திண்ணை!

எட்டாப்பு படிக்கையிலே  ஒரு மாச லீவுக்கு ஒடிடுவோம் தாத்தா ஊருக்கு!

தாத்தாவோடு கைப்பிடித்து நடக்கையில் தெருவெல்லாம் வேடிக்கை பார்க்கும்!

திண்ணை வைத்துக் கட்டப்பட்ட  கூடல்வாய் ஓட்டுவீடுகளில் முற்றத்தில்

நிலா முகம் காட்டும்!

 திண்டு வைத்து கட்டப்பட்ட திண்ணை வீடுகள்  தினுசு தினுசாய் அணிவகுக்கும்!

 ஓடி பிடித்து விளையாட, கல்லாங்காய், கண்ணாமூச்சி, எல்லாத்துக்கும் சாட்சியாய்

நிற்கும் திண்ணையில் படுத்திருக்கும் பெரிசுகள்!

மத்தியான போதினிலே திண்ணையிலே சாய்ந்திருக்கும் பாட்டிமார்கள் கதைக்கும் ஊர் கதைக்கு தனிமவுசு!

எப்பொழுதும் கூட்டமிருக்கும் எதிர்வீட்டுத் திண்ணை! முப்பொழுதும் அங்கு நடக்கும் ரம்மி!

முன்னிரவு வேளையிலே சிறுசுகளை சேர்த்து முனியாண்டி கதை சொல்லும் முனியம்மா!

 பாக்கு உரலில் இடித்து வெத்தலை மடித்து மெல்வதோடு ஊர் வம்பை மெல்லும் உலகநாயகி அம்மா!

ஈசிச்சேரில் சாய்ந்து இந்து கிராஸ் வேர்டை நிரப்ப முடியாமல் திணறும்

ஹெட்மாஸ்டர் அங்கிள் என  ஒவ்வோர் வீட்டுத் திண்ணையும் ஒட்டி உறவாடும்!

   எல்லோரும் விடை பெறுகையில்  வழிஅனுப்பிய திண்ணையை

வழி அனுப்பி விட்டார்கள்!

பல ஆண்டுகழித்து பட்டணம் சென்று   திரும்புகையில்

  அடுக்குமாடிகள் ஊரிலே நிறைந்திருக்க அணிவகுத்த திண்ணைவீடுகள் மறைந்துவிட்டன!

 சொந்தங்களையே மறக்கும் நம்மவர்கள்  திண்ணையை மறந்ததில் ஆச்சரியமில்லை!

ஆனாலும் என்னவோ செய்தது திண்ணை இல்லா கிராமங்களை பார்க்கையில்!

நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு

நட்புடன் தந்த மயில் இறகு..!

செம்பா, திருச்சி

நட்புடன் தந்த மயில் இறகு..!

எத்தனை 

அழகான கண்களென

மயங்கி.. 

எதற்கு இத்தனை

அழகான கண்களென

யோசித்து..

நம் அத்தனை பேரையும்

இத்தனை கண்களால்

பார்க்குமோ என வியந்து

பின்..

பத்திரப்படுத்தினேன்

புத்தகத்திற்குள்..!

குட்டியே போடவில்லையென

ஏமாந்து..

ஒருநாள்

தூக்கிப்போட எடுத்தபோது..

என்னையுமறியாது

அதன் 

அழகான  பார்வையில்

மெய்மறந்து

வருடிப்பார்க்கையில்..

மறுபடியும்

பத்திரப்படுத்திக்கொண்டேன்..!

செம்பா, திருச்சி 

தொடரும் பொழுதுகள்

பரிவை சே.குமார்.

தொடரும் பொழுதுகள்

பொழுதுகளின் புழுக்கம் மறந்து

இரவின் மடியில் நாம்…

எழுதாத ஓவியமாய் 

என்னருகில் நீ..!

ஆடை துறந்து

ஆசை அணிந்து நான்..!

உனக்குள் வெட்கத்தின்

விளைச்சல்..!

எனக்குள் சந்தோஷ சாரல்..!

அணைத்த போதும்

அணைய மறுத்த 

தேக நெருப்பு..!

கலந்தபின் கரைந்தது காமம்..!

தினமும் தொடர்ந்தாலும்

தீரவில்லை நமக்குள்..!

துய்ப்பிற்குப்பின்

சுகமான உறக்கம்..!

விடியலில் விழித்துக்கொண்டது

நேற்றைய சண்டையின் எச்சம்..!         

                                      ‘பரிவைசே.குமார்.

பட்டாம்பூச்சி வந்தகதை!

வந்தமரும் வரை தெரியவில்லை

தோளில் எந்த பாரமும் இல்லை 

நீ சாய்ந்து விட்டு சென்ற என் தோளில்

 பூ வாசம் வீசி இருக்கக்கூடும் 

அந்த ஒரு காரணம் போதும்

 பட்டாம்பூச்சி வந்த வந்த கதை சொல்ல!

  ~இரா.ரமேஷ்பாபு

ஜவஹர் ப்ரேம்குமார் கவிதைகள்!

கொஞ்சம்
ஈஸ்ட் கலந்துவிட
உப்பித்தொலைந்துவிட்டேன்
நான்..
பாம்பென்னை வஞ்சிக்க
வேண்டுமென்றே
தொலைந்து போகிறேன்
என் விலாவின்
அழுகிய
தசையுடன்..
என்னைத் தீண்டிய பாம்பின்
நஞ்சு
யாருடைய குதிங்காலை முறித்ததோ அந்தக்கால்களிலோர்
பட்டாம்பூச்சி கிரீடம்..
அழுகிய என்
மார்பின் தசைகளை
உம் அழகிய மார்பின்
தசை மூலம் மூடிவிட
மூன்று முழுமையான
நாட்கள்
கல்லறைகளில் வாயிலில்
ஊற்றி வார்த்திட வேண்டுமோ..
மௌனத்தின்
பிரிதொரு மொழியில்
இழப்பில்லா மரணம்
வழக்கமில்லா பாணியில்
நிறைவேற வேண்டுமோ..
கண்ணுக்குக்ண்
பல்லுக்குப்பல்லென
உயிரீந்த உட்பொருள்
நல்கிய சட்டத்தின்படி
நான் துளிர்க்கிறேன்
என் மேசியாவின்
தோட்டத்து
முள்ளில்லா ரோஜாவென
ஈஸ்ட்டின்
புளிப்பில்லா
திராட்சையின் சுகந்த ரசத்தினால்.. குவளை தூய நீராக்கப்பட்ட
கசடு நீங்கிய நான்..
ஆர் ஜவஹர் பிரேம்குமார்,
பெரியகுளம்.

 

பாதை எங்கும்/
ஓடுகிறேன்.. என்னை/
வழிமறித்து கவிதை தருகிறது/
நானெறிந்த சொற்கள்..!

ஆர் ஜவஹர் பிரேம்குமார்,
பெரியகுளம்.

மறுபிறவி..வேண்டுமா(ம்)

மறுபிறவி..வேண்டுமா(ம்)

கலவையில் உருவாகி

கருவாய் உருமாறி

காரிருளில் பல மாதம்.

குறித்த வேளையில்

குதித்தேன் வெளியே

கூவி அழுதேன்

கொண்டாட்டம் துவக்கம்.

குழவியாய் குதூகலம்

குமரியாய் நகர்வலம்.

குடும்பத் தலைவியென

குழந்தை வளர்ப்பு

கூடிய பொறுப்பு

கரைந்தது நாட்கள்

கூடுவிட்டு பறந்த கிளிகள்

கூரையைப் பார்த்தே

கழிந்தது நாட்கள்..

கைத்தடி ஊன்றல்

கைக்கூப்பி வேண்டல்..

கூப்பிடப்பா என்னை

குரலில் ஏக்கம்..

காணணும் மறுபிறப்பு

கூடொன்று மாறாமல்

குழந்தையாய்ப் பிறக்கணும்

கூடணும்..மீண்டுமிங்கே..

காட்டிடப்பா வழியுமே

காலதாமதமும்  ஏனிங்கே?

அகிலா ராமசாமி

பெங்களூர்

மகிழை சிவகார்த்தி கவிதைகள்

“காரணி”அவள் மலடியாயிருந்தபோது திட்டியவர்களோ

பின் தாய்மையடைந்தபோது போற்றியவர்களோ பெண்குழந்தையை பெற்றெடுத்தாளெனதூற்றியவர்களோ…

யாரும் எங்கும் எதற்கும்விமர்சிக்கவேவில்லை

எல்லாவற்றிற்கும் காரணகாரணியான அவள் கணவனை…!

“வருத்தம்”

முதலாவதாய் பிறந்தது

பெண்குழந்தையாய் இருந்திருந்தால் அடிக்காமல்வளர்த்திருப்பேனோ என்னவோ!

மகனை அடித்துவிட்டு வருந்தும் அப்பா!

“ஓவியம்”

இந்த ஓவியங்களையெல்லாம்வரைந்தது யாரென்று கேட்கிறது

விருந்தாளியாய் வந்த குழந்தை!

சுவரிலிருக்கும் கிறுக்கல்களைப்பார்த்து!

“பசி”

சீக்கிரம் சாப்பிட வாருங்களென்று

சொல்லாமல் சொல்கிறாள் அவள் பசியை!

கணவன் உண்டபின் உண்ணும் மனைவி!@@@@@@@@@@@@@@@@@-மகிழை.சிவகார்த்தி, புறத்தாக்குடி

கவிதைச்சாரல்

கவிதைச்சாரல்!
1.
காசுபணம் தொலைத்தார்கள்
பண்ட பாத்திரங்கள் தொலைத்தார்கள்
பொன்பொருள் தொலைத்தார்கள்
சொத்து சுகங்களை தொலைத்தார்கள்
பிள்ளைகளை தொலைத்தார்கள்
சில பெரியவர்கள் தொலைந்திட
பெற்றோரைத் தொலைப்பதோ
வாடிக்கையானது.

தொடர்ந்து…. 
தன்மானத்தையும் சுயகவுரவத்தையும் 
உரிமைகளையும் தொலைக்கலாயினர்
அனைத்தையும் 
தொலைக்க முற்பட்ட மனிதர்கள்
இயற்கை வளங்களையும்
வனங்களையும் நதிகளையும் 
கனிம வளங்களையும் 
தொலைத்ததற்கா வருத்தப் போகிறார்கள் 
இந்த மதி கெட்ட மனிதர்கள்.

2.
எனக்கும் உனக்கும் இருந்ததில்லை 
ஒருபோதும் இடைவெளி.
உண்மை நிலையறிய உன் 

நினைவிழைகளை பின்னோக்கித் தள்ளு
அதனால் தவறொன்றுமில்லை.

நட்பெனும் புள்ளியில் பூத்தது 

நமது ஆரம்பம்.
அனுமதி மறுக்கப்பட்ட
நாளொன்றினை உறிஞ்சி
நீயே உருவாக்கி கொண்டாய்
உனக்கான விலகல் வட்டங்களை.

சுயநலக் கோப்பையைகளை
கவிழ்த்து விடு
நமக்குள் இல்லை எப்போதும் விரிசல்.
விரிசல் விழுமென்ற கற்பனையில் 

உன்னை வலிய திணித்துக் கொண்டு
அன்புப் பதியனிட்ட உன் பிறப்பின் 

அடையாளங்களை நிரப்பாமலே போகிறாய்.


கவிஞர்.பாரியன்பன் நாகராஜன்
குடியாத்தம் – 632602  பேச: 9443139353

பாய்ந்தோடும் நதி நீர்
இழுத்து செல்ல முடியவில்லை
தன்னில் விழுந்த
நிலவின் பிம்பம்.

 அலமாரி திறக்கையில்
சின்ன கிரீச் சத்தம்
கதவு செய்வது…
பாப்பாவுக்கு கேட்கும்
தன் பள்ளிச் சீருடையின்
கேவலாக…
துடுப்பதி வெங்கண்ணா

வலியே வாழ்க்கை

ஏணிகளைக் காணத

எனக்கு என்றும் வாழ்க்கை 

ஒரு பாம்புக்கரம்.

மலைப் பயணத்தில்

ஏற்றம் கடினம் இறக்கம் சுலபம்

முன்னதாகவே முடிவு.

துள்ளிக் குதித்தேறினாலும்

இறங்குவது நிச்சயம்

இது சருக்கல் விளையாட்டு.

(வெ.ஹேமந்த் குமார், ஈரோடு)

கொலுசும், பாவாடையும் 

மிணுமிணுக்குது 

சிணுங்கிற வயதில் 

அவளுக்கு திருவிழா 

அது !எனக்கு 

இவள்தான் 

திருவிழா 

தேர் வீதி வீதியாக செல்லும் 

இவள் செல்லும் வீதி தான் 

தேர் எனக்கு 

இதயக் கூட்டில் விழுந்தது 

ஒற்றைப் பூ 

தேரில் இருந்த பூவா ?

இவள்

தலையிலிருந்த பூவா ?

தெரியவில்லை 

முகர்ந்த பின் தெரிந்தது 

தேரில் 

இருந்தப் பூ 

தேவதையின் 

கூந்தலில் பட்டு 

என் இதயக் கூட்டில் விழுந்தது 

நொறுங்கியது 

என் இதயக் கூடு

அவள் முகத்தில் 

ரெண்டு விண்மீன்கள்   

சிமிட்டுக் கொண்டிருக்கிறது

என் சிமிட்டலை நோக்கவா ?

ஏதோ சுவாசிக்கிறாள் 

தெரியவில்லை 

காற்றையா ?

காதலையா ? 

இல்ல என்னையவா ? 

தங்கட்டிசுழல்கிறது 

பூமிப் போல 

பார்க்கிறேன் 

அவளாலபூமி 

சுழல்வதை 

பூமியிலிருந்து

அவள்

மொழி தெரியவில்லை 

இனிக்கிறது 

நாவல் பழத் தோலுக்கு 

ஓர் அதிசயம்

பௌர்ணமியில்

இரு பிறைகள்  

பிறைகளின் மையத்தில் 

ஓர் பொட்டு 

மறைத்துவிட்டாள்

ரவிக்கையால் !

கல்லால் செதுக்கியமேனி 

சிற்பியின் உளி தவறியது 

அதில் ஓர்பள்ளம் 

சரிக்கினேன் 

நானும் !

நடை !

மடை கட்டியது 

மௌன மொழி

கொலுசால் !

நான் மயங்கியது 

அங்கத்துக்குமில்ல

அழகுக்குமில்ல

வெள்ளி சத்தத்திற்க்கே ! 

கனவில் வீதியில் 

நிற்கிறேன் 

அவள் வருகைக்கு 

நினைவில் …..

            நல். கதிரேசன்

வாழ்க்கை

———————-

மூக்குக் கண்ணாடியை

துடைத்துவிட்டு

அணிந்த போது –

எங்கிருந்தோ பறந்து வந்த

ரெண்டு சிட்டுக்குருவிகள்

என் வீட்டு ஜன்னலில்

அமர்ந்தன….

கீச்ச்…கீச்ச்…குரலில்

அவை ரெண்டும்

ஏதோதோ சங்கதிகள்

பேசுவதும்-கொஞ்சுவதும்

பறப்பதுமாய் இருந்தன….

இந்த

சின்னக் குருவிகளுள்

ஆண்டவன்

எவ்வளவு பெரிய

உற்சாகத்தை

வைத்து இருக்கிறான்…?

வாழ்க்கை

முடிந்து போனது’_என

நினைக்கும்

தருணங்களில் எல்லாம்…

ஏதோ ஒரு வகையில்

இயற்கை என்னை

வாழ வைக்கிறது…!

எல்.இரவி  செ.புதூர்.612203.  செல்.9952720995.

விவாகரத்து பெற்ற பெண்ணைப்

பார்த்து பரிதாபத்தை தூவுகிறார்கள் உறவினர்கள்.

தொழிலில் தோல்வியடைந்தவனை

இரக்கத்தோடு விசாரிக்கிறார்கள்

சுற்றத்தார்கள்.

ஓடிப்போய் திருமணம் செய்தவளின்

தாயை கரிசனத்தோடு விவரம்

கேட்கிறார்கள் அக்கம்பக்கத்தார்கள்.

வேலை கிடைக்காமல் வெதும்பியனுக்கு அறிவுரைகளை பரிவாக அள்ளித் தெளிக்கிறார்கள் நண்பர்கள்.

உலகம் தெரியாத அப்பிராணிக்கு வலிய வந்து புத்திமதி கூறுகிறார்கள்

சாமர்த்தியசாலிகள்.பலவீனமாக இருப்பதென்பது நமக்கு எத்தனை சௌகரியமாய் இருக்கிறது நம் சுயத்தை பாதிக்காமல் அன்பு காட்டுவதற்கு.

# தி.கலையரசி.

நரம்பில்லா ஒற்றை நாக்கு

ஆக்டோபஸின் கரங்களாய்

திசைகொன்று நீளும்…..

சுற்றி சுழற்றி – எதிர்வரும்

நிலைக்கோர் சொற்களை

உதிர்க்கும்…..

அவை

சில நேரங்களில்……

அழுத குழந்தையை அள்ளி

மார்போ டணைக்கும் தாய்போ

லரவணைக்கும்…..

பசுமரம் சாய்க்கும் கொடும்

கோடாரியாய் மனம் வெட்டிச்

சாய்க்கும்……

நஞ்சினை நற்தேன் குழைத்துத்

தருதல் போல் நயந்து

கெடுக்கும்……

தேர்ந்தவன் கைத் தோட்டா

போல் குறித்

துள்ளியமாய்த்

தாக்கும்…..

முகில் சிவராமன்.

வானில் கடல் புரண்டு

பூமிக்கு நீர்த்துளிகள்,

நீர்க்கடவுளின் பாதங்கொண்ட

மழைக்கால சிறார்கள்…

நட்பால் சுரம் காக்கும்

ஒடிந்த வாழையிலை,

சலசலத்து சிரிப்பது

சிற்றாறோ? சிறாரோ??

(வெ.ஹேமந்த் குமார்)

#அகலிகை_வனம்

நதி நம் ஞாபகத்தில்

ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது

பாவங்களை சுமந்தபடி.

நதிக்கு சாயம் பூசி

நஞ்சாக்கி விட்டு

கங்கைக்கு போய் கழுவுகிறோம் கறையை.

ஆற்றை அள்ளி அள்ளி தின்றுவிட்டு

அனாதை ஆக்கிவிட்டோம் ஆலமரத்தை.

மழை தங்கவந்த ஏரியில்

நாம் தங்கிக்கொண்டு

நெகிழி குடம் தூக்கி

தாகவழிப் பயணம் போகிறோம்.

கடலை கச்சா எண்ணெய்

தார்ப்பாயால் மூடிவிட்டு

ராமேஸ்வரத்திற்கு

ரயில் எப்போது என கேட்கிறோம்.

புலிப்பாலுக்கும்

யானைத் தந்தத்திற்கும்

மலைச் சாம்பலுக்கும்

மான் கொம்பிற்கும்கொலை செய்துவிட்டு

நரியைப் போய் சொல்கிறீர்கள்

நயவஞ்சக நரியென்றுநாகூசாமல்.

மரத்தை மாட்டை

மலையைவணங்குங்கள்

யாரும் மறுக்க மாட்டார்கள்.

மரக் கட்டையையோ

மாட்டு மூத்திரத்தையோ

மைல் கல்லையோ

வணங்கச் சொல்லும் போது தான்

கடவுளுக்கு எதிராய் கருத்துப் பிறக்கிறது.

நெய்யை ஊற்றி நெருப்பு வைத்து விட்டு

பழங்கஞ்சி உண்ணும்

பாமர பிள்ளையிடம் புராணங்களை காட்டி

பொய் பேசாதீர்கள்.

உங்களுக்கு தாழம்பூவே மேல்.

நடுரோட்டில் நாம் நிற்பதற்கு

எட்டு வழிச்சாலை ஏற்பாடாகிறது.

காட்டை கற்பழித்த

சாபத்தினால் தான்

கண்ணுக்குத் தெரியாத உயிருக்கு பயந்து

கதவைச் சாத்திக் கொண்டார் கடவுள்.

  சிகரம் தொடு

” எண்ணத்தால் உயர்ந்து எளிமையில் தவழ்ந்து

 தூய்மையில் நனைந்து

 உழைப்பை மூலதனம்  செய்து 

 விடா முயற்சியை  கைவசமாக்கி

 தோல்விகளை விலக்கி

 வெற்றிப் படிகளை அனுபவம் என்கிற

  ஊன்றுகோலால் கடந்து 

  முதியோர்  பக்குவத்தை வசமாக்கி

  நிமிர்ந்து  செல்  நாணலாய் வளைந்து

  கொடு   

   நேர்மறை   எண்ணம் கொண்டு 

  துல்லிய இலக்கை

  நோக்கி வழுக்காமல்  தடம் பதித்து விடு

   சிகரம்     தொடு   சிம்ம சொப்பணமாய்

   இரு   மனிதா .

பி.கே. ராதா . சீர்காழி .

  இடைக் காலத் தடை உத்தரவு தெரியும்

  அது என்ன?!   இடை தொடத் தடை உத்தரவு?!

  எல்லாம் கொரோனா ஆட்சியின் கோலம்

 உன்னையும் இப்படிப் பிடித்து ஆட்டுகிறது!

  ராமர் பாலம் கட்ட  அணில் சின்னச் சின்ன

  உதவிகள் செய்ததுபோல்தான்

  *நம் காதல் வளர  நான் செய்த உதவிகளும்

   ஆனால்   அதற்காக நீ என்னை

  இப்படி ஒதுக்கலாமா?  ஓரங்கட்டலாமா?

  கை கழுவி  கவசத்தைக் கழற்றிய பின்

  முகத்தையும் கழுவி  முத்தங்கள் வழங்க

  ஆசையாய் வந்தால்

  முன் பின் யோசிக்காமல்  முழு மூச்சாய்

  நீ நிராகரிப்பதுஎந்த வகையில் நியாயம்?!

  உலகத்தையே உலுக்கிக் கொண்டு

  முதல் முறையாகக்

  காதலுக்கே விடுமுறை வழங்க வைத்த

  அந்தக் கிருமி மேல்  உனக்கு மட்டும்தானா கோபம்?!

  எனக்கும் கொலைவெறிதான்!

  நம்மை நாமே மாற்றிக் கொண்டால்தான்

அடுத்தவர்களையும்கொஞ்சமாவது மாற்ற

  முயற்சி செய்யலாம்!

  முத்து ஆனந்த் ,      வேலூர்

உருக்குலைந்த_வாழ்க்கை…!

 *பத்துப் பதினஞ்சு வருசமா

கடைவீதிக்கு கொண்டு போன அக்கா

பின்னிய பிளாஸ்டிக் ஒயர் கூடை…

*குழாயடியில் அக்கம் பக்கம்

சண்டை போட்டு தண்ணி பிடிச்சு

நைந்து போன நைலான் குடங்கள்…

*இருவது வருசமுன்ன புதுவீட்டு

பால்காய்ப்புக்கு மச்சினன் மனசார

வாங்கி மாட்டின சுவர் கடிகாரம்…

*ரெண்டாவது பயல் எங்கிட்ட அடம்புடிச்சி

கோவில் கொடையோட வாங்கிக் கொடுத்த

கீ குடுத்தா ஓடும் காரும், ரயிலும்…

*மூத்த பொண்ணின் முகம் கொள்ளா ஆசையுடன் அவளது அத்தை வாங்கித் தந்த

அலங்கார பாசிமணியும், பொட்டு டப்பாவும்…

*பள்ளிக்குப் புள்ளைக பவிசா கொண்டுபோன

பென்சில் டப்பாக்களும், தண்ணி கேனும்…

லேசான கீறலைக்கூட மன்னிக்காமல்…

* வீடு முழுவதும் ஆக்ரமித்திருந்த — பிளாஸ்டிக்

பொருள்களெல்லாம் தேடித்தேடி சேகரித்து

எடைக்குப் போட்டுட்டோம் வேற வழியில்லாம…

* கொரோனா ஒழியுறதெப்போ…?

வேலை வெட்டி கிடைக்கிறதெப்போ…?

உருக்குலைஞ்சு போச்சுதையா எங்க வாழ்க்க…

இந்த பழைய பொருளுக மாதிரி….!!

#தன்னூத்து_குமரன்

டோரா புஜ்ஜி ஸ்டிக்கர் ஒட்டிய

பென்சிலை பாக்ஸுக்குள் வைத்திருக்கிறாள்…

ஒரு முனை ஒடிந்த சிகப்பு பென்சில்

நான்கு கலர் க்ரேயான்ஸ்

பாதி கடித்த ரப்பர் துண்டு ஒன்று

பூ பூவாய் விரிந்திருக்கும்

பென்சில் துருவல்

மிக்கி மௌஸ் டாட்டூ

ரெண்டு குட்டி மயிலிறகு

மஞ்சள் நிற மலர்கள் சில…

கூடவே

கிளாஸ் டீச்சரின் கையெழுத்தில்…

இந்த மாத டர்ம் பீஸ் கட்டச்சொல்லும்

ஒரு

துண்டு சீட்டும்!தக்ஷன், தஞ்சை

கவிஞர் முத்து ஆனந்த் துளிப்பாக்கள்

கவிஞர் முத்து ஆனந்த் துளிப்பாக்கள்

 காரணம்!

சுற்றுச்சூழல் மட்டுமல்ல

மனசுகளும் மாசுபட

மனிதர்களே காரணம்!

         புரட்சி!

அடுத்தவர்களுக்கு

நடக்கும்போது மட்டுமே

ரசிக்கப்படுகிறது புரட்சி!

           கல்!

கல்கூடக் கரைந்து விடுகிறது

ஆனால் மனசுகள்தான்

கரைவதேயில்லை!

 காற்று!

காதலிக்க

ஆரம்பித்துவிட்டால்

காற்று (ம்) கூடக் கவிதையாகும்!

    ஆட்சி!

உன்னைப் பார்த்த பின்

என் மனமெங்கும்

காதல்தான் ஆட்சி புரிகிறது!

      விருந்து!

இனிப்பும் கசப்பும்

கலந்த விருந்து

காதல்!

ஜி. அன்பழகன் கவிதைகள்!

ஜி. அன்பழகன் கவிதைகள்!

01

கட்டடங்களுக்கு நடுவே

எதிரொலித்து ஓய்கிறது

குயிலின் பாட்டு.

02

அலைபேசி கோபுரத்தில்

ஏறி இறங்குகிறது

பசியெடுத்த பாம்பு.

03

சத்தமிடும் தவளை

விடியல் நோக்கி நகருகிறது

நனைந்த இரவு.

04

குளத்தை வரைத்ததும்

தூரிகைக்கு ஓய்வளிக்கின்றன

ஆழம்போன மீன்கள்.

05

பாலருந்த முடியாது

படுக்கையில்  கிடக்கிறது

வைக்கோல் கன்று.