TENET – பிழைத்தலும், பிழைத்தல் நிமித்தமும்

 

 TENET is a palindrome. முன்னிருந்து பின்னோக்கிப் படித்தாலும் சரி, பின்னிருந்து முன்னோக்கிப் படித்தாலும் சரி ஒரே வரிசையில் எழுத்துகளைத் தரும் சொல். அச்சொல்லை Ambigram ஆகவும் மாற்றித் தலைப்பை உருவாக்கியுள்ளார். அதாவது தலைப்பை 360° திருப்பினாலும், மீண்டும் அதே வரும்.

நோலன் இயக்கத்தில் வெளியாக இருக்கும் படத்தின் தலைப்பில் இருக்கக்கூடிய இந்த பாலிண்டிரோமிற்கும் ஆம்பிகிராமிற்கும், திரைக்கதையுடன் மிகப்பெரிய ஒற்றுமை இருக்கக்கூடும் என்று தெரிகிறது.

இப்போது வரை இந்தத் திரைப்படத்தின் கதை என்னவென்று மிகச் சில நபர்கள் தவிர வேறு யாருக்கும் தெரியாது. நோலனின் திரைப்படங்களில் தொடர்ந்து பங்காற்றிவரும் நடிகரான மைக்கேல் கெய்னிற்கே கதை என்ன என்று தெரியாது. அத்தனை ரகசியமாக அதனை வைத்திருக்கிறார்.

நோலனைப் பொறுத்தவரையில் அவர் எழுதி இயக்கும் ஒவ்வொரு திரைப்படமுமே கனவுத் திரைப்படம்தான் என்ற போதிலும், ‘இந்தத் திரைப்படத்தின் உழைப்பில் மாபெரும் கனவு ஒளிந்திருக்கிறது’ என்று குறிப்பிடுகிறார்.

இதுவரை அவர் இயக்கிய அத்தனை திரைப்படங்களின் தயாரிப்புச் செலவுகளையும் மிஞ்சியிருக்கிறது என்பதும் மிக முக்கியமான தகவல்.

கதைப்படி இந்தியாவும் ஒரு களம் என்பதால், டிம்பிள் கபாடியா இந்தத் திரைப்படத்தில் ஒரு கதாபாத்திரத்தை ஏற்று நடித்திருக்கிறார். படத்தின் சில காட்சிகள் மும்பையில் படமாக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

நோலனின் பெரும்பாலான திரைக்கதைகள் காலத்தை (டைம்) மையமாகக் கொண்டவை, TENETஇன் மைய இழையும் டைமை மையமாகக் கொண்டே அமைந்துள்ளது.

வழக்கமாக நிகழும் டைம் டிராவல், கருந்துளை, ஆழ்மன துயிலின் மூலமாக அடுத்த பரிமாணத்தினுள் நுழைவது என்று சுத்தவிட்டதைத் தாண்டி, இப்போது வேறொன்றைக் கையில் எடுத்திருக்கிறார்.

இதனை இதுவரைக்கும் வெளியாகி இருக்கும் இரண்டு டிரைலர்களையும் கூர்ந்து கவனித்தாலே ஓரளவிற்குக் கண்டுபிடித்துவிடலாம்.

அதாவது காலம் என்பது நம்மைப் பொறுத்தவரையில் முன்னோக்கி நகரும் ஒன்று. நம்முடைய இயல் உலகில் பின்னோக்கி நகரும் காலம் என்ற ஒன்று இல்லை. ஒருவேளை நான் முன்னோக்கி நகரும் காலத்திலும், நீங்கள் பின்னோக்கி நகரும் காலத்திலும் இருந்து, நாம் இருவருமே அருகருகில் இருந்தால்?

சுத்த விடுகிறதா? இந்த ஒற்றை வரியே சுத்த விடுகிறதே, இதை வைத்து எப்ப்டி அவர் ஒரு முழுநீள திரைகதையை எழுதியிருப்பார் என்று யோசித்துப் பார்க்கவே தலை சுற்றுகிறது. அதனால்தானோ என்னவோ இப்போது வரைக்கும் அவர் அடைந்த உயரங்களை அவரால் மட்டுமே கடக்க முடிகிறது.

இந்தத் திரைப்படத்தின் திரைக்கதை படத்தின் தலைப்பைப் போலவே முன்னோக்கிச் சென்று, பின் பின்னிருந்து முன்னோக்கி நகர்ந்து எப்படியோ எதையோ ஒன்றை நம்முள் நிகழ்த்த இருக்கிறது என்பது மட்டும் புரிகிறது.

ட்ரைலர் படி நமக்குக் கிடைத்த கதை என்பது,

மிகக்கடுமையான மூன்றாம் உலக யுத்ததின் மூலமாக உலகம் பேரழிவைச் சந்திக்க இருக்கிறது. அதனைத் தடுத்து நிறுத்த எதிர்காலத்தில் இருந்து ஒரு மனிதனை நிகழ்காலத்திற்கு அழைத்து வந்து அவன் மூலமாக உலகைக் காப்பாற்றியாக வேண்டும்.

ஆக, நிகழ்கால மனிதர்களுக்கு காலம் முன்னோக்கியும், எதிர்கால மனிதனுக்குக் காலம் பின்னோக்கியும் நகரலாம் என்று கணிக்கிறேன்.

அப்படி அழைத்து வரப்படும் மனிதன் நாம் எதிர்கொள்ள இருப்பது அணுகதிர்வீச்சா அல்லது மிகப்பெரிய விண்கல்லா என்று கேட்கிறான். இவை இரண்டுமே இல்லை என்று கூறுகிறாள் நாயகி(?). அப்படியென்றால்? இதைவிடவும் பெரிதானது என்றால்? நிச்சயமாக நோலனால் அப்படியொன்றைக் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியும். அதனைப் பார்ப்பதற்காத்தானே உலகமே காத்திருக்கிறது.

இந்த ட்ரைலரில் வரும் ஒரு காட்சியில் கடலில் செல்லும் அத்தனை மிதவைகளும் பின்னோக்கிச் செல்ல, நாயகன் மிதக்கும் மிதவையும் பின்னோக்கிச் செல்லும், ஆனால் நாயகனைப் பொறுத்தவரை அது முன்னோக்கிச் செல்வதை போல் காட்டப்பட்டிருக்கும். இதேபோல் பல காட்சிகளை உதாரணமாகக் கூற முடியும்.

இதே ட்ரைலரில் மற்றொரு வசனம் வருகிறது.

‘You are not shooting the bullet. You are catching it!’

எத்தனை அட்டகாசமாக நம்மை மீண்டும் மீண்டும் சுற்ற விடுகிறார்.

நோலனின் திரைப்படங்களில் காட்சி மொழி எத்தனை முக்கியமோ அத்தனை முக்கியம் வசனங்கள். காட்சிமொழியில் சுற்றவிடும் கதையை வசனமொழியின் மூலம் ஓரளவுக்குப் புரிய வைத்துவிடுவார்.

மேலே சொன்ன மையக் கருத்தை நமக்குப் புரியவைக்கும் பொருட்டு ட்ரைலரின் ஆரம்பத்திலேயே அவர் நமக்குச் சொல்வது, பற்றியெரியும் கூடத்தின் நெருப்பின் தன்மையை உணர முடியாத வரைக்கும் அது எப்படி இருக்கும் என்பதை நம்மால் புரிந்துகொள்ள முடியாது. So if we want to feel it, we should wait for it.

ஆக எதிர்காலத்தில் இருந்து நிகழ்காலத்திற்கு வந்திருக்கும், எதிர்காலத்தோடு தொடர்புகொள்ள முடிந்த அந்த நாயகன் எதிர்கொள்ள இருக்கும் மூன்றாம் உலக யுத்தம் எப்படியானது என்பதைவிட, எப்படியான திரைக்கதையின் மூலம் அவன் நம்மையெல்லாம் காப்பாற்ற இருக்கிறான் என்பதே இப்போதைக்கு நமக்குத் தெரிந்தாக வேண்டிய விஷயம்.

நோலன் மிக எளிதாகக் கூறிவிட்டார்.

Don’t try to understand it, feel it. 😊

– நாடோடி சீனு

கொரானாவுக்கு எதிரான போர்னு அறிவிச்ச மன்னர் அப்புறம் ஆளையேக் காணோமே?

     வழக்கம் போல  பதுங்குக் குழியிலே போய் பதுங்கிக் கிட்டாராம்!

எஸ்.எஸ்.பாபு, பஞ்செட்டி

கவிதைக் காதலி!

     காதல் கவிஞர் வேலூர் முத்து ஆனந்த்

காதல் மனசு!

இப்பிறவியில் கண்ட உன்னை

எப்பிறவியிலும் நேசிக்க ஆசை!

உன் கவிதைகளைப் படித்துப் படித்து

உன் மீது உயிரையே வைத்த என்னை

கவிதையாக்கிப் படித்தவன் அல்லவா நீ!

ஒவ்வொரு முறை நாம் தழுவும் போதும்

முதல் முறையாகத் தோன்றும் உணர்வை

உன்னால் மட்டும் எப்படியடா வழங்க முடிகிறது?!

உன் இதழ்கள் சொல்வதற்கு முன்பே

உன் விழிகள் சொல்லும் உத்தரவை

நிறைவேற்றுகிறதே என் காதல் மனசு!

உன் கட்டளைகளுக்காகவே காத்திருக்கும்படி

அப்படி என்னடா மாயம் செய்து

என்னை மயக்கி வைத்திருக்கிறாய் நீ?!

உனக்கு எப்படி என்று தெரியவில்லையடா

ஆனால் – எனக்கு

உன்னைக் காதலிக்கவே நேரம் போதவில்லை!

என் கண்கள் பார்க்கும் திசைகள்

அத்தனையிலும் நீதான் காட்சியளிக்கிறாய்!

உன்னைப் பிரியாமல் இருக்கும்

வரம் ஒன்றை மட்டுமே

என் வாழ்க்கை கேட்கிறது!

உன் ஒரு புன்னகையில்கூட

ஊஞ்சலாட வைக்கும் அன்பு

அமுதமாய் வழிந்தோடுகிறது!

ஒவ்வொரு முறையும் நானும்

முயற்சித்துத் தோற்றுக் கொண்டுதான்

இருக்கிறேன்

உன்னைவிட அதிகமாய்

அன்பு செலுத்த முடியாமல்!

          வளர்பிறை!

ஒரு வீணையை மீட்டுவதைப்போல்

உன்னால் மட்டும் எப்படி

அவ்வளவு அழகாய் ரசித்து ரசித்து

என்னைத் தொட முடிகிறது?!

எண்ணிக்கையிலடங்கா முத்தங்களை

எனக்கு வழங்கும் நீ

வள்ளல் வம்ச வாரிசு அன்பே!

என்னிடம் மட்டும்

இந்தப் பெருமையைச் சொல்ல

உனக்கு என்ன தயக்கம்?

ஏன் தயக்கமடா?

ஒரு வீரச் சக்ரவர்த்தி

வில்லை வளைப்பதுபோல்

என்னை வளைக்க

நீ எங்கிருந்து கற்றுக் கொண்டாய்?!

உன் முத்தங்கள்தான்

எனக்குக் கவிதைகள் என்று

நான் எப்பொழுதோ சொன்னதை

நினைவில் வைத்து

இப்பொழுதும் என் இதழ்களில்

ஏராளமான கவிதைகளை

தாராளமாக எழுதுகிறாய்!

இதுவரை என்னை

எதுவுமே கேட்க விடாமல்

நீயாகவே எனக்கு

எல்லாவற்றையும் வழங்கும்

ஓர் அதிசயப் பிறவியடா நீ!

உன் இதழ்கள் என் மேனியில்

அடிக்கடி வலம் வருவதாலோ என்னவோ

என் தங்க அங்கத்தின்

மிணுமிணுப்பும் பளபளப்பும்

அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது!

நிலவு என்று நீ

என்னை அடிக்கடி அழைத்தாலும்

எனக்கு என்றுமே

வளர்பிறை (மட்டும்) தான்!

தேன்சிட்டு அடுத்த இதழுக்கான உங்கள் படைப்புக்கள் வந்து சேர வேண்டிய கடைசி தேதி 20-6-2020.

  மலர்ச்சி!

மௌனமாக இருந்து

உனக்கும் சேர்த்து என்னைப் பேச வைப்பதே

உனக்கு எப்பொழுதும் வேலையாகப் போயிற்று!

ஓர் ஆசையைக்கூடச் சொல்ல விடாமல்

அதற்கு முன்பாகவே என் ஆசைகளை

முழுவதுமாய் நிறைவேற்றிவிடும்

உன் காதலின் அளவை

எப்பொழுதுமே என்னால் சொல்ல முடியாதடா!

எல்லோருக்கும் வாழ்க்கையில்

வசந்தம் வரும்

எப்பொழுதும் என் வாழ்வில் வசந்தம்

நீ (மட்டும்) தான் அன்பே!

கவிதை என்றால் எனக்கு மட்டுமல்ல

உனக்கும் எவ்வளவு ஆசை என்று

எனக்கும் தெரியும்!

அதனால்தான் நீ அடிக்கடி

படிக்க வேண்டுமென்று

நான் கவிதைப் புத்தகமாகவே மாறிவிட்டேன்!

நினைத்த போதெல்லாம்

நீ என்னை எடுத்துப் படித்தால் போதும்

அதைவிட வேறென்ன சுகம் வேண்டும் எனக்கு!

நீ தொடத் தொடத்தான்

என் மலர்ச்சி அதிகரிக்கிறது!

என் வாசத்தை நீ எப்பொழுதும்

சுவாசிக்க வேண்டுமென்ற ஆசை

எனக்கும் என் காதலுக்கும்

எந்த நாளும் கொஞ்சமும் குறையாதடா!

முத்து ஆனந்த் வேலூர்

விடுதலை வீரர் வீர சாவர்கர்!

 

 ஆர். வேணுகோபாலன்.

சுதந்திரத்துக்காகப் போராடிய எந்தப் புரட்சியாளருக்கும் அளிக்கப்படாத இரட்டை ஆயுள் தண்டனைகள்; அவற்றை ஒன்றன்பின் ஒன்றாக, மொத்தம் 50 ஆண்டுகள் அந்தமானில் கழிக்க வேண்டும். தூக்குமேடைக்கு நேரே, கழிப்பறை வசதியுமில்லாத சிறையில் கடுங்காவல். தினமும் செக்கிழுத்தாக வேண்டும் இல்லாவிட்டால் சவுக்கடி! புழு, பூச்சி கலந்து கொடுக்கப்பட்ட சிறை உணவு; கை, கால்களில் விலங்கு மாட்டி, நாள் முழுக்க கடும்வெயிலில் நிறுத்தி வைக்கப்பட்ட கொடுமை. ஆண்டுக்கு ஒரே ஒரு கடிதம் குடும்பத்தாருக்கு எழுதலாம்; தணிக்கை செய்யப்பட்ட பிறகு! எழுதுவதற்கு பேனா, காகிதம் இல்லையென்பதால், சிறைச்சாலையின் சுவர்களில் நகத்தால் எழுதிவைத்த கவிதைகள்; புனைவுகள்! 11 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர், ரத்னகிரிக்கு மாற்றப்பட்டு மேலும் இரண்டரை ஆண்டுகள் கடுங்காவல் சிறை! இத்தனையும் தாங்கி முடித்தபின்னர், வெளிவந்து அந்தமான் சிறைச்சுவர்களில் எழுதிய அத்தனை கவிதைகளையும் மீண்டும் நினைவுகூர்ந்து எழுதி, புத்தகமாக வெளியிட்டு, அதுவும் தடை செய்யப்பட்டது.

அவர்தான் விநாயக் தாமோதர் சாவர்கர்! அவரைத்தான் ‘மன்னிப்புக் கடிதம்’ எழுதிய கோழையென்று அசிங்கப்படுத்திக் கொண்டு அலைகிறது ஒரு அறிவுகெட்ட கும்பல்! யார் அவர்கள்?

’காந்தியைக் கொன்றது ஆர்.எஸ்.எஸ்,’ என்று உளறிவிட்டு, நீதிமன்றத்தில் போய் ‘நான் அப்படிச் சொல்லவில்லை,’ என்று பின்வாங்கிய ஒருவரை பிரதமராக்கத் துடிக்கின்ற கும்பல்.

சாவர்கர் சாலை என்ற பெயர்ப்பலகையை மசிபோட்டு அழித்து, முகமது அலி ஜின்னா சாலை என்று எழுதிய தேசத்தைத் துண்டாடுகிற பிரிவினைக் கும்பல்.

ஒரு முன்னாள் பிரதமரைக் கொன்ற வழக்கில் சிறையிலிருப்பவர்களை விடுவிக்க எண்ணற்ற கருணைமனுக்களை அரசாங்கத்துக்கு எழுதித் தள்ளிக் கொண்டிருக்கிற கும்பல்.

அரசியல் சட்டத்தை எரித்த வழக்கில், ‘வெறும் காகிதத்தை மட்டுமே எரித்தேன்,’ என்று சாமர்த்தியமாகப் பேசித் தப்பித்த தலைவரைப் போற்றுகிற கும்பல்.

’இனியொரு முறை விடுதலைப்போராட்டத்தில் ஈடுபட மாட்டேனேன்று உத்திரவாதம் அளித்துவிட்டு, உன்னிடமிருந்து பறிக்கப்பட்ட பாரிஸ்டர் பட்ட்த்தை வாங்கிக்கொண்டு போ,’ என்று மிரட்டிய பிரிட்டிஷாரிடம், ‘உன் கைகளில் இருப்பது வெறும் காகிதம்; என் தலையில் இருப்பது நான் கற்ற கல்வி,’ என்று சூளுரைத்தவர் சாவர்கர்.

சாதிய வேறுபாடுகளைக் களைவதற்காக சமபந்தி போஜனம் நடத்திய சாவர்கர்; வர்ணாசிரமத்தைப் போற்றுவதை நிறுத்துமாறு காந்தியோடு விவாதத்தில் ஈடுபட்ட சாவர்கர்; ’வீட்டில் மிருகங்களைச் செல்லப்பிராணிகளாக வளர்க்கிற உங்களுக்கு, மனிதர்கள் ஏன் மட்டமாகத் தெரிகிறார்கள்?’ என்று கேட்டு, ஒடுக்கப்பட்டோரை ஆலயப்பிரவேசம் செய்வித்த சாவர்கர். தீண்டாமையை நீக்குவதற்காகப் போராடிய சாவர்கர்.

புரட்சியாளர்; கவிஞர்; எழுத்தாளர்; அரசியல்வாதி; சீர்திருத்தவாதி என்ற பன்முகங்களைக் கொண்ட சாவர்கர். ’நீ ஐரோப்பாவில் பிறந்திருந்தால் ஒவ்வொரு இந்தியனின் வீட்டிலும் உனது படத்தை மாட்டி வைத்திருப்பார்கள்,’ என்று வெள்ளைக்காரனே பாராட்டிய சாவர்கர். அதே வெள்ளைக்காரனால், ‘அவர் அனுப்பிய மனுக்களில் வருத்தமோ பச்சாதாபமோ துளியுமில்லை,’ என்று பச்சைமசியில் எழுதப்பட்டும், தொடர்ந்து அவதூறுக்கு ஆளாக்கப்பட்டு வருகின்ற சாவர்கர்.

சொகுசு மாளிகைகளிலும், அரண்மனைகளிலும் கைது என்ற பெயரில், ராஜ உபசாரத்துடன், பத்திரிகைகள் நடத்தியவர்களையும், அன்றாடம் மகளுக்கு ‘Letters to my daughter’ என்று எழுதியவர்களையும்தான், இந்திய விடுதலையின் சிற்பிகளென்று கொண்டாடுகிற நாட்டில், சாவர்கர் போன்ற உண்மையான புரட்சியாளர்களை யார் கொண்டாடுவார்கள்? தற்போதைய சரித்திரம் திருத்தப்படும்வரை, அது நடக்கப்போவதில்லை.

ஆனால், சாவர்கர் இல்லாமல், இந்தியாவில் சரித்திரம் இல்லை! கருப்பு மையைப் பூசி ஒரு புரட்சியாளரின் புகழை மறைத்துவிட முடியாது.

பாராட்டு

 :  மலர்மதி

சார்… கிரைண்டிங் மெஷின் ஆப்பரேட்டர் கோவிந்தன் சரியா வேலைப் பார்க்கமாட்டேங்கிறான் சார். அரட்டை அடிச்சுக்கிட்டுத் திரிவதே அவன் வேலை. அவனால் மத்த தொழிலாளர்களும் கெட வாய்ப்புள்ளது சார். அவனை நீங்களும் ஒருமுறை அழைத்து ஒழுங்கா வேலைப் பார்க்கச் சொன்னாத்தான் சார் அவனுக்குக் கொஞ்சம் பயம் ஏற்படும்.” என்றான் சூப்பர்வைசர் சிவா.

“ஓ… அப்படியா?” என்ற மேனேஜர், இன்டர்காமில் தொடர்புகொண்டு கோவிந்தனை தன்னுடைய கேபினுக்கு வரவழைத்தார்.

பதறியடித்து வந்தான் கோவிந்தன்.

“கோவிந்தன். உங்களை நான் சில நாட்களாக கவனித்து வருகிறேன். வேலையில் சின்சியரா இருக்கீங்க. இன்னும் கூடுதல் கவனம் செலுத்துவீங்கன்னு நான் நம்பறேன். வாழ்த்துகள். கீப் இட் அப்.” என்று சொல்லி கை குலுக்க, குளிர்ந்து போனான் கோவிந்தன். 

அவன் அகன்றதும், எதிர் இருக்கையில் அமர்ந்திருந்த சூப்பர்வைசர் சிவா, “சார், நீங்க அவனைக் கண்டிச்சு அனுப்புவீங்கன்னு பார்த்தா, இப்படி அநியாயத்துக்குப் பாராட்டி அனுப்புறீங்க?” என்று கேட்டான்.

“இந்தப் போலி பாராட்டுத்தான் அவனைத் திருத்துவதற்க்கான ஆயுதம். அவனை இன்னும் சில நாட்கள் கவனியுங்க. மாற்றம் தெரியும்.” என்றார் மேனேஜர் புன்னகையுடன்.

ஒரே மாதத்தில் கோவிந்தன் முற்றிலும் மாறிவிட்டான். ஒழுங்கு மரியாதையுடன் அவன் வேலைப் பார்ப்பதைக் கண்ட சிவா, மேனேஜரின் யுக்தியைக் கண்டு மலைத்து நின்றான்.

@@@@@@@

குறும்பா கூடம்!

வெட்டி வைத்த பழத்தை

மொய்க்கும் ஈக்கள்

திசையெங்கும் ரீங்காரம்.

விளக்கின்றியும் ஒளிவிசீயது

ஒற்றையடிப் பாதை

முழுமதி நாள்

கோடை இதமானது

கொட்டிக் கிடக்கும் மணல்

அயர்ந்துறங்கும் நாய்.

சுத்தமான காற்று

சுவாசிக்க தடையானது

முகக்கவசம்.       

வகுப்பறை ஜன்னல்

வந்து வந்து போனது

நேற்று பார்த்த குருவி.

கவிஞர் ச.கோபிநாத்

சேலம்

8438256235

  தூங்கும் மேய்ப்பனை
விழிக்கச் செய்கிறது
ஆட்டின் மணியோசை. 

 ஜி, அன்பழகன்,

அழைப்புமணி பொத்தானை
ஒவ்வொரு முறை அழுத்தும்போது
ஒவ்வொரு பறவையின் ராகம்.

ச.ப. சண்முகம்

 அவ்வப்போது மனித நடமாட்டம்
கரடுமுரடான நிலப்பரப்பில்
அழகான புதிய பாதைகள்!
@
எத்தனையோ ஏமாற்றங்கள்
பொருட்படுத்தாது கடந்துபோகும்
அன்றாடங்காய்ச்சிகள்!
@
சாப்பாட்டு நேரம்
வாசலில் காத்திருக்கும்
தெருநாய்!
@
சிற்பக்கலை கூடம்
விற்பனைக்கு காத்திருக்கும்
கடவுள் சிலைகள்! 

  -மாதவன்.

பிடித்த தட்டானை
பறக்கவிட்டு மகிழ்கிறது
மாற்றுதிறன் குழந்தை..!!

...மகிழ்நிலா தந்தை
 

இங்குமங்குமாய் ஒரு எறும்பு
பிடிபடாமல் ஆடிக் கொண்டிருக்கிறது
இலையின் நிழல்

– கி.கவியரசன்

 எரியாத தெருவிளக்குகள்
வெளிச்சம் போட்டு காட்டியது
கும்மிருட்டு.
புது வண்டி ரவீந்திரன் 

 நாசியில் மண் வாசனை
வந்துகொண்டிருக்கிறது
தூரத்தில் மழை
புது வண்டி ரவீந்திரன் 

இலக்கில்லாமல் பயணித்தது
காற்றின் திசையில்
சருகு.

 திறந்துவிட்டார்கள்
உள்ளே புகுந்து கொண்டது
போதை..! 

 ”மதுவெள்ளம்”
 அடித்துச்செல்லப்பட்டன.
அடித்தட்டு குடும்பங்கள்! 

  • தளிர் சுரேஷ்

வறுமையின் நிறத்தை
கோடிட்டு காட்டுகிறது
ஊரடங்கு…

வே.புனிதா வேளாங்கண்ணி.

கழுத்து நீண்டு
தழை பறிக்கும் ஓட்டகம்
முதல் கடவுள் நம்பிக்கையாளன்

….க .புனிதன்

சொந்த வீடு கட்டியது
குருவி
நான் வசிக்கும்
வாடகை வீட்டில்

#அன்புக்குமரன்

நிழலில் நான்
சுடும் வெய்யிலில்
மரம்

#அன்புக்குமரன்

சில நொடியில்..

வீ. காசிநாதன்

கதிரவன் தன்பயணத்தை இனிதே தொடங்கி வெண் கதிர்களால் அப்பகுதியை வெப்பப் படுத்திக் கொண்டிருந்தான். காலை மணி 10. சிங்கப்பூரில் தனியார் குடியிருப்பு பேட்டைகளில் அழகாக வடிவமைக்கப்பட்ட நீச்சல் குளம் இருப்பது அவற்றின் சிறப்புகளில் ஒன்று. தனது அடுக்குமாடி குடியிருப்பு வளாகத்தில் உள்ள நீச்சல் குளத்தின் அருகில் மஞ்சுளா  சாய்வு நாற்காலியில் ஒய்யாரமாய் படுத்திருந்தாள். காதில் ஒலிப்பானை மாட்டியபடி இனம்புரியாத இசை ஒன்றைத் தனது கைபேசியிலிருந்து ரசித்துப் புன்னகைத்தாள். அவளது உடல் சாய்வு நாற்காலியை முழுதும் ஆக்கிரமித்து இருந்தது. 

அவளது 5 வயது குழந்தை சரன் அருகில் கைப்பந்து ஒன்றை வைத்துக்கொண்டு விளையாடியது. விளையாட்டு விளைட்டாக இருப்பத்தில்லை. சில நேரங்களில் துடிக்க வைத்துவிடும். குழந்தைப் பந்தை தண்ணீரில் தள்ளிவிட்டு அதுவும் விழுந்துவிடும் என நீங்கள் கற்பனை செய்யலாம், செய்யாமலும் இருக்கலாம். ஆனால் அதுதான் நடந்தது. மஞ்சுளா பார்க்கவில்லை. பார்க்க மாட்டாள்.

நமது டைகர் பார்த்துவிட்டார், ஒரே பாய்ச்சல் சாய்வு நாற்காலியை ஜம்ப் பண்ணி நீச்சல் குளத்தில் குதித்து, குழந்தையின் சட்டையைப் பிடித்து இழுத்துக் கரைச் சேர்த்ததார். மஞ்சுவின் முகத்தில் தெளித்த குளிர்ந்த நீரை துடைத்தபடி “வாட் நான்சென்ஸ்” என வெகுண்டாள்.

டைகர் யார்? என்பதை நான் உங்களுக்கு சொல்லியே ஆகவேண்டும். எலைஜாவின் செல்லம், வளர்ப்பு, குழந்தைமாதிரி, கூடவே இருப்பது இதில் எதை வேண்டுமானாலும் உங்கள் வசதிக்கேற்ப வைத்துக் கொள்ளுங்கள்.  அது உங்கள் விருப்பம். அதன் பாவனைகள், நடத்தைகள், செயல்கள் ஒரு புலியின் சாகசம் போல் இருக்கும். அதே நேரத்தில் விவேகம் தன்னை சுற்றி நடப்பவைகளை உன்னிப்பாக கவனிக்கும். அதற்கு தகுந்தாற்போல் செயல்படும் உயர்ந்தரக வளர்ப்பு நாய். அதற்கு டைகர் என்று பெயர்வைப்பது தானே பொருத்தம்?

எலைஜா ஜெர்மனியின் ஸ்டர்ட்கார்ட் நகரில் பிறந்து அங்கு வளர்ந்தவர். அவரது கணவர் ரிச்சர்ட் அந்தத் தொழில் நகரில் ஒரு நிறுவனத்தில் கணினி பாகங்கள் தயாரிப்புப் பிரிவில் பணியாற்றியவர், தற்சமயம் அதன் சிங்கப்பூர் கிளையில் உற்பத்திப் பிரிவின் தலைவராக இருந்து வருகிறார்.

எலைஜாவிற்கு வளர்ப்பு பிரணிகளின் மீது அலாதிப் பிரியம். அதிலும் குறிப்பாக நாய்கள் என்றால் உயிர். ஸ்டர்ட்கார்ட்டில் இருக்கும் போது அவர்கள் வீட்டில் நிறைய வளர்ப்பு நாய்கள் இருந்தது. சிங்கப்பூர் வந்தபின் இங்குள்ள சூழலுக்கு ஏற்ப டைகர் ஒன்றுதான் வைத்துக்கொள்ள முடிந்தது.

*************

வீட்டு வளர்ப்புப் பிராணிகளில் நாய் முக்கிய அங்கமாக இன்றும் திகழ்கிறது இதன் நற்பண்புகளான நல்ல மோப்பசக்தி, விரைந்து செயல்படுவது, குறிதவறாது இலக்கை அடைவது, நீண்டதூரம் பார்க்கும் கண்பார்வை அதன் பயன்பாட்டிற்கு முக்கியமானவை.

பொதுவாக நாய்கள் மூன்று முக்கிய பணிகளை திறமையாகச் செய்யக்கூடியது. நுகரும் சக்தியை அடிப்படையாகக் கொண்டு குற்றச் செயல்களில் துப்புதுலக்க பெரிதும் பயன்படுகிறது. ராணுவம், காவல்துறையில் இதன் பங்களிப்பு அளப்பரியது. 

வேட்டையாடவும் நீரில் மீன்பிடிக்கக் கூடிய திறமையான நாய்கள் இரண்டாம் வகை. 

வீட்டின் பாதுகாப்பு மற்றும் நண்பர்களைப் போல பழகும் நாய்கள் மற்றொரு வகை. முதியவர்கள், தனிமையில் இருப்பவர்கள், கண் குறைபாடு உடையவர்களுக்கு இவைகள் ஒரு வரப்பிரசாதம் 

எலைஜாவின் டைகர் “லேப்ராடர் வகையைச் சேர்ந்தது. இவ்வகை நாய்களின் நிறம் பொரும்பாலும் கருப்பு, வெள்ளை மற்றும் வெளிர் மஞ்சள் Fawn நிறங்களில் மட்டுமே இருக்கும். இவ்வகை நாய்கள் “லேப்ஸ்” என்றே சுருக்கமாக அழைக்கப்படுகிறது. நண்பர்களைப்போல் பழகக்கூடியது, வளர்ப்பவர்களின் கட்டளையை நிறைவேற்றும். ஏறத்தாழ 2 லட்சம் பதிவு செய்யப்பட்ட லேப்ஸ் உலகம் முழுதும் பயன்பாட்டாளருக்கு உறுதுணையாக இருந்து வருகிறது. 

டைகர் அடர்கருப்பு, அழகென்றால் அப்படி ஒரு அழகு, அதன் கருப்பு நிறம் புதிதாக பார்ப்பவர்களை சற்று அச்சுறுத்தி திகைக்க வைக்கும். வால் பகுதியின் இறுதியில் மட்டும் கோடுகளாக மஞ்சள் நிறம் – மலர் கொத்துகளில் பச்சை நிற இலைபோல பார்க்க அழகாக இருக்கும். டைகரின் நீளம் 3 அடியும் உயரம் 2 அடியும் இருக்கும். கழுத்து புறத்தில் மெல்லிய வெள்ளைக்கோடு அதன் கழுத்தைச் சுற்றி காணப்பட்டது, அது டைகருக்கு மிகவும் அழகாக இருந்தது, எலைஜா தம்பதியினருக்கு டைகர் குழந்தை மாதிரி செல்லம்.

எலைஜாவின் வீடு காமன்வெல்த் பகுதியில் ஒரு நீண்ட நெடிய சாலையை ஒட்டி இருக்கும் தனியார் அடுக்குமாடி குடியிருப்பு வளாகம். அந்தச்சாலை நேராகச்சென்று இறுதியில் வளைந்து பிரதான சாலையுடன் இணைகிறது. இங்கு நவீன குடியிருப்பு பகுதியில் இருக்கும் அனைத்து வசதிகளும் உண்டு. கார் நிறுத்தத் தனிப்பகுதி, சிறிய அழகிய நீச்சல் குளம், உடற்பயிற்சிக் கூடம்.  24 மணி நேர பாதுகாப்பு, மற்றும் அவர்களின் கண்காணிப்பு…இன்னும் பல வசதிகள் உண்டு. 

எலைஜாவின் பக்கத்து வீட்டுக்காரர் மஞ்சுளா.  அவரது கணவர் ரகுராமன் தொழில் அதிபர். தொழில்தான் முதல் மனைவி. வீட்டில் சகல வசதியும் உண்டு. வீட்டுவேலைக்கென்று பணிப்பெண். நகைகள் ஏராளம். கணவர் இரண்டு மூன்று நாட்களுக்கு வீட்டிற்கே வரமாட்டார். அப்படியே வந்தாலும் அசதியில் படுத்து தூங்கிவிடுவார். இவர்களுடன் அவரது நேரத்தைச் செலவிட முடியாத நிலை.

ரகுராமன் தொழில் செய்து பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற ஆசை, அது பெரிதாகி இன்று ஒருவித வெறியுடன் அலைவதற்கும் காரணம். அவரது தந்தையை உடன் பிறந்தவர்கள் முறையான சொத்துப் பங்கைக் கொடுக்காமல் ஏமாற்றிவிட்டனர். தந்தை வறுமையில் காலத்தை கழிக்க நேர்ந்தது. ரகு வளர்ந்தபின் இவை தெரியவந்து நாமும் அவர்களைப்போல் வசதியாக வர வேண்டும் என தொடர் முயற்சியில் வெற்றியும் பெற்றுள்ளார். அதே உற்சாகத்தில் இன்றும் தொடர்கிறார். இதுவரை சம்பாதித்தது போதும் என திருப்தியடைய இவர் மகான் அல்ல, சராசரி மனிதன். பணம் சம்பாதிக்க வேண்டும் என்ற வெறி அதே உற்சாகத்தில் தொடர்கிறது.

திடிரென தொலைபேசியில் தொடர்பு கொண்டு எதாவது ஒரு பெரிய நடசத்திர ஓட்டலுக்குச் சாப்பிட வரும்படி மஞ்சுவைக் கணவர் அழைப்பார். கார் வீட்டிற்கே வந்து அழைத்துச் செல்லும். அப்புறம் ஒருவாரம் காணாமல் போய்விடுவார். வாழ்க்கையில் ஒருவருக்கு வசதியும் ஆடம்பர வாழ்க்கை மட்டும் மகிழ்ச்சியையும் மனநிறைவையும் கொடுப்பத்தில்லை.

மனிதர்கள் உணர்வு சார்ந்தவர்கள். மஞ்சுளா அன்பிற்கும் அரவணைப்பிற்கும் ஏங்குபவள். உடல் வேட்கைக்கு அல்ல. இது ஒரு பிரச்சனையா? என நாம் நினைக்கலாம். ஒருவாரம், ஒருமாதம், ஒருவருடம் என்றால் சரி. தொடர்ந்து ஆறு ஆண்டுகளாவும், இனிவரும் ஆண்டுகளும் இதேபோல் என்றால் எப்படி?  இவளது ஏக்கம் காரணமாக குழந்தைக்கு கிடைக்க வேண்டிய அன்பும் பாசமும் தடைபட்டுப்போனது. சரன் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இவளது நிலையை அடையப் போகின்றான் என்பது இப்போது மஞ்சுவுக்கு புரிய வாய்ப்பில்லை

இவளது தனிமையின் பாதிப்பு நாளடைவில் எதன் மீதும் அவளுக்குப் பிடிப்பின்றி போனது.  இசையை ரசிப்பதில் தனது தனிமையை இரையாக்கி கொண்டாள்  சில பழக்கங்கள் ஆரம்பத்தில் குறை போன்று தெரியும், பிறகு அதில் ஒருவித ரசிப்பு ஏற்படும். அதே பழக்கமாகி விடும். அது இல்லாமல் இருக்க முடியாது என்ற நிலையை அடைந்து நம்மை ஆட்படுத்தும். அந்த நிலையில் தற்போது மஞ்சுவிற்கு எல்லாமே இசைதான். இவள் பரிதாபத்திற்குறியவள்.

குழந்தை விளையாடும், சத்தம்போடும், அதுவா சிரித்துக்கொள்ளும். குழந்தைக்கு முறையான அளவான தேவைப்படும் அன்பு கிடைக்க வில்லை. குழந்தை சரன் மஞ்சுவிடம் இருந்ததைவிட டைகருடனும், எலைஜாவிடம் இருந்ததே அதிக நேரம். இதுதான் மஞ்சுவைச் சுற்றியுள்ள எதார்த்தமான இயல்பு நிலை, அது நிஜம்..

*************

அலுவலகங்களில் வேலை செய்பவர்களுக்கு வார இறுதி என்றாலே ஒருவித உற்சாகம் காலையில் தாமதமாக எழுந்திருக்கலாம். எதற்கும் அவசரமில்லை. தூக்கத்தில் கனவு காணலாம். கனவிலும் தூங்கலாம். மனிதர்களின் இயந்திர வாழ்க்கைக்கு கிடைக்கும் ஓய்வு, ஒரே சுகம்.

இரவு மழை பெய்ததால் அந்த ஞாயிறுக்கிழமை காலை குளிர்காற்று வீசியது  எலைஜா தம்பதியினர் அவர்களது அடுக்குமாடி குடியிருப்பை விட்டு வெளியேறி டைகருடன் வாக்கிங் வந்து கொண்டிருக்கின்றனர். சாலையோர புற்களில் மழைநீர்த் துளிகளாக, எங்கும் துளிகளாக அந்த பச்சைப் புல்வெளி முழுதும் துளிகளாக இருந்தது.  டைகர் அருகில் நடக்கும் போது அந்தப் பகுதியின் துளிகள் சிதறி மறைந்தன.

வழியில் ஒரு இடத்தில் யாரோ தண்ணீர்ப் பாட்டிலை போட்டிருந்தனர். டைகர் அதை லாவகமாகக் கவ்வி அருகில் இருந்த குப்பைத் தொட்டியில் தாவி வீசியது. மீண்டும் எலைஜா தம்பதியினருடன் தனது நடை பயணத்தைத் தொடங்கியது. அவர்கள் இருவரும் சிங்கப்பூரின் சுத்தமான சூழலையும் இங்குள்ள பூங்காக்களின் அமைப்பு முறையையும் அதைப் பரமாரிக்கப்படும் விதம்பற்றியும் பேசிக்கொண்டே ஆச்சரியப்பட்டனர். சிங்கப்பூரில் இருப்பது நமது நாட்டில் இருப்பதுபோலவே உள்ளது என்றும் கூறியபடி அருகில் இருந்த பூங்காவுக்குள் நுழைந்தனர்.

பூங்காவில் நடைபயிற்சி செய்பவர்கள், மிதிவண்டிகளை இங்கும் அங்கும் ஓட்டுபவர்கள், நின்றபடியே வயதானவர்கள் உடற்பயிற்சி என வார இறுதிக் கூட்டம். இந்தோனிசியப் பணிப்பெண் கம்பு ஊன்றியபடி சோர்வுடன் அமர்ந்திருக்கும் சிங்கைப் பெரியவருக்கு கால்களை நீவியபடி இருந்தார். பூங்கா துடிப்பா இருந்தது. 

இளம் காதலர்கள் ஒரு பெஞ்சில் அமர்ந்தபடியே பேசிச் சிரித்தபடி இருந்தனர். சிறிது நேரத்தில் ஒருவரை யொருவர் கைகளை பிணைத்தபடி எழுந்து நடந்தனர். இருவரும் மகிழ்ச்சிகடலில் மிதந்தபடியே சென்றனர். அந்த பெண்ணின் கைப்பையை மறந்து சென்றார், இல்லை, இல்லை அதை ஞாபகபடுத்திக் கொள்ளும் நிலையில் அவர்கள் இல்லை. 

டைகர் இதை கவனித்துக் கொண்டிருந்தது போலும். கைப்பையை கவ்வியபடி விரைந்து ஓடி அந்தக் காதலர்களுக்கு முன் நின்றது. வழியில் தடை ஏற்பட்டதை அறிந்து அந்தப்பெண் குனிந்து கீழே பார்த்தாள். அப்போதுதான் அவளுக்கு கைப்பையின் நினைவு வந்திருக்க வேண்டும். டைகரிடமிருந்து கைப்பையை  வாங்கிக்கொண்டு அதன் முதுகில் அவளது மென்மையான விரல்களால் வருடினாள். அந்த சுகத்தில் டைகர் தனது மஞ்சள் நிற வாலை ஆட்டியது. 

பூங்காவைச்சுற்றி சிறிய நடைபயிற்சிக்குப்பின் எலைஜா தம்பதியினர் வீடு திரும்பினர். வரும் வழியில் அவர்கள் எதிர்காலத்தில் சிங்கப்பூரிலேயே தங்கி விடலாம், இங்கும் நிறைய ஜெர்மானியினர், நண்பர்கள் இருக்கின்றனர், பல இனத்தவரின் இங்குள்ள மாறுபட்ட  உணவகங்கள் அவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்துவிட்டது. தனிமையாய் தோன்றவில்லை என எலைஜா கூறிவந்தார். இங்கு வந்து இரண்டு ஆண்டுகளில் பிடித்து விட்டது. பேசிக்கொண்டே வந்ததால் தூரம் கடந்தது தெரியவில்லை, வீட்டினருகே வந்து விட்டனர்.

குடியிருப்பு வளாக நுழைவாயிலில் மஞ்சுளா அவரது தோழியின் வருகைக்காகக் காத்திருக்கிறாள். காதில் ஒலிப்பானை மாட்டியபடி அதிலிருந்துவரும் இசையை ரசித்துக் கொண்டிருந்தார். அவளது குழந்தை சிறிய இரண்டு சக்கரங்கள் உள்ள உந்து ஸ்கூட்டரில் அங்கும் இங்கும் ஓட்டிக் கொண்டிருந்தது. 

எலைஜா குடியிருப்பு பகுதியின் நுழைவாயிலின் எதிர்புறம் வந்ததும் சாலையை கடக்கும் முன் வாகனங்கள் எதும் வருகிறதா? என்று பார்த்தாள். சாலையை கடக்க முயன்றனர். தூரத்தில் ஒரு மோட்டார் சைக்கிள் மின்னலென வந்து கொண்டிருந்தது, அதைப்பார்த்ததும் நின்றுவிட்டனர். 

மஞ்சுளாவின் குழந்தை சரன் எலைஜா தம்பதியினரை பார்த்ததும் சிறிய உந்து ஸ்கூட்டரை வேகமாக ஓட்டியபடி முன்வாயிலுக்கு வந்து சாலையை கடக்க முயன்றான். எலைஜா வரவேண்டாம் என அவரை சப்தமிட்டு தடுத்தார், சரன் அதைக் கவனிக்கும் நிலையில் இல்லை.  மஞ்சுளா இசையில் மூழ்கியபடியே….. குழந்தையை கவனிக்கவில்லை.

இந்தப் பக்கம் ஒரு இளைஞன் படுவேகமாக ஸ்போர்ட்ஸ் பைக்கில் வருவதையும் குழந்தை ஸ்கூட்டரில் சாலையைக் கடக்க வருவதையும் டைகர் பார்த்து விட்டது. சில நொடிகளில் குழந்தையை நோக்கி விரைந்தது. எலைஜா கர்த்தரே எனது டைகரையும் காப்பாற்று என வேண்டினாள். டைகர் குழந்தையை காப்பாற்றிவிடும் என்பதில் சந்தேகமோ ஐயப்பாடோ அவருக்குத் துளியும் கிடையாது. அதனால் தான் டைகருக்காகவும் கர்த்தரிடம் வேண்டினாள்.

விபத்துக்கள் சில நொடிகளில் நடந்து விடுகிறது. கால்பந்து விளையாட்டில் கோல் அடிப்பது மாதிரி இருக்கிறது. நாம் யூகிக்கும் முன் எல்லாமே நடந்து முடிந்து விடுகிறது. இப்பொழுது அந்த விபத்தும் நடந்து முடிந்து விட்டது. 

டைகரின் மஞ்சள்நிற வால்பகுதி துண்டிக்கப்பட்டு மோட்டர் சைக்கிளின் பின் சக்கரத்தில் ஒட்டி இருந்தது. வால்பகுதியில் இருந்து இரத்தம் சொட்டிக்கொண்டே இருந்தது. சிறிய ஸ்கூட்டர் இரண்டு பகுதிகளாக உடைந்து நொறுங்கி சிதறிக் கிடந்தது. இளைஞனின் வலது கால் ஒடிந்து மோட்டார் சைக்கிள் அவன் மேலே கிடந்தது. அணிந்திருந்த நீலநிற ஜீன்ஸ் பேன்ட் நனைந்து இரத்தம் தரையில் வழிந்தோடியது.

எலைஜாவின் வேண்டுதல் நிறைவேறியது. டைகர் வால்பகுதி காயத்துடன் தப்பித்தது, சரனுக்கு டைகர் வேகமாக வந்து ஸ்கூட்டரை தள்ளி கீழே விழுந்ததில் கை,கால்களில் சிராய்ப்பு, அதில் லேசாக ரத்தம் கசிந்தது, மயக்கமானான். மருத்துவமனைக்கு சரனை தூக்கிச் சென்றனர். டைகரின் வால்பகுதி அடிபட்டு துண்டானதால் வெட்னரி டாக்டரிடம் காண்பித்து தகுந்த சிகிச்சை அளித்து எலைஜா அழைத்து வந்திருந்தார்.

அடுத்த நாள் மருத்துவமனையை விட்டு திரும்பிய சரன் டைகரைப் பார்த்ததும் சிரித்துக் கொண்டு ஓடிவந்து அதை கட்டித் தழுவினான். சிறிது நேரத்திற்குப்பின் மஞ்சுளாவின் வீட்டுப் பணிப்பெண் வந்து சரனைக் கூப்பிட்டாள், அதற்கு சரன் பாட்டே கேட்டுக்கொண்டிருக்கும் மஞ்சுளா எனக்கு வேண்டாம், நேற்று டைகர்தானே என்னைத் தள்ளி காப்பாற்றியது,  நான் டைகருடனே எலைஜா வீட்டில் இருக்கின்றேன் என சரன் உறுதியாக மறுத்தான்.

தப்பட் விமர்சனம்

பலர் பார்க்க, தன் மனைவியைப் பொதுவெளியில் அறைந்து விடுகிறான் ஒரு கணவன். அந்த மனைவி, கணவனிடம் விவாகரத்து கோருவதுதான் படத்தின் கதை. ‘தப்பட்’ என்றால் “அறை (slap)” என்று பொருள்.

‘ஆர்டிகிள் 15’ எனும் அதி அற்புதமான படத்தை இயக்கிய அனுபவ் சின்ஹாவின் படம். அதுவும் குடும்ப வன்முறையைப் (Domestic violence) பற்றிய படம் என்பதால் படத்தின் மீதான எதிர்பார்ப்பு கூடுதலாக இருந்தது. மாமியார் கொடுமை, வரதட்சணைக்காகத் துன்புறுத்தப்படுவது, வசை மாரி பொழிதல், கையை நீட்டி அடித்தல் என்ற பிசிக்கல் & வெர்பல் அப்யூஸ்கள் மட்டும் டொமஸ்டிக் வயலன்ஸில் வராது. அடிப்படை உரிமைகள் மறுக்கப்படுவது, குடும்ப நலனெனக் காரணம் காட்டி ஒருவரின் தனிப்பட்ட சுதந்திரத்தைப் பறிப்பது போன்றவையும் டொமஸ்டிக் வயலன்ஸ்தான்.

நான் கார் ஓட்டக் கத்துக்கவா?” – டாப்சி.

முதலில் ஒழுங்கா பராத்தா போடக் கத்துக்க?” – டாப்சியின் கணவன்.

இந்த உதாசீனத்தை, காது கொடுத்துக் கேட்காத மேலாதிக்க ஆண் மனநிலையை டொமஸ்டிக் வயலன்ஸெனப் பார்வையாளர்கள் மனதில் பதிந்திருக்கவேண்டிய படம், தட்டையான ஒற்றைப் பரிமாணத்தில் தன் நோக்கைத் தொலைத்து விடுகிறது. படத்தின் தலைப்பே அதற்கு சாட்சி.

ஒரு பலவீனமான சூழ்நிலையில், தன்னை மறந்து அறைந்து விடுவது டொமஸ்டிக் வயலன்ஸில் வருமா? அதற்காக விவாகரத்து என்பது சரியா என்ற கேள்வி, சற்றே சிக்கலானது. To Err is Human. அதுவும் போதையில், தன் உழைப்பெல்லாம் வீணானதெனக் கோபத்தின் உச்சியில் இருக்கும் ஒருவன் பண்பட்டவனாக நடந்திருக்கவேண்டுமென எதிர்பார்ப்பது சாத்தியமில்லாத ஒன்று. கோபம் வராத ஆணோ, பெண்ணோ உண்டா? கோபத்தில் வார்த்தையை விடாத மனிதருண்டா?

ஆனால், ஆண்களின் பிரச்சனை, மிக இயல்பான மனநிலையிலேயே டொமஸ்டிக் வயலன்ஸைக் கை கொள்வதுதான். ‘உனக்கு கார் ஓட்டக் கத்துக்க ஆசையா? சரி கத்துக்கோ’ எனச் சொல்லாமல், ‘முதலில் பராத்தா செய்ய ஒழுங்கா கத்துக்கோ. அது தான் உனக்கான வேலை. இந்தியப் பெண்களுக்கான வேலை’ எனத் தெளிந்த மனநிலையில் அவனிடம் வெளிப்படும் மூர்க்கமே வன்முறை. படம், பின்னதைப் பேசாமல், முன்னதிலேயே கவனம் செலுத்திக் கடுப்பேற்றுகிறது. ‘தன்னை அறைஞ்சது நியாயமற்ற செயல்’ என டாப்சியின் மூலம் கிளிப்பிள்ளையைப் போல் சொல்லிக் கொண்டிருக்கும் இயக்குநர், திருமணப் பந்தத்தில் பெண்ணின் சுதந்திரமும் தனித்தன்மையும் பறிக்கப்படுகிறது என்ற கருத்திற்கும் படத்தில் சம உரிமை அளித்திருக்கலாம்.

காலம், ஓர் அருமருந்து. அனைவருமே வடுக்களோடு வாழப் பழகிட்டோம். நம்மாலே 100% நாம் நினைக்கிறப்படி இருக்கமுடியாது. இன்னொருவரிடம் எப்படி எதிர்பார்க்க முடியும்? மேலும் போன தலைமுறையை விட இந்தத் தலைமுறை ஆண்கள் பரவாயில்லை என்றுதான் தோன்றுகிறது.’ தவறுகள் அம்மாக்களான எங்க மீதுதான்’ என அம்ரிதாவின் மாமியார் சொல்வார். அம்ரிதா அந்தத் தவறைச் செய்யமாட்டார் என நம்புவோமாக! வளர்ப்பையும் மீறி, ஜெனிட்டிக்கலி நிறைய manufacturing defect ஆண்களிடம் இருக்குமென்றே தோன்றுகிறது. விளக்கிப் புரிய வைக்க முடியாத பட்சத்தில், பெரிய முடிவுகளை நோக்கிப் போயிருக்கலாம்.

“A slap is unfair” என்பதில் மாற்றுக் கருத்தே இல்லை. ஓர் ‘அறை’ சகலத்தையும் நொறுக்கிவிடும், முக்கியமாக ஒருவரின் அகத்தை. அதைப் புரிய வைத்தே ஆகவேண்டும். ஆனால், அதிலிருந்து மீள (heal), அம்ரிதா தேவையான நேரம் எடுத்துக் கொண்டு, அவளது கணவன் தவறுகளைப் புரிந்து சரி செய்துகொள்ள, ஒரே ஒரு வாய்ப்பாவது வழங்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பது பழைய பஞ்சாங்கங்களின் ஆதங்கமாய் உள்ளது. 

இலக்கைத் தைக்காத திரைக்கதைக்குக் காரணம், நாயகியின் கதாபாத்திர வடிவமைப்பு. “காதல் இருந்ததால், கணவரின் வீட்டைப் பார்த்துக் கொண்டேன். அவர் அறைஞ்சதும், அந்தக் காதல் போயிடுச்சு. இப்போ எனக்கு மரியாதையும் மகிழ்ச்சியும் வேணும்” என்கிறார். ‘என்னம்மா இப்படிப் பண்றீங்களேம்மா?’ என தலையைப் பிய்த்துக் கொள்ளத் தோன்றியது. காதல் இருக்கும் பட்சத்தில் மரியாதையும் மகிழ்ச்சியும் அங்கே என்னத்துக்கு என்ற அரிய கருத்தை ஜீரணிக்கக் கொஞ்சம் சிரமமாகத்தான் உள்ளது. ஜீவனாம்சம் கேட்பதையும் நாயகி இழுக்காக நினைப்பதாக இயக்குநர் மிக் அழுத்தமாக வலியுறுத்துகிறார். ‘அது லவ். அதனால் ஜீவனாம்சம் கேட்கக்கூடாது’ என கன்னத்தில் போட்டுக் கொள்ளாத குறையாகச் சொல்கிறார் டாப்சி.

குற்றம் நம்பர் 1: மனைவியை அறைவது தப்பு;

குற்றம் நம்பர் 2: கணவன் மீது காதலோடு வாழ்ந்துவிட்டு, பின் அந்தக் காதல் போனதும், கணவனைப் பிரிய முடிவெடுத்து மனைவி விவாகரத்து வாங்கினால் ஜீவனாம்சம் கேட்பது தவறு.

என்று எளிமைப்படுத்தியுள்ளனர். ‘இதற்கு அந்தப் பருத்தி மூட்டை கோடோன்லயே இருந்திருக்கலாம்’ என்று தான் படத்தின் கருவை நினைத்துப் பரிதாபப்பட முடிந்தது.

படத்தில் ஒரு விதவைத் தாயும், அவரது பதிமூன்று வயது மகளும், நாயகியின் பக்கத்து வீட்டினராக வருகிறார்கள். அந்த மகள், தனது தாய்க்கு வரன் தேடும் பெரிய மனுஷி. “நீ எனக்குத் துணை தேடுறது இருக்கட்டும். நான் உனக்கு நல்ல பையன் பார்த்துட்டேன்” என்கிறார் அந்தம்மா. பதிமூன்று வயது பெண், தன் சக வயதினனுடன் பேசுவதை, ஒரு நட்பாகப் பார்க்க முடியாமல், ‘காதல்’ என முடிவு செய்து மகிழுகிறார் அந்தத் தாய். குழந்தைகளின் செயல்களை அவர்களது இயல்பெனப் பார்க்காமல், பேசினாலே காதல்தான் என நினைக்கும் அந்தத் தாயின் செயல், “சைல்ட் அப்யூஸ்”-இல் வராதா?

ஸ்வாதி எனும் பாத்திரத்தில் நய்லா க்ரெவால் நடித்துள்ளார். டாப்சியினுடைய சகோதரனின் காதலி. படத்தின் முதல் ஃப்ரேமே சுதந்திரப் பறவையான அவரது மகிழ்ச்சியில் இருந்தே படம் தொடங்குகிறது. ” நாம லவ் பண்றோம். சந்தோஷமாக இருக்கோம்” என சின்ன இடைவேளை விட்டு, “பெரும்பாலும்” எனச் சொல்லிவிட்டு, “பின்ன ஏன் கல்யாணம் பண்ணிக்கணும்? இப்படியே இருந்துடலாம்ல?” என்ற கேள்வியெழுப்புகிறார். பாசாங்கு இல்லாத பாத்திரம் என்றால், படத்திலேயே இவர்தான். தனக்குத் தவறெனப்படுவதை அந்த இடத்திலேயே கேள்வியெழுப்பத் தயங்காதவராக இருக்கிறார். ‘நான் இத்தனை நாள் சரியாக நடந்துக்காம உன்ன ரொம்ப டிஸ்-அப்பாயின்ட் பண்ணிட்டேன். என்னை ரீபூட் பண்ணிக்க ஒரு வாய்ப்புக் கொடு’ என காதலன் கேட்கும்பொழுது, அவனை அரவணைத்துக் கொள்ளுமளவு காதலுடன் இருக்கிறார். ‘டாப்சியா இந்தப் படத்துக்கு ஹீரோயின்? சுதந்திரப் பறவையான நான்தான் கதாநாயகி என ஏன் உங்க யாருக்கும் தோணலை?’ என தானேற்ற அழகான கதாபாத்திரத்தின் வாயிலாக முகத்தில் அறைகிறார் நய்லா.

பிற்சேர்க்கை: சமூக ஊடகங்களை அவதானித்த வகையில், பெண்களின் பார்வையில், இப்படம் பெண்களின் சுயமரியாதையை மிக அழுத்தமாகப் பதிந்துள்ளது என வியந்தோதப்படுகிறது. டாப்சியின் அவமானத்தைப் பெண்களால் மிக நெருக்கமாக உணர முடிவதால், அவர்களால் விவாகரத்து என்ற முடிவை நியாயமானதாகக் கருத முடிகிறது. ஆண்களின் பார்வையிலோ, ‘ஒரே ஒரு அறைக்கு விவாகரத்தா? ஆத்தீ..’ எனக் குழப்பத்தை விளைவித்துள்ளது. 

பின் குறிப்பு: இந்த விமர்சனம் ஓர் ஆணால் எழுதப்பட்டது.

நன்றி: http://ithutamil.com/

“நான் என்னை ஹீரோவாக உணர்கிறேன்” – பொன்மகள் வந்தாள் | ஜோதிகா

ஓடிடி (OTT) பிளாட்ஃபாரத்தில் நேரடியாக வெளியாகும் முதல் இந்திய மெயின்ஸ்ட்ரீம் திரைப்படம் என்ற பெருமையைப் ‘பொன்மகள் வந்தாள்’ பெற்றுள்ளது. மிகுந்த எதிர்பார்ப்பினைத் தூண்டியுள்ள இந்தப் படத்தைப் பற்றி ஜோதிகா, “இது ஒரு சமூக அக்கறையுள்ள கதை. த்ரில்லர் படம் என்பதால் என்ன சமூக அக்கறை என்பதை சொல்ல முடியாது. இந்தப் படத்தில்  5 இயக்குநர்களுடன் நடித்தது மறக்க முடியாத அனுபவம். கடந்த படத்தில் ரேவதி மேடம், ஊர்வசி மேடம் இந்தப் படத்தில் பார்த்திபன் சார், பாக்யராஜ் சார், தியாகராஜன் சார் ஆகியோருடன் நடித்தது மறக்க முடியாத அனுபவம். அனைவரிடமும் இருந்து நிறைய கற்றுக் கொண்டேன். அவர்கள் எப்படித் தங்களுடைய கதாபாத்திரத்துக்குத் தயார் செய்து கொள்கிறார்கள், நீளமான வசனத்தை எப்படி சரியாக உச்சரித்து நடிக்கிறார்கள் உள்ளிட்ட விஷயங்களை ஒரு நடிகையாகக் கற்றுக் கொண்டேன்.

இந்தப் படத்தில் 3 – 4 நீளமான வசனக் காட்சிகள் இருக்கிறது. 3 மாதத்துக்கு  முன்னாடியே படத்தின் ஸ்கிரிப்ட் புக்கை இயக்குநர் கொடுத்துவிட்டார். பார்த்திபன்  சாருடன் நின்று கொண்டு வசனம் பேசி நடிப்பதே சவால்தான்.  ஃப்ரெட்ரிக் எனக்கு நிறைய நேரம் கொடுத்திருந்தார். நான் நடித்த படங்களில் நிறைய முன் தயாரிப்பு செய்து நடித்த படம் இது தான். இந்தக் கதையை முதல் முறையைக் கேட்ட போதே கண்டிப்பாக நடிக்கிறேன் என்று சொல்லிவிட்டேன். இதுவரை நான் நடித்த படங்களிலேயே அதிக உழைப்பைப் போட்டுள்ள படம் இது தான். ஏனென்றால், இந்தப் படத்தின் கதை எனது மனதுக்கு மிகவும் நெருக்கமானது.

இந்தப் படத்தில் வெண்பா என்ற வக்கீலாக நடித்துள்ளேன். உயர்நீதிமன்ற வக்கீலாகவோ, உச்சநீதிமன்ற வக்கீலாகவோ நடிக்கவில்லை. ஊட்டியில் ஒரு சின்ன நீதிமன்றத்தின் வக்கீலாக நடித்துள்ளேன். முதல் முறையாக வக்கீல் உடையணியும் போது ரொம்ப வலுவாக உணர்ந்தேன். இந்த மாதிரியான கதைக்களம் கொண்ட படங்களில் சண்டைக் காட்சிகளில் நடித்து ரசிகர்களை ஏமாற்ற முடியாது. வக்கீல் உடையணிந்து வசனங்கள் பேசி நடிக்க வேண்டும். வார்த்தைகளின் பலம் இதில் இருக்கும். வக்கீல் கதாபாத்திரத்துக்காக, 2டி ராஜசேகர் ஒரு வக்கீல் என்பதால் அவரிடம் நிறையப் பேசினேன். நிறைய படங்கள் பார்த்தேன். பொதுமக்கள் வக்கீலை எப்படிப் பார்க்கிறார்கள் உள்ளிட்ட சில கேள்விகளை இந்தப் படத்தில் முன்வைத்துள்ளேன். அது படத்தின் ஹைலைட்டாக இருக்கும்.

நான் ஒரு வட இந்தியப் பெண் என்று யாருமே யோசிப்பதில்லை. வசனங்களாக எழுதிக் கொடுக்கிறார்கள். 35 பக்கம் கொண்ட புத்தகத்தை தினமும் இயக்குநர் ஃப்ரெட்ரிக் கையில் பார்க்கலாம். காலை 9 மணியிலிருந்து மாலை 6 மணிவரை 2 பேர் பேசிக் கொண்டே இருப்பதைப் படமாக்கிக் கொண்டிருப்பார். அவ்வளவு வசனங்கள் பேசியிருக்கிறோம். பாக்யராஜ் சார், பார்த்திபன் சார் இருவரும் ஒரு முறை படித்துவிட்டு பேசிவிடுவார்கள். ஆனால், நான் 3 மாதங்களுக்கு முன்பே முழுக்கதையையும் வாங்கி என் வசனங்களை முழுமையாக மனப்பாடம் செய்து பேசியுள்ளேன். முக்கியமாக இந்தப் படத்துக்கு நானே டப்பிங் செய்துள்ளேன். படப்பிடிப்பு வந்து பேப்பர் பார்த்து என்னால் வசனம் பேசி நடித்திருக்க முடியாது.

இப்போது எப்படி சிவாஜி சார், பாக்யராஜ் படங்கள் குறித்து பேசுகிறோமோ அப்படி 20 ஆண்டுகள் கழித்து சில படங்கள் குறித்துப் பேச வேண்டும். அதை மனதில் கொண்டே படங்கள் ஒப்புக் கொள்கிறேன். சில படங்கள் வெற்றியடையும், சில படங்கள் வெற்றியடையாது.  ஆனால் எனது பயணம் இதே வெளியில் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்கும்.  இப்போது நிறைய வலுவான கதைகள் வருகிறது. இந்தப் படத்துக்குப் பிறகும் கூட 3 கதைகள் தேர்வு செய்து வைத்துள்ளேன். என் படங்களைப் பெண்கள் பார்க்கும் போது பெருமையாக நினைக்க வேண்டும்.  பெண் கதாபாத்திரத்தை மையாக வைத்து நான் நடித்த படங்கள் அனைத்துமே ஆண்களால் எழுதப்பட்டது தான். நான் இப்போது எல்லாம் ஒரு ஹீரோவாக உணர்கிறேன். இந்தாண்டு எனக்கு 41 வயது ஆகிறது. 41 வயதில் ஹீரோவாக உணர்வது அரிதானது என நினைக்கிறேன்.

அனைத்துப் படங்களிலுமே என் கதாபாத்திரத்தைப் பார்த்து பெண்கள் பெருமையடைய வேண்டும் என நினைக்கிறேன்.  நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் விஷயங்களை ஹைலைட் பண்ணிப் படங்கள் பண்ணவேண்டும். நிறைய ரசிகர்கள்  படத்தைப் பார்ப்பார்கள். ஆகையால், சமூக அக்கறையுள்ள படங்களாகத் தேர்வு செய்து நடிக்கிறேன்.  கமர்ஷியல் படங்களில் பாட்டு, காதல் காட்சிகள் என்பதைத் தாண்டி வேறு எதுவும் பண்ண முடியாது. இந்த மாதிரி படங்களில் வித்தியாசமான களங்களில் நம்மைக் காண முடியும். நான் கமர்ஷியல் படங்களிலிருந்து வெளியே வந்துவிட்டேன். என்னால் முடிந்த அனைத்தையும் இப்போது தான் செய்து வருகிறேன். அந்த சுதந்திரம் இப்போது இருக்கிறது.

‘பொன்மகள் வந்தாள்’ மாதிரியான படங்கள் எனக்கு வருவதில் மகிழ்ச்சி. நான் எந்தவொரு இயக்குநரிடமும் இந்தமாதிரி படங்கள் பண்ண வேண்டும் என்று கேட்கவில்லை. தானாகவே அமைகிறது. கமர்ஷியல் படங்கள் நிறைய வரவில்லை. அப்படி வந்தால் கூட, என் பசங்களை வீட்டில் விட்டுவிட்டு பாட்டு பாட, நடனமாடப் போக விரும்பவில்லை.  நிஜ வாழ்க்கையில் இருப்பது போலவே பெண்கள் படங்களிலும் வலுவாக இருக்க வேண்டும் என நினைக்கிறேன். ஏனென்றால் நிஜவாழ்க்கையில் நிறைய பணிகளைப் பெண்கள் செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்போது 2 குழந்தைகளுக்கு தாயாக அதிகமான பொறுப்புள்ள பெண்ணாக இருக்கிறேன். அவர்களுக்கு வெறும் அட்வைஸ் மட்டும் செய்யாமல், என் படங்கள் மூலமாக அவர்கள் நான் எப்படி எனத் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று நினைக்கிறேன். குடும்பப் பெண்ணாக வித்தியாசமான பரிமாணங்களில் காண முடியும். நிஜ வாழ்க்கையில் நான் எப்படியிருக்கிறேனோ, அப்படியே திரையிலும் இருக்க வேண்டும் என நினைக்கிறேன்” எனப் பகிர்ந்து கொண்டார். ____________________________________________________________________________________-_நன்றி: இது தமிழ் .காம்

சுற்றுலா…!

அப்பா நாம எப்பப்பா நம்ம சொந்த ஊருக்குப் போவோம் ஜெகன் தந்தையிடம் கேட்டான்.
இப்ப நம்ம ஊருலே தண்ணி இல்லேடா.. அது இல்லாம நம்மலாளே வாழ முடியாது அதான் பத்து நானோ வருஷங்கள் முன்பே இங்கே வந்துட்டோம்.

அப்படீன்னா நம்ம ஊர்ல இப்ப யாருமே இல்லையா?

அப்படி சொல்ல முடியாது.. பல பேர் தண்ணியில்லாம வாழ பழகிட்டாங்க..

அப்ப அது உங்களாலெயும் என்னாலேயும் முடியாதா?

பழகிகிட்டா எல்லாமே முடியும்தான்…

அப்ப நாம போய் கொஞ்சநாள் நம்ம ஊர்ல தங்கிட்டு வரலாம்.

அதுக்கு இந்த க்ளுட்டோ கிரகத்துலே அனுமதி வாங்கனும்..
அனுமதிகேட்கறேன். ஒரு நல்ல நாளில் அவர்கள் புறப்பட்ட விண்கலம் சென்னை மெரினாவில் தரை இறங்கியது.

சுத்தமான கடற்கரை காற்று வீச கடற்கரை மனித நடமாட்டம் குறைவாக இருந்தது..

அப்பா… இந்தாங்க…

ஜெகன் ஒரு ஷாம்பெய்ன் பாட்டிலை எடுத்து கொடுக்க
எப்படிடா இது எங்கே?
நீங்க இங்கே தண்ணி கிடைக்காதுன்னு சொன்னதாலே கிளம்பும்போது எடுத்து வைச்சேன்..
அடேய் தப்பு பண்ணிட்டியே இங்கே தண்ணி அடிக்கிறது சட்டப்படி குற்றம் …

அவர் சொல்லிக்கொண்டிருக்கும்போதே இரு காவலர்கள் அவர்களை நெருங்கினார்கள்.

மது இல்லாத பூமியை உருவாக்கத்தான் மதுப்பிரியர்களை க்ளுட்டோ கிரகத்துக்கு கிரகம் கடத்தினோம்..அங்கிருந்து திரும்ப வந்து மது அருந்திய உங்கள் விசா ரத்து செய்யப்படுகிறது. உடனே கிளம்புங்கள்.

அவர்கள் விண்கலத்தில் ஏறி கிளம்ப ஜெகன் ஜன்னலை நோக்கினான் கீழே மது இல்லாத பூமி ஒளிர்ந்து கொண்டிருந்தது.

எஸ்.எஸ். பாபு. பஞ்செட்டி

உடையார்பாளையம்_ஜமீன்_அரண்மனை

மாளிகையின் பெயர் லெட்சுமி விலாசம்.
முதலில் கூரையில்லாத தர்பார் மண்டபம்.

ஜமீனின் 64 கிராமத்தைச் சேர்ந்த கணக்குப்பிள்ளைகள் இங்கு அமர்ந்து தான் வரவு , செலவு கணக்குப் பார்ப்பார்களாம்.

அடுத்து பெரிய கூடம்,அதில் பழைய புகைப்படங்கள்,இரும்பு லாக்கர்கள்,பழைய கட்டில், நாற்காலிகள் போன்ற பொருட்கள்..பழைய பெஞ்சு ஒன்று.

இங்கு தான் ஜமீனின் சில வாரிசுகள் குடியிருந்து வருகிறார்கள்.
மேலே விதவிதமான வெளிநாட்டு கண்ணாடி தொங்கும் சரவிளக்குகள்.

அருகில் நாடக அரங்கு மண்டபம்,.ஒரு காலத்தில் ஆயிரம் பேர்கள் புழங்கிய இடம், தற்பொழுது ஐந்து நபர்கள் மட்டுமே !எங்கு பார்த்தாலும் கட்டடச் சிதைவுகள்..
இது தான் இன்றைய உடையார்பாளையம் ஜமீன் அரண்மனை.

தமிழகத்தில் உள்ள பழைய பாளைய ஆட்சிகளுள் ஒன்று உடையார்பாளையம்.
இதன் ஆட்சியாளர்கள்,’காலாட்கள் தோழ உடையாளர்கள் ‘ எனப்பட்டனர்.

30 ஏக்கரில் பரந்து விரிந்த அரண்மனை.600 ஆண்டுகள் பழமை.
அகழி, கோட்டைச்சுற்றுச் சுவருடன் இருந்த அரண்மனையில்
64 அறைகள் இருந்துள்ளன.

வேங்கடப்ப உடையார் என்பரது ஆட்சிக்காலத்தில் இங்கே நாணயங்கள் அச்சிடப்பட்டு அவை ‘உடையார்பாளையம் புதுப்பணம் ‘ என வழங்கப்பட்டுள்ளது.

ஒரு காலத்தில் இஸ்லாமியப் படையெடுப்புகளுக்கு அஞ்சி,
காஞ்சி காமாட்சி, வரதராஜர்,ஸ்ரீமுஷ்ணம் பூவராகவர்,சிதம்பரம் நடராஜர் முதலிய மூர்த்திகள், உடையார்பாளையம் ஜமீன் பாதுகாப்பில் வைத்துப் பாதுகாக்கப்பட்டதாம்.

உ.வே. சா, போன்ற தமிழறிஞர்கள்,
சங்கீத மும்மூர்த்திகளில் ஒருவரான சியாமா சாஸ்திரி அவர்களின் மகன் சுப்பையா சாஸ்திரி போன்ற இசைஞானிகள் உடையார்பாளையம் ஜமீனின் பராமரிப்பில் இருந்துள்ளனர்.

உ. வே. சா. வின் ‘ என் சரிதை’ என்ற அவரது வாழ்க்கை வரலாற்று நூலில் உடையார்பாளையம் ஜமீன் குறித்த
பல குறிப்புகள் வருகின்றன.

உடையார்பாளையம் ஜமீந்தார்கள் ஆட்சிக்காலத்தில் கோவில்களுக்கு
பல திருப்பணிகள் செய்யப்பட்டுள்ளன.

ஜமீன் அரண்மனையின் எதிரே உள்ள வீதியின் கடைசியில்
இவர்களது சிவாலயம் உள்ளது. இறைவன் ;பயறணீஸ்வரர்,
இறைவி ; சகுந்தலாம்பிகை.

மிகப்பெரிய கோபுரங்கள்,
13 ஏக்கர் பரப்பளவில் விரிந்துள்ள காண்டீப தீர்த்தம் போன்றவை காணக்கிடைக்காத காட்சி.

திருவாரூர் தியாகேசர் ஆலயத்திற்கு அடுத்து இங்கு தான் தெப்பத் திருவிழா சிறப்பாக நடைபெறுமாம் !
திருக்குளத்தில் நீராழிமண்டபம் மற்றும் உடைமாற்றும் மண்டபமும் காணப்படுகிறது. இக்கோவிலும், குளமும் பல திரைப்படங்களில் காட்சியாக வந்துள்ளது.

உடையார்பாளையம் ஜமீனுக்கும்
காஞ்சி மகா பெரியவருக்கும் உள்ள தொடர்பு வரலாறு பூர்வமானது. 1928 மற்றும் 1939 ஆண்டுகளில்
மகா பெரியவா அவர்கள் சில நாட்கள் இங்கு தங்கியுள்ளதாக ஜமீன் வாரிசுகள் தெரிவிக்கின்றனர்.

மகா பெரியவா இங்குத் தங்கியிருந்த பொழுது காண்டீப தீர்த்தத்தில் படகில் பயணம் செய்து, நடுவில் உள்ள நீராழி மண்டபத்தில் தியானம் செய்வது வழக்கமாம். அவர்கள் பயணம் செய்த படகு இன்றும் ஆலயத்தில் வைத்து பாதுக்கப்படுகிறது.

ஜமீனில் இடம் பெற்றிருந்த ஒரு பழைய புகைப்படம் ,

அதில் ஆலய கோபுரம் ,காண்டீபதீர்த்தம் மற்றும் நீராழி மண்டபமும் இடம் பெற்றுள்ளது.
அதை உற்றுப் பார்த்தால், நீராழி மண்டபத்தில் மகா பெரியவா மான் தோலில் அமர்ந்து தியானம் செய்யும் அற்புதக் காட்சித் தெரியும் !

சுமார் 400 ஆண்டுகளுக்கு மேல்
கங்கை கொண்ட சோழபுரம் பிரகதீஸ்வரர் ஆலயம் இவர்களது பராமரிப்பில் இருந்துள்ளது. கோபுர கலசம், சிங்கமுக கிணறு போன்றவை இவர்களது கொடையாம் !

டச்சுக்காரர்களால் கட்டப்பட்ட தரங்கம்பாடி கோட்டையை,
பல ஆண்டுகளுக்குமுன் அந்த நாடு இழந்தாலும் ,
கோட்டையை பராமரிக்க இன்றளவும் நிதி வழங்கி வருகின்றது.

அதற்கும் முந்தைய வரலாறுக் கொண்ட உடையார்பாளையம் அரண்மனை போன்றவை கண்முன்னே அழிந்து வருவது மிகுந்த வேதனை !

கண்ணில் பட்ட பதிவு
சிவராம கிருஷ்ணன் பக்கம்
யார் எழுதியது என்று தெரியவில்லை