான் சானியா டென்னிஸ் அரங்கில் அடிபதித்த காலம் பத்திரிக்கைகள் ஆகா ஓகோ என்று புகழ சந்தானம் அவளை லவ் பண்ணத் துவங்கி விட்டான்.

     என்னயா! அப்துல் காதருக்கும் அமாவாசைக்கும் என்ன சம்பந்தம் என்பது போல பண்றீர்! இதெல்லாம் சரிபட்டு வருமா? என்றால்  உனக்கென்னடா! அவ என்னை லவ் பண்றாலோ இல்லையோ நான் அவளை லவ் பண்றேன்!  என்றூ சிம்பிளாக கூறிவிட்டு செய்தி தாள்களில் சானியாவின் படங்களை சேகரிக்க ஆரம்பித்து விட்டான்

      ஒரு 192 பக்க லாங் சைஸ் நோட்டு வாங்கி அது முழுக்க சானியாவின் படங்களை ஒட்டி வைத்திருந்தார். யோவ் இது உம்ம வயசுக்கு நல்லா இல்ல! தகுதியும் இல்ல சின்ன பசங்க மாதிரி இந்த சின்ன பொண்ணை சைட் அடிச்சிகிட்டு திரியாதேயும் என்றால் போடா  இதுக்கெல்லாம் வயசு காரணம் இல்லை மனசுதான் காரணம் அவ என்னை விரும்பாவிட்டால் என்ன நான் அவளை மானசீகமா லவ் பண்ணிட்டு போறேன் என்று சினிமா டயலாக் விடுவான்.

    சில பேர் குஷ்பு சிம்ரன் என்று சினிமா நடிகைகள் மீது அதீத காதல் கொள்வர்! நிஜம் அவர்கள் கண்ணை மறைக்கும். அவர்களுக்கு திருமணச் செய்தி வந்தால் வீட்டில் சாப்பிடாது ஒரு ரெண்டு வாரங்கள் தாடி வளர்த்து திரிவர். இன்னும் சிலர் தாங்கள் மணக்க போகும் பெண்ணுக்கு அந்த நடிகையின் பெயரை சூட்டி சமாதானப் பட்டுக் கொள்வர் அது மாதிரி இவருக்கு சானியா பித்து பிடித்து விட்டது.

    அறை முழுக்க சானியா ப்ளோ அப்களை ஒட்டி வைத்து மகிழ்ந்து கொண்டிருந்த அவருக்கும் ஒரு ஆப்பு வந்தது. டென்னிஸில் கொடி கட்டி பறந்த சானியா கொஞ்சம் சறுக்க ஆரம்பித்தார். பத்திரிக்கைகள் மெல்ல ஓரம் கட்ட  ஆரம்பித்தன. என்னடா இது என் செல்லத்தை பத்தி ஒரு நியுசும் வர மாட்டேங்குது  என்று புலம்பி தீர்த்தான் ஒரு நாள்.

     என்னத்த பெரிசா ஆடி கிழிக்கறா? ஒண்ண மாதிரி ஆளுங்க தான் ஜொள்ளு விட்டுகிட்டு அவ பின்னாடி திரியறீங்க! அவளும் அவ ஆட்டமும் சுத்த வேஸ்ட் என்றதற்கு என்னிடம் கோபித்துக் கொண்டு  மூணு நாள் பேச வில்லை. சானியாவின் முகவரி தெரிந்து கொண்டு பிறந்த நாள் தெரிந்து கொண்டு வாழ்த்து அனுப்பி பார்த்தான் ஒரு லெட்டர் எழுதி அனுப்பினான் எதற்கும் பதில் இல்லை.ஆனாலும் விடாது தொடர்ந்து அவளது பிறந்தநாள் போட்டியில் வென்றதற்கு அதற்கு இதற்கு என்று வாழ்த்து அனுப்பிக் கொண்டே இருந்தான் சந்தானம்

       என்னயா சானியா! சானியான்னு புலம்பினீயே உம்மோட வாழ்த்துக்கு ஒரு தேங்ஸ்  அனுப்பினாளா அவ? என்றேன்! என் செல்லத்துக்கு ஆயிரம் வேலை இருக்கும் இதுல என்னோட லெட்டரை அவ பார்த்திருப்பாளோ என்னமோ? என்று வக்காலத்து வாங்கினார்.  இது தெரியுது இல்லை அப்புறம் ஏன் அவளையே நினைச்சிகிட்டு காலா காலத்துல ஒரு கல்யாணத்தை பண்ணிக்க கூடாதா? என்றேன்.

     யோவ் உமக்கு ஒண்ணும் தெரியாது. கல்யாணம் பண்ணிட்டு என்னத்த சாதித்து இருக்கீங்க நீங்கள்ளாம்!  என்று மடக்கினான் சந்தானம். திடுமென ஒரு நாள் எல்லோரையும் அழைத்து பார்ட்டி கொடுத்தான். என்னடா என்ன விஷேசம் கல்யாணம் பண்ணிக்க போறீயா என்றதற்கு என்னடா சந்தோஷமான நேரத்துல் அதை ஞாபகப்படுத்தறே என் சானியா லெட்டர் போட்டிருக்காடா? என ஒரு கடிதத்தை காண்பித்தான். அது டைப் செய்யப்பட்ட ஒரு கடிதம். அவனது வாழ்த்துக்கு நன்றி கூறியிருந்த அதில் இறுதியில் சானியா கையெழுத்து இருந்தது. சாதிச்சிட்டடா என்ற போது அவன் முகத்தில் பெருமை மிளிர்ந்தது. அந்த கடிதத்தை பிரேம் போட்டு வைத்திருந்தான் அவன்.

     திடிரென ஒருநாள் அந்த செய்தி வந்தது. நான் தான் சந்தானத்திற்கு முதலில் சொன்னேன். யோவ் உம்ம லவ்வருக்கு கல்யாணமாம்! போயி தடுக்கலை என்றேன்!

தெரியும்டா!  என்னது அப்ப உன் லவ்?

   என்னடா இது பைத்தியகாரத் தனமா கேக்குற? அவளை எல்லாம் நான் மேரேஜ் பண்ணிக்க முடியுமா? அவ எங்கே நான் எங்கே? என்றான்,. அப்ப அவ பைத்தியாமா அலைஞ்சியே அவ போட்டோவை கட் பண்ணி ஒட்டிகிட்டே? வேற பொண்ண கட்டிக்க மாட்டேன்னு  சொன்னே?

  நான் எப்ப அப்படி சொன்னேன்? இப்ப கல்யாணம் வேண்டாம்னுதான் சொன்னேன்! இதெல்லாம் நடக்காதுன்னு தெரியும் ஆனா வாழ்க்கைல ஒரு எண்டர்டெய்ன் மெண்ட் வாணாமா? என்னை பார்த்து நீங்க எல்லாம் எவ்வளவு  பொறாமை பட்டீங்க? அவகிட்ட இருந்து லெட்டர் வந்ததும் உங்களுக்கு எவ்வளவு வயித்தெரிச்சல்! என்னை இல்லை பைத்தியக்காரன்னு சொன்னீங்க  நான் தான் பைத்தியமா அலைஞ்சேன்னா அவளை பத்தி தெரிஞ்சிக்க நீங்க என் பின்னாடி அலைஞ்சீங்க! உங்களை எண்டர்டெய்ன் பண்ணேன் தட்ஸ் ஆல் என்றான்.

அப்ப உன்னோட லவ்? நான் லவ் பண்ணேலேன்னு யார் சொன்னது சானியாவுக்கு லட்ச கணக்கில் ரசிகர்கள் அதுல நானும் ஒருத்தன்! அவ மேல அன்பு செலுத்தினேன் ஆனா அது காதல்னு நீங்கதானே கோர்த்து விட்டீங்க! இதெல்லாம் வாழ்க்கையில் கடந்து போகும் மாமே என்றான்.

  ஒரு சுபயோக சுபதினத்தில் சோயப் மாலிக் கழுத்தில் தாலி கட்டினார் சானியா! அதற்கும் மறக்காமல் வாழ்த்து அனுப்பிய சந்தானம் இதுவரை கல்யாணம் கட்டிக் கொள்ளவில்லை!

      என்னப்பா சந்தானம் எப்ப கல்யாணச் சோறு? என்றால் இப்ப ஹன்சிகாவை லவ் பண்ணிகிட்டு இருக்கேன்! பார்க்கலாம் என்றான் ஜாலியாக!

கதை நிஜமல்ல! கற்பனைதான்! கதைக்கும் சந்தானத்தின் படத்திற்கும் நிச்சயமாய் எந்த சம்பந்தமும் இல்லை!தங்கள் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பகிரலாமே

கிரீடம்!

கிரீடம்!

          நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு.

பாலாம்பாள் மெட்ரிகுலேஷன் பள்ளி பரபரப்பாய் இருந்தது. இன்று அந்த பள்ளி மாணவர்களுக்கு தேர்வுகளில் நல்ல மதிப்பெண்களை பெற்று வெற்றிபெறுவதற்கான சிறந்த ஆலோசனைகளை வழங்குவதற்காக இந்தியாவின் மிகப்பெரிய கல்வி ஆலோசகர் கருணாகரன் வழங்க உள்ளார்.

 பள்ளியின் தாளாளர் பார்த்தசாரதியும் பிரின்ஸ்பல் நரசிம்மனும் நுழைவாயிலில் மாலையோடு கருணாகரனின் வரவுக்காக காத்திருந்தனர். கருணாகரனின் அப்பாயிண்ட்மெண்ட் கிடைப்பது மிகவும் அரிது. அவரது ஆலோசனைகளை கேட்பதற்காக பெரிய கல்லூரிகள் ஐ.ஐ.டிக்கள் கூட வருடக் கணக்காக காத்துக்கிடக்கின்றன.

பாலாம்பாள் பள்ளி தற்போது தமிழ்நாட்டில் குறிப்பிட்டு சொல்லும்படியான வளர்ச்சியை பெற்றுவருகிறது. அதன் மாணவர்கள் பல்வேறுதுறைகளில் பெரிய சாதனைகளை பெற்றுவருகின்றனர். அந்த பள்ளியில் பிள்ளைகளை சேர்ப்பதற்கு பெற்றோர்கள் தவமிருக்கின்றனர். பள்ளியின் கட்டணம் அதிகம்தான் என்றாலும் அங்கே தன் பிள்ளை படித்தால் நல்ல நிலைமைக்கு வந்துவிடுவான் என்று அங்கே பிள்ளைகளை சேர்த்துவிட ஆசைப்பட்டார்கள். தமிழ்நாடு முழுவதும் பாலாம்பாள் பள்ளி கிளை பரப்பி விருட்சமாக வளர்ந்து நிற்கிறது.

  அதன் பெருமைதான் இன்று கல்விநல ஆலோசகர் கருணாகரனை இப்பள்ளிக்கு வர ஒத்துக்கொள்ளச்செய்திருக்கிறது. மிகவும் கஷ்டப்பட்டு இந்த அப்பாயிண்ட்மெண்டை வாங்கியிருந்தார் பிரின்ஸ்பால் நரசிம்மன். இந்த மீட்டிங்கிற்கு வரவேண்டும் என்றால் ஒரே ஒரு கோரிக்கை மட்டும் வைத்திருந்தார் கருணாகரன். அது அந்தப் பள்ளியின் தாளாளர் பார்த்தசாரதி அந்த நிகழ்வில் கலந்து கொண்டு கருணாகரனை வரவேற்க வேண்டும் என்பதுதான்.

 இது என்னய்யா வித்தியாசமா இருக்கு! அந்த கருணாகரனை நான் வரவேற்கிறதா இருந்தா வருவாராமா?

  ”ஆமாங்க! அவர் இந்த மாதிரி ஈவெண்ட்டுக்கு எல்லாம் பல லட்சங்கள் வாங்கிறார். நம்ம பள்ளிக்கு அவர் சில லட்சங்களை வாங்கிட்டு வர ஒத்துகிட்டார். ஆனா நீங்க அவரை வரவேற்கணும்னு மட்டும் கண்டீஷன் போட்டிருக்கார்.”

  ”அவ்வளோ பெரிய ஆள்! என்னை பெரிய மனுஷனா நினைச்சு நான் வரவேற்றாத்தான் வருவார்னு சொல்லியிருக்கிறதை நான் பெரிய கவுரவமா நினைச்சிக்கிறேன். கண்டிப்பா இந்த ஈவெண்ட்ல நான் கலந்துக்கிறேன். அவரை வரவேற்றுப் பேசறேன்!” பார்த்தசாரதி சொன்ன மாதிரியே இன்று பள்ளிக்கு வந்துவிட்டார்.

   தமிழகம் முழுவதும் பாலாம்பாள் பள்ளிகள் இருந்தாலும் இன்று ஈவெண்ட் நடப்பது சென்னையில் உள்ள பாலாம்பாள் பள்ளியில்தான்! பார்த்தசாரதிக்கு இந்த பள்ளியில் இருந்துதான் வருமானம் அதிகம். பெரிய இடத்து பிள்ளைகள் எல்லாம் இங்கேதான் படிக்கின்றன. எனவே எந்த முக்கிய நிகழ்வென்றாலும் இங்கேதான் நடத்துவார்.

  நுழைவாயிலில் கருணாகரனின் கார் வந்து நிற்க, டிரைவர் இறங்கி கார்க் கதவை திறந்து விட கோட் சூட்டில் கண்களில் கூலிங் கிளாசோடு நிதானமாக இறங்குகிறார் கருணாகரன்.

  ” வெல்கம் சார்!” என்று அவரது கழுத்தில் மாலையை போட்டு கை கொடுத்து ”அவர் ஸ்கூல் ஸ்டூடண்ட்ஸ் ஈகர்லி வெயிட்டிங் பார் யுவர் அட்ரெஸ்…” என்று முகத்தில் புன் சிரிப்போடு வரவேற்றார் பார்த்த சாரதி.

   சிறு புன் முறுவலோடு, ”தேங்க்யூ! போகலாமா?” என்று உள்ளே நடந்தார் கருணாகரன்.

அவரின் வேக நடைக்கு ஈடுகொடுக்க முடியாமல் பின்னாலேயே ஓடினர் நரசிம்மனும் பார்த்தசாரதியும்.

விழாப் பந்தலில் மேடையில் பரஸ்பர அறிமுகங்களுக்குப் பின் உரையாற்றினார் கருணாகரன். ஒருமணி நேரம் மாணவர்கள் அனைவரும் அவரது உரையை மிகக் கவனமாக கேட்டு ரசித்துக் குறிப்பெடுத்துக் கொண்டனர்.

   ”இறுதியாக ஒன்று சொல்ல விரும்புகின்றேன்!”. என்று கருணாகரன் தாளாளர் பார்த்தசாரதியை பார்த்தார்.

அவர் என்ன சொல்லப் போகிறாரோ? என்று ஆர்வமாக பார்த்த சாரதியும் மாணவர்களும் கூர்ந்து கவனித்தனர்.

   ”மாணவர்களே! உங்கள்மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்! நமக்கு இதுவரவில்லை! நாம் அவ்வளவுதான் தோற்றுவிடுவோம்! என்று ஒரு போதும் எண்ணாதீர்கள். நான் முப்பது வருடங்கள் முன்பு இதோ இந்த பள்ளியால் உருப்பட மாட்டேன் என்று வெளியேற்றப் பட்ட மாணவன். இன்று அதே ஸ்கூலில் நீங்கள் உருப்பட வேண்டும் என்று உங்களுக்கு வகுப்பெடுத்துக் கொண்டு இருக்கிறேன். அன்று என்னை வெளியேற்றியவர் இன்று என்னை வரவேற்ற உங்கள் தாளாளர் பார்த்தசாரதி ஐயாதான்” கருணாகரன் சொல்ல அரங்கம் மட்டுமல்ல பார்த்தசாரதியும் அதிர்ந்து போனார்.

”வெறும் மதிப்பெண்கள் மட்டும் வாழ்க்கை இல்லை! எண்கள் நம் வாழ்வின் ஓர் அங்கம் அவ்வளவே! நீ மேல்நிலைத்தேர்வில் உருப்போட்டு நிறைய மதிப்பெண்களை எடுத்தால் மட்டுமே கொண்டாடப்படுகின்றாய்! முதலில் இந்த கோட்பாட்டை உடைத்தெரிய வேண்டும். உன் கல்வியின் அளவு மதிப்பெண்களில் இல்லை. நீ இந்த உலகில் கற்றுக் கொண்டதை எண்களில் அளந்துவிட முடியாது. அன்று நூற்றுக்கு நூறு ரிசல்ட் வேண்டும் என்று என்னை வெளியேற்றியது இந்த பள்ளி. ஆனால் நான் தோற்றுப் போய்விடவில்லை!”

 ”எனக்கு ஓர் அரசுப்பள்ளி இடம் கொடுத்தது. படித்தேன். தேர்வில் வெற்றி பெற்றேன். அன்று ஓர் வைராக்கியம் எடுத்தேன். என்னை வெளியேற்றியவரே என்னை ஒருநாள் வரவேற்கவேண்டும் என்பதுதான் அது. உழைத்தேன். உயர்ந்தேன்.வெறும் ஏட்டுப்படிப்பு மட்டும் வாழ்க்கைக்கு உதவாது. அனுபவங்களே சிறந்த படிப்பினையை வழங்கும். என் அனுபவங்களை உங்களுக்கு வழங்குகிறேன்.

மதிப்பெண் எடுக்கும் இயந்திரமாக மட்டும் இருந்துவிடாதீர்கள். உலகத்தோடு பழகுங்கள்! அவை உங்களுக்கு ஓராயிரம் பாடங்களைக் கற்றுத் தரும். இப்போது கிடைக்கும் மதிப்பெண்கள் உங்களுக்கு கிரீடம் கிடையாது.

வருங்காலத்தில் நீ எப்படி உருவாகப் போகிறாய்! என்பதில்தான் இருக்கிறது உன் கிரீடம்.”

”இதோ! என்னை வெளியேற்றியவரே இன்று என்னை வரவேற்று கிரீடம் சூட்டிவிட்டார்.! இது போன்ற ஓர் கிரீட்த்தை அடைய வாழ்த்துகள்!” என்று கருணாகரன் சொல்லி முடிக்கையில் அரங்கமே அதிர்ந்தது.

பார்த்த சாரதியும் நெகிழ்ந்து போய் கைதட்டிக் கொண்டிருந்தார்.

கொஞ்சம் சிரியுங்க பாஸ்!

  கூட்டமா நூறு பேர் உங்க பேச்சை கேட்க  வர்றேன்னு சொன்னாங்க தலைவரே . “

அதுக்காக என் உருவ பொம்மையை நீயே எரிய விடறது நல்லாவா இருக்கு ?”

                      – சீர்காழி ஆர்.சீதாராமன்.

 ” கட்சின்னா கட்டுப்பாடு வேணும்ய்யா . “

அப்ப கூட்டணின்னா கூப்பாடு போடனுமா தலைவரே ?” 

         – சீர்காழி .ஆர்.சீதாராமன் .

  மன்னர் ஏன் டென்ஷனாய் இருக்கிறார்

                        கஜானாவின் பாஸ்வேர்டை எதிரிநாட்டு மன்னர் திருடி விட்டானாம்

                                                                  —- கேஅசோகன். மும்பை-89

  “அந்த நடிகரை அரசியலுக்கு வரக்கூடாதுன்னு சொல்றீங்களே..ஏன் தலைவா?

   “அரசியலிலும் அவர் என்னைவிட நல்லா நடிச்சா,என்னய்யா பண்றது?

வெ.ராம்குமார், வேலூர்

இன்னாப்பாபோர்டுல மேனேஜார்“ போட்டிருக்கே திருத்த கூடாதா ?

                        திருத்துனா மேனேஜர் கோவிச்சுக்குவாருஅவரு போன ஜென்மத்துல “ ஜார்     மன்னராம்

                                                                                        –கே.அசோகன், மும்பை.

  “அரண்மனைக்கு பக்கத்தில் டாஸ்மாக் திறக்க வேண்டாம் என்றால் கேட்டால் தானே மன்னா!”

என்ன ஆயிற்று அமைச்சரே!”

டாஸ்மாக் வந்தவன் எல்லாம், புலவன் என்று சொல்லிக் கொண்டு அரண்மனைக்குள் புகுந்து விடுகின்றனர் மன்னா!”

                         –கி.ரவிக்குமார். நெய்வேலி.

மன்னர் காலை பலரும் தொட்டு வணங்கறாங்களே ஏன் ? “  

அது தான் அவர் உயிரையும் மக்களையும்  காப்பாத்துதாம்…”

    –சீர்காழி,ஆர்.சீதாராமன்.

தலைவர் இப்பல்லாம் ரொம்பவெளிப்படை யாப் பேசஆரம்பிச்சிட்டாரு!”

     “எப்படிச் சொல்றீங்க?”

     “யாரையாவதுதிட்டலைன்னாஎனக்குத்தூக்கம்வரமாட்டேங்குதுங்கறாரு!”

    –முத்துஆனந்த் வேலூர்

மதுரையில் ஒரு அபூர்வ தம்பதியினர்

தேவைக்கு மேல் இருப்பதை கொடுப்து தர்மம் அல்ல தேவைகளை குறைத்துக் கொண்டு கொடுப்பதே எங்கள் தர்மம் என்று இன்றும் டவுன் பஸ்சில் பயணிக்கும் மூத்த தம்பதியினர் தங்களது சொத்துக்களை தர்மகாரியத்திற்கு கொடுத்துள்ளனர்

மதுரை திருநகரைச் சேர்ந்த அந்த தம்பதிகளின் பெயர் ஜனார்த்தனன்ஜலஜாவாகும்.மத்திய அரசு ஊழியர்களாக இருந்த இவர்கள் தொண்டு செய்வதற்காகவே விருப்ப ஒய்வு பெற்றனர்.

ஒய்வு பெற்ற போது கிடைத்த பணத்தைக் கொண்டு திருநகரில் ஐந்து கிரவுண்டு இடத்தை வாங்கிப் போட்டனர்.அதன் இன்றைய மதிப்பு ஒரு கோடி ரூபாய்க்கு மேலாகும்.அதில் முதியோர் இல்லம் நடத்தலாம் என்று முடிவு செய்திருந்தனர். ஜனார்தனனுக்கு திடீரென பார்வைக் கோளாறு ஏற்படவே தாம் முதியோர் இ்ல்லம் நடத்தமுடியாது நடத்துபவர்கள் யாருக்காவது இடத்தை கொடுத்துவிடலாம் என முடிவு செய்தனர்.

அந்த நேரத்தில் டாக்டர் பாலகுருசாமி உள்ளீட்ட சில இளம் டாக்டர்கள் ஒன்று சேர்ந்து ஐஸ்வர்யம் அறக்கட்டளைஎன்ற அமைப்பினை துவங்கி ஆதரவில்லாமல் தெருவில் வீசப்பட்ட வயதானவர்களை காப்பாற்றி தகுந்த மருத்துவமும் உணவும் கொடுத்து காப்பாற்றி வந்தனர்.ஆனால் போதுமான இடவசதி இல்லாமல் சிரமப்பட்டனர் இதனைக்கேள்விப்பட்ட ஜனார்த்தனன்ஜலஜா தம்பதியினர் தங்களது இடத்தை தானமாக கொடுத்தனர்.

ஆனாலும் மருத்துவர்கள் குழு தானமாக இடத்தைப் பெற சிறு தயக்கம்காட்டினர் , இடத்தை பதிவு செய்ய இரண்டரை லட்ச ரூபாய் தேவை என்பதுதான் அந்த தயக்கத்திற்கு காரணம்.இதைக் கேள்விப்பட்ட தம்பதியினர் இடத்தை தானமாக கொடுத்ததுடன் நி்ற்காமல் தங்களது சேமி்ப்பில் இருந்த பணத்தை எடுத்து இரண்டரை லட்ச ரூபாய் செலவு செய்து இடத்தை பதிவும் செய்து கொடுத்தனர்.

இடம் கிடைத்துவிட்டது இனி இதில் கட்டிடம் கட்டவேண்டுமே என்ற நிலை வந்த போது மீண்டும் இதே தம்பதியினர் தங்களது வெளிநாட்டு உள்நாட்டு உறவுகள் நட்புகளிடம் விஷயத்தைச் சொன்னதும் நிதி வந்து சேர்ந்தது, இரண்டு மாடி கட்டிடமும் கட்டப்பட்டது.

கட்டிடம் கட்டியாகிவிட்டது நோயாளிகள் படுக்க படுக்கை வேண்டுமே என்ற சூழ்நிலையில் கொஞ்சமும் தயங்காமல் ஐம்பது கட்டில்கள் வாங்கி கொடுத்தனர்.இதை எல்லாம் நிர்வாகம் செய்ய இரண்டு கம்ப்யூட்டர்கள் வேண்டும் என்ற போது இந்தாருங்கள் வாங்கிக் கொள்ளுங்கள் என்று அதையும் வாங்கிக் கொடுத்தனர்.

இந்த தம்பதியினர் பெரிய பணக்காரர்கள் அல்ல மத்திய அரசு வழங்கும் பென்ஷன் பணத்தில் வாழ்க்கையை நடத்துபவர்கள்தான் எங்காவது போகவேண்டும் என்றால் கால் டாக்சியில் போனால் கூட காசு செலவாகும் என்று நினைத்து டவுன் பஸ்சில்தான் இப்போதும் போய்வந்து கொண்டு இருக்கின்றனர்.

வீட்டு வேலைக்கு ஆள் கிடையாது தங்களது வேலைகளை தாங்களேதான் செய்து கொள்கின்றனர் அக்கம் பக்கம் இருக்கும் குழந்தைகளை அழைத்து மாலை நேரங்களில் தங்களது அறிவை பகிர்ந்து கொண்டு இலவச ட்யூஷன் எடு்க்கின்றனர் பிறகு நேரம் கிடைக்கும் போது ஐஸ்வர்யம் அறக்கட்டளைக்கு விசிட் செய்து அங்குள்ளவர்களிடம் அன்பாக பேசி ஆறுதலளித்து விட்டு வருகின்றனர்.தங்களுக்கு தெரிந்தவர்கள் யாரிடம் பேசினாலும் தர்மம் செய்யச் சொல்லி வலியுறுத்தி அந்த தர்மத்தை ஐஸ்வர்யம் அறக்கட்டளை உள்ளீட்ட தொண்டு நிறுவனங்கள் பெறச் செய்கின்றனர்.

இவர்களின் தயவால் இப்போது வாழ்வின் விளிம்பு நிலையில் மரணத்தின் வாசலில் இருப்பவர்கள் என்று யாருமே கவனிக்காமல் குப்பையாக வீசியெறியப்பட்ட ஆண்,பெண் முதியவர்கள் 39 பேர் ஐஸ்வர்யம் அறக்கட்டளையில் தங்கி கடைசி காலத்தை நிம்மதியாக கழித்துவருகின்றனர்.

அவர்கள் மட்டுமல்ல நீங்களும் நிம்மதியாக வாழ்க்கைகை கடக்கவேண்டும் என்றால் தர்மம் செய்வதை சிறு வயதில் இருந்தே பழக்கப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் வீட்டில் உள்ள சிறு வயது குழந்தைகளையும் தர்மம் செய்யவைத்து பழக்குங்கள்,தேவைக்கு மேல் அல்ல தேவைகளை கூட குறைத்துக்கொண்டு கொடுத்து பாருங்கள் அதன் சுகமே தனி………

நட்புடன் தந்த மயில் இறகு..!

செம்பா, திருச்சி

நட்புடன் தந்த மயில் இறகு..!

எத்தனை 

அழகான கண்களென

மயங்கி.. 

எதற்கு இத்தனை

அழகான கண்களென

யோசித்து..

நம் அத்தனை பேரையும்

இத்தனை கண்களால்

பார்க்குமோ என வியந்து

பின்..

பத்திரப்படுத்தினேன்

புத்தகத்திற்குள்..!

குட்டியே போடவில்லையென

ஏமாந்து..

ஒருநாள்

தூக்கிப்போட எடுத்தபோது..

என்னையுமறியாது

அதன் 

அழகான  பார்வையில்

மெய்மறந்து

வருடிப்பார்க்கையில்..

மறுபடியும்

பத்திரப்படுத்திக்கொண்டேன்..!

செம்பா, திருச்சி 

தொடரும் பொழுதுகள்

பரிவை சே.குமார்.

தொடரும் பொழுதுகள்

பொழுதுகளின் புழுக்கம் மறந்து

இரவின் மடியில் நாம்…

எழுதாத ஓவியமாய் 

என்னருகில் நீ..!

ஆடை துறந்து

ஆசை அணிந்து நான்..!

உனக்குள் வெட்கத்தின்

விளைச்சல்..!

எனக்குள் சந்தோஷ சாரல்..!

அணைத்த போதும்

அணைய மறுத்த 

தேக நெருப்பு..!

கலந்தபின் கரைந்தது காமம்..!

தினமும் தொடர்ந்தாலும்

தீரவில்லை நமக்குள்..!

துய்ப்பிற்குப்பின்

சுகமான உறக்கம்..!

விடியலில் விழித்துக்கொண்டது

நேற்றைய சண்டையின் எச்சம்..!         

                                      ‘பரிவைசே.குமார்.

காயத்ரி

ஆரண்ய நிவாஸ் ஆர்.ராமமூர்த்தி

காயத்ரி

————-

“சுக்லாம்பரதரம் …..சொல்லுங்கோ..”

என்று அந்த காவேரி ஆற்றங்கரையில் ஆவணி அவிட்டத்திற்கு வந்திருப்பவர்களைப் பார்த்து, இயந்திர கதியில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான், நாராயணன்…

பிடிப்பில்லாமல்..மனத்தில் லயிப்பில்லாமல் அவன் சொன்ன வார்த்தைகளை மந்திரங்களாக நினைத்து, பின்னால் பயபக்தியுடன் சொல்லிக் கொண்டு இருந்தது, அந்த கூட்டம்.

காரணம் இல்லாமல் இல்லை..உணர்ச்சி வசப் பட்டுக் கொண்டு, கண்களில் நீர் கசிந்துருகி..பதம் பிரித்து..அர்த்தத்துடன் ஒவ்வொரு வேத மந்த்ர உச்சாடனையையும் ஸ்பஷ்டமாக..உற்சாகத்துடன், சொல்லிக் கொண்டிருந்த நாணா இன்று இல்லை..

செத்துப் போயிட்டான்..இவன் வேறு யாரோ..வெளி நாட்டில் சொல்வாளே..ரூபாவா..ரோபோவா..ஏதோ ஒண்ணு அதைப் போல எந்திர மனுஷன் தான் இதோ இங்க நின்னுண்டு சொல்லிண்டு இருக்கானே இவன்.

வாய் மந்திரங்களைச் சொல்லிக் கொண்டிருந்த நேரத்தில், கண்கள் வந்திருந்த தலைகளை எண்ணிக் கொண்டிருந்தது…மனசோ…தலைக்கு முக்கால் ரூபாய் என்று கணக்கு பார்த்துக் கொண்டு இருந்தது!

யாருக்காக சேர்க்கப் போகிறான், நாணா? உறவு என்று சொல்லிக் கொள்வதற்கு, இந்த உலகில் ஒட்டிக் கொண்டிருப்பது அவனுடைய அம்மா தான்..

அம்மாவிற்கு அவன் மேல் அபிரிமிதமான பாசம்…ஆஸ்த்மாவிற்கு அவள் மேல் பாசம்..குரங்குப் பிடியாய் பிடித்துக் கொண்டு விட மாட்டேன் என்கிறது..

மனசுக்குள் கணக்குப் போட்டுக் கொண்டிருக்கிறானே..தட்சணை..அது அம்மாவை சந்தோஷப் படுத்தாது..இவன் வாய் கொள்ளாம கூப்பிடறதே போறும்..அதுவே ஆனந்தம் அந்த ஜீவனுக்கு!

….இதோ இங்க நிக்கறாளே..இவாளைப் போல கார்த்தால பத்து மணிக்கு ஆஃபீசிற்குப் போய் ..அரட்டை அடிச்சுட்டு..சாயங்காலம் ..புதுசாய் குளிச்சவன் போல ’பளிச்’னு ஆத்துக்கு ஓடோடி வராளே..அது மாதிரி இல்லையேன்னு தான் ஏக்கமா இருக்கும்..அதுக்கென்ன பண்றது? வைதீகன் தர்ப்பக் கட்டையை தூக்கிண்டு தான் போகணும்..டை கட்டிண்டு, ஆஃபீசுக்குப் போக முடியுமா?

குடுமியோடு, டையை கற்பனை செய்து பார்த்தான்..கவிந்து கொண்டிருந்த துக்கத்திலும்..மின்னல் கீற்றாக சிரிப்பு மலர்ந்தது, மனதிற்குள்…

‘சூர்யஸ்ய….மாமன்ஸ்ய ..’ மனம் சூரியனை நினைக்க வில்லை..சந்திராவை நினைத்துக் கொண்டிருந்தது!

அவனைப் போலத் தான் அவளும்! ஆனா, ஒரு வித்யாசம்..அவ அம்மா நாலு ஆத்துக்கு உபகாரம் பண்ணக் கிளம்பிடுவா..ஏதாவது விசேஷம்னா,

அங்க கனகத்து மாமியோட சமையல் தான் மணக்கும்!

கனகத்து மாமி, தம் பொண்ணு சந்திராவையும் ஒத்தாசைக்குக் கூட்டிண்டு போவா..அந்த காலத்தில..கல்லிடைக் குறிச்சி மாதிரி வட்டமா, பெரிய ஆத்துக் கூடத்தில எல்லாரும் ஊர் வம்பு பேசிண்டும்…அப்பளாத்துக்கு வட்டு இட்டுண்டும் இருக்கும் போது தான் ஒரு நாள் நாணாவின் கவனத்தைக் கவர்ந்தாள் சந்திரா.

தாழ்வாரத்தில..வெயில் வந்தா மணி பன்னிரெண்டு என்று தெரியும்..தெரிஞ்சுண்டும், வாசல் வழியாப் போற நாணாவை சந்திரா எதுக்குக் கூப்பிடணும்?

’இந்தாங்கோ… நாணு சாஸ்திரிகள் வாள்! மணி என்ன ஆறது..சித்த சொல்லுங்கோ?’

கண்களில் குறும்பு மின்ன அவள் அன்று கேட்டதை நினைத்துக் கொள்கிறான், நாணா..

அவனை யாரும் நாணு சாஸ்திரிகள் என்று கூப்பிட மாட்டா..அதுக்காக ‘டேய் நாணுன்னும் கூப்பிடறது கிடையாது..கும்ப கோணம் ராஜா வேத பாடசாலையில படிச்ச பையன்கிற மரியாதை அவனிடம் ஒட்டிண்டு இருக்கும்!

’ விசாலாட்சி அம்பா சமேத விஸ்வ நாத ஸ்வாமி சன்னிதெள…

அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பா சமேத ஜம்புகேஸ்வர ஸ்வாமி சன்னிதெள..

சுகுந்த குந்தளாம்பா அம்பா சமேத மாத்ருபூதேஸ்வர ஸ்வாமி சன்னிதெள..’

‘…..சமையல் காரா ஆத்திலே பொறந்ததே ஈரேழு ஜன்மத்துக்கும் போறும்..

தர்ப்பைப் பிடிக்கிற வாத்யாருக்குவேற நான் வாக்கப் படணுமா நான்? நன்னா கதை சொன்னே போ!..எனக்கு வரப் போற ஆம்ப்டையான் சின்ன வேலையில இருந்தாலும் டெய்லி ஆஃபீஸ் போயிண்டு வந்துண்டு இருக்கணும் அதான் என் ஆசை!”

’மளுக்’கென்று நாணாவின் மூன்று மாத ஆசையை, முருங்கைக் காயை ஒடிக்கிறார்போல ஒடித்துப் போட்டு விட்டு ’ஸ்டைலா’க நடந்து சென்று விட்டாள் அந்த சந்திரா!

‘அதான் என் ஆசை..அதான் என் ஆசை..’ சினிமால சொல்றாப்பல ஏதோ ஒண்ணு, மனசுல படீர்..படீர்னு வந்து அடிச்சது நாணாவுக்கு..வாயில ‘அதான்

என் ஆசை’ன்னு அவனை மீறி வரப் பார்க்கவே, சட்னு ‘ஆனந்த வல்லி அம்பா சமேத நாக நாத ஸ்வாமி சன்னிதெள’ன்னு ஒரு வழியா சமாளிச்சுண்டுட்டான்..

தேவதைகளுக்கு அர்க்யம் விட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள், எல்லாரும்..

முழங்காலளவு தண்ணீரில் நின்று கொண்டு!

நாணா கரையில் நின்று கொண்டு மந்திரம் சொல்லிக் கொண்டு இருந்தான்..

‘…ச்சே..என்ன பொழைப்பு இது..ஒவ்வொருத்தன் எவ்வளவு அமெரிக்கையா இருக்கான்..இந்த காலத்திலும், நாம காயத்ரியை கட்டிண்டு

மாரடிக்கணும்னு தலையில எழுதியிருக்கே..என்ன பண்றது?…’

இதான் கடைசீ ஆவணி அவிட்டம்..தலையை ‘க்ராப்’ வைச்சுண்டு இன்னும் பத்து நாள்ள பட்டணத்தைப் பார்க்க ஓடிப் போக வேண்டியது தான்

வாசு ஏதோ ஆட்டோ ஓட்டறானாம்..ஏதாவது ஒரு ஒர்க்‌ஷாப்ல க்ளீனர் வேலையாவது வாங்கித் தர மாட்டானா…! அப்புறமா கொஞ்சம் காசு சேர்த்துண்டு இப்ப என்னடி சொல்றேன்னு சந்திராவைப் பார்த்து நாலு கேள்வி கேட்கணும்..

“சொல்லுங்கோ..ஓம் பூர்ப்புவஸ்ஸரஹா..தத்ஸ விதுர்வரேண்யம்…….”

அவன் சொல்லிக் கொண்டே போக, எல்லாரும் கோரஸாகச் சொன்னார்கள்.

நாராயணன் ஸ்ரத்தையா மந்திரம் சொல்லிண்டு இருக்கான்… நாம பண்ணி வைக்கிற கடைசி ஆவணி அவிட்டம் என்று கூட இருக்கலாம்!

நாணா என்ன நாணா..பட்டணம் போனதுக்கப்புறம் க்ராப்..மீசை எல்லாம்

வைச்சுண்டு நம்பளைப் பார்த்தாலே’டிப்டாப்’பாக இருக்கணும்…எல்லாரும்

மிஸ்டர் நாராயணன் சார் இருக்காரான்னு கூப்பிடணும்….கலர்,கலரா சட்டைப்

போட்டுக்கணும்..பேண்ட் போட்டுக்கணும்……

எல்லாரும் ஒருவரை ஒருவர் நமஸ்காரம் பண்ணிக் கொண்டு இருந்தார்கள்..புதுசா யாரோ ஒருத்தர் நாணா பக்கம் வந்தார்..அவருடன் கூட

கோடி ஆத்து சீனு!

” …. நாணா, இவர் நம்மூருக்கு புதுசா வந்திருக்கார்..டெல்லியில பெரிய புரஃபஸராயிருந்து ரிடையர்ட் ஆனாராம்..உன்னோட பேசணும்னு ஆசைப் படறார்..” என்றான் சீனு..

” நமஸ்காரம்”

“ நமஸ்காரம்”

கை கூப்பியவர் அப்படியே அவன் கையை வாத்ஸல்யமாகப் பிடித்துக் கொண்டார்.

“இந்த இருபது வயசுல அதுஅதுகள் ’ஸ்டெப்’ வைச்சுண்டு..சிகரெட் குடிச்சுண்டு அலையறதுகள்..பழசை மறக்காம உங்களைப் போல சில பேர் இப்படி இருக்கறதுனால தான் நாட்டில மழை கொஞ்சமாவது பெய்யறது….

சும்மா சொல்லக் கூடாது..மந்திரங்கள் எல்லாம் ஸ்வர சுத்தமா நன்னா

சொல்றேள்.. நானும் டில்லியில பார்த்திருக்கேனே..என் பர்ஸ் மேல தான் நாட்டம் எல்லார்க்கும்…ஒண்ணும் தெரியாது..ஆனா, பெரிசா தர்ப்ப்பக் கட்டை தூக்கிண்டு வந்துடும், சாஸ்திரிகள்னு…”

சொல்லிச் சொல்லி மாய்ந்து போனவர், அவனது கைகளை எடுத்து கண்களில் ஒற்றிக் கொண்டார்… நாணாவிற்கு மனது நெகிழ்ந்து போய் விட்டது அப்படியே!

”ஆச்சார்ய தேவோ பவ…. என்று தெரியாமலா சொன்னார்கள்…இத்துனூண்டு வயசுல இவ்வளவு ஞானத்தைப் பார்த்தது இல்ல…தீர்க்காயுஸா இருக்கணும்…”

நாணாவிற்கு பெருமை தாங்க முடியவில்லை..

குடுமியை முடிந்து கொண்டான்..

கணீரென மந்திரங்களை உச்சரிக்க ஆரம்பித்தான்..

அப்படி மந்திரங்களை உச்சரிக்க ஆரம்பித்த போது, கிரஹணம் ஒன்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் விலக ஆரம்பித்தது, மனதுக்குள்ளிருந்து.

’சந்திர’ கிரஹணமாய்த் தான் இருக்க வேண்டும் அது!

(சித்திரம்: லக்ஷ்மி நாராயணன்

சிரி கண்ணா! சிரி!

ஆறுவழிச் சாலைகளில் இத்தனை டோல் கேட் அமைத்தது தப்பாக போய்விட்டது அமைச்சரே…!

     ஏன் மன்னா?

புறமுதுகிட்டு ஓடிவருகையில்ட்ராஃபிக்கில் சிக்கிக் கொள்வோம் போலிருக்கிறதே!

    எஸ்.எஸ்.பாபு, பஞ்செட்டி

நாட்டில் பொருளாதார மந்த நிலை நிலவுகிறதா அமைச்சரே…?

   ஏன் மன்னா?

மக்கள் எல்லோரையும் பழைய குதிரையை விற்று புதிய குதிரை வாங்க வேண்டும் என்று  நிதியமைச்சர் கேட்டுக்கொண்டுள்ளாராமே!

எஸ்.எஸ்.பாபு, பஞ்செட்டி

எதிரியின் மிரட்டலுக்கு எல்லாம் நான் பயப்படமாட்டேன் என்று சொல்லிவிடுங்கள் அமைச்சரே…!

   அப்படியானால் விரட்டலுக்குத்தயார்என்று ஒலை அனுப்பிவிடட்டுமா மன்னா!

எஸ்.எஸ்.பாபு, பஞ்செட்டி

 இடைத்தேர்தல்ல ஓட்டுக்களை அள்ளிடலாம்னு தலைவர் நம்பிக்கையா பேசறாரே எப்படி?

 எல்லாம் நோட்டைவாரி இறைச்சுத்தான்…!

    சின்ன சாமி, நத்தம்.

சிறைக்குள்ள அடைச்சுதும் உங்களுக்கு தூக்கமே பிடிக்கலையாமே ஏன் தலைவரே…!

    இவ்வளோ பெரிய இடத்தை இத்தனை நாள் கவனிக்காம விட்டுட்டோமே எப்படி மடக்கிப்போடலாம்னு யோசிச்சிட்டிருந்தேன்யா…!

                       சின்னசாமி,நத்தம்

சி.பி,ஐக்கு எதிரா போராட்டம் நடத்தறது தப்பா போச்சு தலைவரே….!

ஏன் என்ன ஆச்சு?

அடுத்த கைது நீங்கதான்னு பேசிக்கிறாங்க!

     எஸ். மேகா. நத்தம்.

என்ன சொல்கிறீர் மந்திரியாரே…! ,மக்கள் தாங்களாகவே ஊரடங்கு செய்து கொண்டுள்ளார்களா? ஏன்?

  வெளிநாட்டில் இருந்து   திரும்பி வந்த தாங்கள் நகர்வலத்துக்கு வரப்போவதாக அறிவித்தது தான் காரணம் மன்னா…!

எதிரி உங்களை வென்றே தீருவேன் என்று ஒற்றைக்காலில் நிற்கிறான் மன்னா!

  என் இரண்டு கால்களிலும் வலுவிருக்கும் வரை அது நடக்கவே நடக்காது என்று அவனுக்கு தெரியாது அமைச்சரே!

    –சின்னசாமி, நத்தம்.

    உள்ளங்கால் எல்லாம் ஒருவாரமாய் அரிப்பெடுத்துக் கொண்டிருக்கிறது வைத்தியரே…!

  வேறொன்றுமில்லை மன்னா! விரைவில் போர் வரப்போகிறது என்று உங்கள் உள்ளுணர்வு எச்சரிக்கிறது!

           -வேதஜனனி நத்தம்.

இளவரசர் உங்கள் வாரிசு என்று நிரூபித்துவிட்டார் அரசே!

  சபாஷ்! எப்படி?

கோலி விளையாட்டில் தோற்றுவிட்டு முட்டி தேய்த்து கொண்டு வந்து நிற்கிறாரே!

                -சின்ன சாமி,நத்தம்.