மனமோகனவிலாஸ்!  6

மனமோகனவிலாஸ்!  6

சாய்ரேணு சங்கர்

6

6.1

எல்லோரும் பிரமித்து நின்றார்கள்.

என்னவோ ஏதோ என்று பலர் ஹாலுக்குள் ஓடி வந்தார்கள். செண்பகராமனும் கலையரசுவும்கூட வந்தார்கள்.

ஆனந்தன் என்ன நடக்கிறது என்றே புரியாதவன்போல, வரிசையாக எல்லோருக்கும் டீ கொடுத்தான். எல்லோரும் மயக்கத்தில் இருப்பவர்கள்போல் டீயை வாங்கிக் கொண்டார்கள்.

கலையரசு திடீரென்று “யாரும் டீயைக் குடிக்காதீங்க” என்று கத்தினார். “இந்தப் படுபாவிதான் அன்னிக்கு டீ கொண்டுவந்தான். நம்ம வெற்றிவேலர் அதைக் குடிச்சு மயங்கி விழுந்தவரு, இன்னும் எழுந்திருக்கல. இவன் பாவம் பாவம்னு நினைச்சு, நம்மதான் பாவமா போயிட்டோம். யாரும் குடிக்காதீங்க! இவன் கையால இனிமே ஒரு துரும்புகூட வாங்கக் கூடாது” என்றார்.

“பொறுமையா இருங்க, கலையரசு ஐயா” என்றாள் தன்யா. “ஆனந்தா, இங்கே வா” என்றாள். ஒரு டம்ளரை அவனிடம் கொடுத்து “குடி” என்றாள்.

ஆனந்தன் தயங்கினான். “சும்மா குடி” என்றதும் பயந்துகொண்டே குடித்தான். எல்லோரும் ஆனந்தனையே உற்றுப் பார்த்தார்கள்.

ஐந்து நிமிடம் அமைதியாகக் கழிந்தது. ஆனந்தன் சுற்றுமுற்றும் பார்த்துக் கொண்டு நின்றான்.

“இந்த டீயில் எந்த விஷமும் இல்லேன்னு இப்போ எல்லாருக்கும் புரிஞ்சிருக்கும். தாராளமா குடிக்கலாம்” என்றாள் தன்யா. ஆனால் யாரும் டீயைக் குடிக்கவில்லை. மீண்டும் ஆனந்தனின் ட்ரேயிலேயே வைத்துவிட்டு ஒவ்வொருவராக வெளியேறினார்கள்.

“பாவம் ஆனந்தன், அப்பாவி. அவன் ஏதும் தப்புச் செய்திருப்பான்னு எனக்குத் தோணல” என்றார் சூரி.

“அவனா செய்யமாட்டான், யாரும் சொல்லிக் குடுத்துச் செய்திருக்கலாமே” என்றான் நரேந்திரன். தன்யா அவனைத் திரும்பிப் பார்த்தாள்.

“அதையும் இப்ப விசாரிச்சுடுவோம்” என்றாள். “ஆனந்தா, சூரி ரூமில் இருந்த ஃபேனை நீதானே லூஸ் பண்ணின? ஃபேனை நீதானே கழட்டின?” என்று மறுபடி கேட்டாள் அவன் விழிப்பதைக் கண்டதும்.

“ஆமாங்க” என்றான் ஆனந்தன்.

“ஏன் அப்படிப் பண்ணின?”

“பண்ணச் சொன்னாங்க!”

6.2

“மனவளர்ச்சி குன்றியவன்னு சொல்றாங்க, என்ன அழுத்தம் பார்த்தீங்களா? கடைசிவரையில் யார் பண்ணச் சொன்னாங்கன்னு சொல்லவே இல்லையே அவன்!” என்றான் செந்தில்குமார்.

அந்த ஹாலில் அப்போது தன்யா, தர்ஷினி, செந்தில்குமார் மட்டுமே இருந்தனர்.

“எல்லோரும் எல்லாத்தையும் சொல்லிடறாங்களா?” என்றாள் தன்யா. “இப்போ நீங்களே இருக்கீங்க, உங்க மனதிலுள்ள ரகசியங்கள் எல்லாத்தையும் சொல்லிட்டீங்களா?”

“என்ன சொல்றீங்க? நான் எதை மறைச்சேன்?”

“மிஸ்டர் செந்தில்குமார், உங்க அப்பா இறந்துபோகும்போது அவருக்கு அப்படி ஒண்ணும் வயசாகல. உங்க அப்பா இறந்ததற்கும் செண்பகராமனுக்கும் சம்பந்தம் இருக்குன்னு எல்லோருமே பேசறாங்க. ஆனா உங்களுக்கு அவர்மேல கோபம் வரலை. அவர்கிட்டயே வேலைக்குச் சேர்ந்திருக்கீங்க, அமைதியா இருக்கீங்க…” என்று தன்யா சொல்லிவரும்போதே இடைமறித்தான் செந்தில்குமார்.

“…அதாவது, நல்லவனா இருந்தா தப்புங்கறீங்க! இதோ பாருங்க மேடம். நான் உங்களுக்கு என் கடந்தகால நிகழ்ச்சி ஒண்ணைச் சொன்னா உங்களுக்கு என் ரியாக்ஷன் புரியும்…” என்றவன் தொண்டையை ஒருமுறை கனைத்துவிட்டுக் கொண்டான். தொடர்ந்தான் – “காலேஜ் ஃபைனல் இயர் படிக்கறப்போ, எங்க காலேஜில் சந்தியா செல்வின்னு ஒரு பொண்ணு படிச்சா. காலேஜ் காம்பெடிஷனில் ப்யூட்டி க்வீனா செலக்ட் ஆனா. அவ பின்னாடி சுத்தாத காலேஜ் பசங்களே கிடையாது, நான் உட்பட. ஒரு சமயம் நான் அவளை வழிமறிச்சுக் கிண்டல் பண்ணினேன். அவ வேகமா ஓடினா. அப்போ எங்க காலேஜைச் சேர்ந்த வேறு ஒரு ஸ்டூடண்ட் அவ லவ்வை ரிஜக்ட் பண்ணின கோபத்தில் அவ மேல ஆசிட் பல்பை வீசிட்டான். ஒரு சில துளிகள்தான் அவ மேல பட்டது. பெரிய காயம் எதுவும் படல, ஆனா…”

தன்யாவுக்கும் தர்ஷினிக்கும் அடுத்து என்ன வருகிறது என்று புரிந்தது.

“நீங்க கெஸ் பண்ணிட்டீங்க, ஆசிட் வீசின பழி என்மேல் விழுந்தது. அந்தப் பெண்ணுக்குப் பாதிப்பு எதுவும் இல்லைங்கறதால, என்னை காலேஜிலிருந்து டிஸ்மிஸ் பண்றதோட நிறுத்திக்கிட்டாங்க. போலீஸ் கம்ப்ளெயிண்ட் எல்லாம் கொடுக்கல…

“இந்த நிகழ்ச்சி எனக்கு ஒரு பாடமா இருக்கணும்னு முடிவு பண்ணினேன். நிரூபிக்கப்படாம யார் மேலயும் குற்றம் சாட்டி அவங்களை வெறுக்கக் கூடாதுன்னு பாடம் கத்துக்கிட்டேன். செண்பகராமனுக்கும் என் அப்பா மரணத்திற்கும் சம்பந்தம் இருக்குன்னு எனக்கு நிச்சயமா தெரிஞ்சா அது வேற, ஆனா அதுவரை அவருக்கு… ஏதோ நீதிமன்றத்தில் சொல்வாங்களே… ஆங், சந்தேகத்தின் பலன்… அதை அளிக்கறதுன்னு முடிவு செய்திருக்கேன்.”

சின்ன மௌனம்.

தன்யாவும் தர்ஷினியும் எழுந்து நின்றார்கள். “சல்யூட், செந்தில்குமார்” என்றார்கள்.

6.3

தன்யாவும் தர்ஷினியும் நரேந்திரனைச் சந்தேகப் பார்வையால் நனைத்தார்கள்.

“மேடம் வரச் சொன்னதா…” என்றான் நரேந்திரன்.

“வாங்க, உட்காருங்க நரேந்திரன்” என்றாள் தன்யா.

“வணக்கம்” என்றான் நரேந்திரன்.

“உங்களுக்கும் ஆனந்தனுக்கும் பழக்கம் எப்படி?” என்று உடனே விஷயத்துக்கு வந்தாள் தன்யா.

“நல்ல பழக்கம், நான் என்ன சொன்னாலும் அவன் கேட்பான், நான்தான் விஷம் வைக்கச் சொன்னேன், நான்தான் ஃபேனை லூஸ் பண்ணி வைக்கச் சொன்னேன், இப்படியெல்லாம் நீங்க இதற்குள்ள முடிவுக்கு வந்திருப்பீங்க, அப்புறம் பேச என்ன இருக்கு? வேணும்னா என்னை அரெஸ்ட் பண்ணலாம்” என்றான் நரேந்திரன்.

“இப்படியெல்லாம் நீங்க செய்ய மோட்டிவ் என்ன, நரேந்திரன்?” என்றாள் தர்ஷினி மெதுவாக.

நரேந்திரன் அவள் பக்கம் திரும்பினான்.

“அதுவும் இதுக்குள்ள தெரிஞ்சிக்கிட்டிருப்பீங்களே, நான் ஜிகினா சிவகாமுவோட மகன்னு பேச்சு உலாவுது, அது காரணமா இருக்கலாம்.”

“இதையெல்லாம் நீங்க ஒத்துக்கறீங்களா?”

“நான் ஏன் ஒத்துக்கணும்? ப்ரூவ் பண்ண வேண்டியது உங்க வேலை. இவ்வளவு பேசறீங்க, எனக்குச் சிசுபாலன் மேல என்ன கோபம்? அதைப் பற்றி நீங்க எதுவும் பேசவேயில்லை. ஒரு ஆளுக்குச் சரியான மோட்டிவ் இருக்கு, அதைப் பற்றியும் நீங்க பேசலை.”

“என்ன சொல்றீங்க?”

“ஆனந்தன். அவனைப் பற்றிதான் சொல்றேன். இவன் உண்மையில் பெரிய பணக்கார வீட்டுப்பிள்ளை. இவன் அப்பா இறந்துட்டாரு. இவனுடைய அம்மாவையும் இவனையும் இவனோட அத்தை பிள்ளை வீட்டை விட்டே துரத்திட்டான். இவன் இங்கே டீ ஆத்திக்கிட்டும் ஸ்க்ரீன் தள்ளிக்கிட்டும் இருக்கும்போது அவன் அங்கே ராஜபோக வாழ்க்கை வாழறான்.”

“ஐ ஸீ. ரொம்பப் பாவம்” என்றாள் தன்யா. “ஆனா அதுக்கும் இங்க நடக்கறதுக்கும்…”

“என்னங்க இவ்வளவு ஸ்லோவா இருக்கீங்க? சிசுபாலன் கிருஷ்ணனோட அத்தை பிள்ளை, இது தெரியாதா உங்களுக்கு?”

தன்யாவும் தர்ஷினியும் ஏககாலத்தில் எழுந்து நின்றார்கள்.

“நரேந்திரன், செந்தில்குமார் எல்லோருடைய கோபமும் செண்பகராமன் மீதுதான் இருக்கும், சிசுபாலன்மீது இருக்காது. ஏன் இதையெல்லாம் நான் செய்யணும், தலையைச் சுற்றி மூக்கைத் தொட? யாருக்குச் சிசுபாலன்மீது கோபம்னு பார்ப்பீங்களா…. அதை விட்டுட்டு…”

நரேந்திரன் கேலிப் புன்னகையுடன் எழுந்து போனான்.

“திமிர் பிடிச்ச ராஸ்கல்” என்றாள் தன்யா.

6.4

“கலையரசு ஐயா, ஓப்பனா கேட்கிறேன். நரேந்திரன் செண்பகராமனோட மகனா?” என்றாள் தன்யா.

“தெரியலைம்மா. அப்படின்னு ஒரு வதந்தி உலாவுது, அவ்வளவுதான். ஏன், ஆனந்தன்கூடச் செண்பகராமனோட மகன்னு சொல்றவங்க உண்டு” என்றார் கலையரசு.

“என்னதிது புது வம்பு? ஸ்ரீஹரி பற்றிச் சொல்லுங்க.”

“ஸ்ரீஹரி எங்க ட்ரூப்போட செல்லப் பிள்ளை. எங்க ஹீரோ சந்தானம் சார் மகன். நல்ல பையன்மா, அவன் மேல சந்தேகப்படாதீங்க” என்றார் கலையரசு.

“ஒரே வாரிசுகள் பற்றிய பேச்சா இருக்கு. உங்க பிள்ளைங்க என்ன செய்யறாங்க?” என்றாள் தர்ஷினி சிரித்தவாறே.

“எனக்கு ஒரே பிள்ளை. அவன் சினிமா கதாசிரியரா இருக்கான். அவனுடைய கதையைத் தெலுங்கு ப்ரொட்யூசர் வாங்கிக்கறதா சொல்லியிருக்கார். பெரிய பட்ஜெட்டில் எடுக்கப் போறார்” என்றார் கலையரசு பெருமையாக.

“சூரி சார் பசங்க?”

“அவருக்கு ரெண்டு பொண்ணு. படிக்கறாங்க. நடராஜன் ஐயா பையன் டீவி சீரியல்களில் நடிக்கிறான்.”

“நாடகத்திற்கு இவங்கள்ளாம் வரலியா?”

“இது என்ன வாழ்க்கைம்மா? நாங்கள்ளாம் இதிலேயே பழகிட்டோம், ஆனா இந்தக்காலக் குழந்தைகளுக்கு இதெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது. இங்கே சுதந்திரம் கிடையாது. புதுசுபுதுசா எதுவும் முயற்சி செய்ய முடியாது. சொன்ன டயலாக்கையே சொல்லிட்டிருக்க வேண்டியதுதான்.

“இப்போ என்னையே எடுத்துக்குங்க. புராண நாடகம் எழுதறதுதான் என்னோட வேலை. நம்ம ட்ரூப்ல அதைத்தவிர வேறெதுவும் போட மாட்டாங்க. ஆசையா வேறொரு துறையில் நாடகம் எழுதினேன். அதை வேண்டாம்னுட்டாங்க. இருக்கறதிலே அப்பப்போ கொஞ்சம் மாற்றம் பண்ணித்தரச் சொல்லுவாங்க. புது நாடகம் போட்டாதான் எனக்கு வேலை வரும். ஆனா செண்பகராமன் ஐயா அப்பப்போ மாற்றங்கள் செய்துக்கிட்டே இருப்பாரு. வசனம் பழமையா இருக்க விடமாட்டாரு. புதிய பாடல்கள் சேர்ப்பாரு. இளைஞர்களுக்குப் பிடிக்கறதுக்காக ஏதாவது செய்துட்டே இருப்பாரு.

“இருந்தாலும் இன்றைய தலைமுறைக்கு நாடகத்துறை பிடிக்கறது கஷ்டந்தான். ஸ்ரீஹரி, செந்தில்குமார் மாதிரி அபூர்வ விதிவிலக்குகளும் உண்டு” என்று முடித்தார் கலையரசு.

6.5

“ஸாம்மி, நாங்க ஆஃபீஸ் போயிட்டு வந்துடறோம்” என்றாள் தன்யா.

“என்ன தன்யா, இப்போ கிளம்பறீங்க? சாயந்திரம் நாடகம் இருக்கு, தெரியுமில்ல?” என்றாள் ஸாம்மி.

“பயப்பட வேண்டாம், எங்க ஏஜன்சி அச்யுத்தை இங்கே விட்டுட்டுப் போறோம். அவன் எல்லார் மேலும், குறிப்பா ஆனந்தன் மேல, ஒரு கண் வெச்சிப்பான். உங்க வேலையாகத்தான் போகிறோம். வேலை முடிஞ்சதும் எப்படியாவது நாடகம் ஆரம்பிக்கறதுக்குள்ள வந்துடறோம்” என்றாள் தன்யா.

“ஸாம்மி, ஒரு முக்கியமான விஷயம் சொல்ல மறந்துட்டோம். உன் அப்பாவைக் கூப்பிடு” என்றாள் தர்ஷினி.

6.6

செண்பகராமன் அன்று முழுவதும் நிலைகொள்ளாமல் தவித்துக் கொண்டேயிருந்தார். ஒருமுறை எல்லோரையும் கூப்பிட்டுப் பேசினார்.

“நீங்க எல்லோரும் எத்தனையோ கஷ்டத்தில் என் கூட நின்னிருக்கீங்க. இது யாரும் எதிர்பாராத, பெரிய கஷ்டமா வந்துட்டது. உங்க எல்லார் கிட்டயும் கெஞ்சிக் கேட்டுக்கறேன். இன்றைக்கு ஒருநாள் நாடகத்தை நடத்திக் கொடுத்துடுங்க. அடுத்தடுத்த நாட்களுக்கு அவங்க வேற ஏற்பாடு பண்ணிக்கறதா சொல்லிட்டாங்க. இன்று மட்டும் ஷோ நடக்கட்டும். இந்தச் செண்பகராமன் வாக்குத் தவறினேன்னு இருக்கக் கூடாது.

“இன்றைய ஷோவுக்கு அப்புறம் நம்ம ட்ரூப் பெயர், ஸ்க்ரிப்ட் எல்லாத்தையும் நான் சென்னையில் பெரிய நாடகக் கம்பெனி இருக்காங்களே – நாரதர் நாடக மன்றம் – அவங்களுக்கு வித்துடப் போறேன். நம்ம நடிகர்களே இந்த நாடகங்களைத் தொடர்ந்து நடிக்கணும்னு அவங்க விரும்பறாங்க. விருப்பம் இருக்கறவங்க போய்ச் சேர்ந்துக்கலாம்.

“நான் பண்ணின பாவம், என் கடைசிமூச்சு போகற வரைக்கும் நான் நம்ம நாடகக் கம்பெனியை நடத்தணும்னு ஆசைப்பட்டேன், நடக்காது போலிருக்கு. அம்பாள் சன்னிதிலதான் நம்ம மனமோகன விலாஸ் சபா ஆரம்பிச்சதுன்னு என் தாத்தா சொல்வார். அங்கியே அது முடியட்டும். நூறாண்டு கண்ட நாடக சபா என்ற பெருமை அதுக்கு இருக்கு, அது மறையாது!”

பலர் இதைக் கேட்டுக் கண்ணீர் விட்டார்கள். செண்பகராமனை மனதை மாற்றிக் கொள்ளச் சொல்லி மன்றாடினார்கள்.

“இல்லை, வெற்று வீம்பைவிட நம்ம மெம்பர்களோட உயிர் பெரிசு. இங்கே என்ன நடக்குதுன்னே புரியலை. நான் எடுத்திருக்கற முடிவுதான் சரி” என்றார் செண்பகராமன்.

கடைசிநேர ஒத்திகைகள் நடந்தன. மாலை நான்கு மணிக்குக் கிருஷ்ண லீலையும் ஏழு மணிக்குத் தேவி லீலையும் நடைபெற்றன. ஏழு மணிக்குள் தன்யாவும் தர்ஷினியும் வந்துவிட்டார்கள். நாடகங்கள் எந்தத் தடங்கலுமின்றி நடந்து முடிந்தன. இதுதான் கடைசி ஷோ என்ற எண்ணத்திலோ என்னவோ எல்லோரும் கோர்வையாக, ஒருவருக்கொருவர் ஆதரவாக, அற்புதமாக நடித்தார்கள். கோயில் கமிட்டிக்காரர்கள் தங்கள் நன்றிகளையும் பாராட்டுகளையும் தெரிவித்தபோது செண்பகராமன் கண்கள் நிறைந்துவிட்டது.

செண்பகராமன் நிறைந்த மனத்தோடு அன்று படுக்கைக்குச் சென்றார். நிம்மதியாக உறங்கினார்.

இரவு இரண்டு மணிக்கு ஏதோ அரவம் கேட்டு விழித்தார். அவருக்கு நேர் எதிரே கையில் கத்தியோடு ஒரு உருவம்!

“யாரது?” என்று விளக்கைப் போட்டார்.

செந்தில்குமார்!

(தொடரும்)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: