பாட்டி சுட்ட ரொட்டி! பாப்பாமலர்!

பாட்டி சுட்ட ரொட்டி! பாப்பாமலர்!

நத்தம்.எஸ்.சுரேஷ்பாபு.

கதைப் பாடல்: பாட்டி சொன்ன கதை!- Dinamani

ரொம்ப வருசத்துக்கு முன்னாடி வங்காள கிராமத்துல பாட்டி ஒருத்தங்க வசிச்சு வந்தாங்க. அவங்க ரொம்ப ஏழை! ஏதோ தன்னால முடிஞ்ச வேலைகளை செஞ்சு அதுல வருகிற வருமானத்துல பிழைச்சு வந்தாங்க. ஒரு நாளு அந்த பாட்டி வேலை செஞ்சதுக்கு கூலியா கொஞ்சம் கோதுமை மாவு கிடைச்சுது. பாட்டி அதை பிசைஞ்சு ஒரு ரொட்டி செஞ்சாங்க. அதை ஒரு தட்டில் வைச்சுட்டு ஏதோ வேலையா திரும்பினாங்க. அப்ப ஒரு காக்கா உள்ளே நுழைஞ்சு அந்த ரொட்டியை தூக்கிக்கிட்டு பறந்துருச்சு! பறந்து போய் பக்கத்தில இருந்த மரத்தில இருந்த கூட்டுல வைச்சுருச்சு.

ரொட்டியைக் காக்கா தூக்கிப் போனதை பாட்டி பார்த்துட்டாங்க! ”காக்கா! காக்கா! என்னோட ரொட்டியைத் திருப்பிக் கொடுத்திடு!” அப்படின்னு பாட்டி கேட்டாங்க. “ தரமுடியாது! நான் சாப்பிடப்போறேன்!” அப்படின்னு சொல்லிருச்சு காக்கா. பாட்டி பாவம், பசியோட இருந்தாங்க, திரும்பவும் வேற ரொட்டி செய்ய மாவும் இல்லை! நேரமும் இல்லை. அதனால் காக்கா உக்காந்திருந்த மரத்துக்கிட்டே “மரமே! மரமே! நான் ரொம்ப பசியாய் இருக்கேன்! காக்கா என்னோட ரொட்டியை தூக்கி வந்து கூட்டுல வைச்சிருக்கு! உன் கிளைகளை அசைச்சு ரொட்டியை கீழ விழ வைச்சு உதவுன்னு!” கேட்டாங்க. மரம் மிகவும் அதிகாரமா சொல்லுச்சு! “ நான் ஏன் கிளைகளை அசைக்கணும்! கூட்டை கலைக்கணும்! காக்கா என்னோட பிரெண்டு! நான் கிளைகளை அசைக்கமாட்டேன்!”

அப்ப அந்த பக்கமா ஒரு மரவெட்டி வந்தாரு. பாட்டி அவருகிட்ட போயி, விறகு வெட்டி! விறகுவெட்டி! என்னோட ரொட்டியை காக்கா தூக்கி வந்துருச்சு! இந்த மரம் கிளைகளை அசைச்சு உதவ மறுக்குது! நீ இந்த மரத்தை வெட்டி அந்த ரொட்டியை கீழே விழ செய்யேன்!” அப்படின்னு கேட்டாங்க. விறகு வெட்டி அமைதியா சொன்னாரு. “ நான் எதுக்கு மரத்தை வெட்டனும் இந்த மரம் எனக்கு தீங்கு எதுவும் செய்யலையே?” பாட்டிக்கு பசி அதிகமாயிருச்சு! யாரும் உதவலை!

அப்ப அந்த மரப்பொந்துதுல இருந்து ஒரு எலி வந்துச்சு! பாட்டி அதுக்கிட்ட போய் , காக்கா என்னோட ரொட்டியை தூக்கி வந்துருச்சு! மரம் கிளையை அசைக்க மறுக்குது! இந்த விறகு வெட்டியும் மரத்தை வெட்டி உதவ மறுக்கிறாரு! நீ அவரோட கோடரிக் காம்பை கடிச்சுப் போட்டுரு! அப்படின்னு கேட்டாங்க. எலி கொஞ்ச நேரம் யோசிச்சுது! அப்புறமா சொல்லுச்சு. இந்த விறகு வெட்டி எனக்கு எந்த தீங்கும் செய்யலை! நான் ஏன் அவர் கோடறியை கடிச்சி பாழாக்கணும்! முடியாது. அப்படின்னு தீர்மானமா சொல்லிருச்சு.

அந்த சமயம் பார்த்து பூனை ஒண்ணு அந்த பக்கமா வந்துச்சு! பாட்டி பூனைக்கிட்ட போய், பூனையாரே! பூனையாரே ஒரு உதவி செய்யுங்க! என்னோட ரொட்டியை காக்கா தூக்கிண்டு போயி மரத்துல வைச்சுருக்கு மரம் கிளையை அசைக்க மறுக்குது! விறகு வெட்டி மரத்தை வெட்ட மறுக்கிறாரு எலியும் கோடரியை கடிக்கமாட்டேன்னு சொல்லிருச்சு! எலியை நீங்க பிடிச்சிக்குங்க! அப்படின்னு சொன்னாங்க. “ நீ சொல்றதுல நியாயம் இருக்குது! ஆனா எலி என்கிட்ட எந்த விஷமும் செய்யலையே! அதை நான் எப்படி கொல்வேன்?” அப்படின்னு சொன்ன பூனை ஓடிருச்சு!

அந்த சமயம் பாட்டி வளர்த்த நாய் அங்க வந்துச்சு! பாட்டி அதோட முதுகுல தடவிக் கொடுத்து என்னருமை நாய்க் குட்டியே! நீ இந்த பூனையை கொன்னு போட்டுருன்னு சொன்னாங்க! உடனே நாய் விறைப்பா தன் வாலை நிமிர்த்துக் கிட்டு பூனையை துரத்தி போச்சு! நாய் பூனையை நெருங்கவும், பூனை என்னை விட்டுரு! நான் எலியை பிடிச்சிடறேன்ன்னு எலிமேல தாவுச்சு! பூனையாரே! என்னை விட்டுடு! நான் கோடரியை கடிச்சு போட்டுடறேன்னு எலி கோடரியை கடிக்க ஆரம்பிக்க, விறகு வெட்டி, வேணாம் வேணாம்! நான் மரத்தை வெட்டிடறேன்னு சொன்னாரு விறகுவெட்டி. ஐயையோ! என்னை வெட்டிறாதே! நான் கிளையை அசைச்சு கூண்டை கலைச்சுடறேன்னு சொல்லுச்சு மரம். மரமே மரமே! அப்படி செய்யாதே! என்னோட கூண்டுல என் குஞ்சுகள் இருக்கு! நானே ரொட்டியை கீழே போட்டுடறேன்னு சொல்லிட்டு ரொட்டியை கீழே போட்டது காகம்.

பாட்டி அப்பத்தான் கூட்டில சில குட்டி காகங்கள் இருப்பதை பார்த்தாங்க! அதுக்காகத்தான் காக்கா ரொட்டியை எடுத்துப் போயிருக்குன்னு தெரிஞ்சதும் மனசுக்கு கஷ்டமாயிருச்சு! காக்கா வருத்தபடாதே! இந்த ரொட்டியை நான் எடுத்துக்கறேன்! உனக்கு என்னோட வீட்டுல இருக்கிற சில தானியங்களை தரேன்னு சொல்லிட்டு வீட்டுக்குள்ளே இருந்து சில தானியங்களை வெளியே போட்டாங்க. காகமும் மகிழ்ச்சியா அந்த தானியங்களை பொறுக்கி குஞ்சுகளுக்கு கொடுத்து தானும் தின்னு மகிழ்ச்சியா இருந்தது. பாட்டிக்கும் பசி அடங்கி ரொம்ப சந்தோஷமா இருந்துச்சு!

(நேஷனல் புக் டிரஸ்ட் வெளியிட்ட ஓர் ஆங்கில கதையை என் பாணியில் மாற்றி இறுதியில் சில மாற்றங்களுடன் தந்துள்ளேன். புத்தகத்தில் காப்பிரைட் குறித்து போட்டிருந்தாலும் இந்த கதை மிகவும் கவர்ந்ததால் என் குழந்தைக்கு ரொம்பவும் பிடிச்சதால் என் தளம் வாசிக்கும் குழந்தைகளுக்காக இந்த பதிவு) நன்றி: நேஷனல் புக் டிரஸ்ட்

காணாமல் போன சூரியன்! பாப்பாமலர்!

காணாமல் போன சூரியன்! பாப்பாமலர்!


ரொம்பரொம்ப நாளுக்கு முன்னாடி சைபீரிய காட்டுக்குள்ளே நிறைய மிருகங்களும் பறவைகளும் ரொம்ப சந்தோஷமா வசிச்சு வந்ததுங்க. அந்த பகுதிக்கு பேரு துந்த்ரா.
  அதுங்களோட மகிழ்ச்சியிலே யாரு கண்ணு பட்டுதோ தெரியலை! ஒரு நாள் அந்த காட்டுல சூரியன் காணாம போயிருச்சு! காடெங்கும் ஒரே இருட்டா போயிருச்சு.நிமிஷங்கள் மணியாகி, நாளாகி வாரங்களாகி மாதங்களாகியும் காணாம போன சூரியன் திரும்பவும்வரவே இல்லை!
  காடே இருண்டு செடிகள் வளர முடியாமல் பெரும் பயங்கரமா இருந்துச்சு அப்போது. காணாமல் போன சூரியன் எங்கே போயிருக்கும்னு கண்டுபிடிக்க மிருகங்கள் பறவைகள் எல்லாம் கூடி ஒரு கூட்டம் போட்டுதுங்க அப்போது சூரியன் காணாமல் போனதால் உலகமே இருண்டு கிடக்குது! எதுவுமே கண்ணுக்குத் தெரிய மாட்டேங்குது. உணவு கிடைக்கலை! உயிர்கள் வளராம இருக்குது. இது தொடர்ந்தா உலகமே அழிஞ்சு போயிரும். உடனே நாம எப்படியாவது சூரியனை கண்டுபிடிச்சு கொண்டு வரணும்னு பேசிக்கிச்சுங்க.
 எப்படி சூரியனை கண்டுபிடிக்கிறது?
நான் போய் தேடிக் கண்டுபிடிச்சு வரேன்! அப்படின்னு ஒரு அண்டங்காக்கை முன் வந்துச்சு. அது ரொம்ப புத்திசாலி, கொஞ்சம் மூத்த காகம். அது உலகின் பல பகுதிகளுக்கு பறந்து போய் வந்திருக்கு.   உன்னாலே எப்படி முடியும்? உலகமே இருட்டா இருக்கே! வழி தெரியுமா? அப்படின்னு மிருகங்க கேட்டுச்சு.
   நானும் இருட்டாத்தானே இருக்கேன்! எனக்கு பயம் இல்லை! நான் எப்படியாவது சூர்யனை யாரு கடத்திட்டு போயிருக்காங்க எங்க ஒளிச்சு வைச்சிருக்காங்கறதை கண்டுபிடிச்சுட்டு வந்துருவேன்! அப்புறம் அதை மீட்டு கொண்டு வர்றது உங்க பொறுப்பு. இப்படி சொல்லிட்டு காகம் பறந்து போயிருச்சு!
  காகம் திரும்பி வரட்டும்னு மிருகங்க எல்லாம் காத்து இருந்தது. அதுங்க நம்பிக்கை வீண் போகலை! ஒரு வாரம் கழிச்சு காகம் நல்ல தகவலோட வந்து சேர்ந்தது.
   நண்பர்களே! நமக்கு ஒளிகொடுத்துட்டு இருந்த சூரியனை தீய சக்திகள் கடத்திக் கொண்டு போய்விட்டது. அவை சூரியனை ஒரு பெரிய பாதாளத்தில் குகையில் புதைத்து வைத்து இருக்கின்றதாம். இதுதான் நான் கண்டுபிடித்து வந்த தகவல். இந்த பூமியை இருட்டாக்கி அழிக்கணுங்கிறது தீய சக்திகளோட விருப்பம். அந்த விருப்பம் நிறைவேறாம சூரியனை வெளிக்கொண்டு வர்றது இனிமே உங்க வேலை! அப்படின்னு காக்கா சொல்லிருச்சு.
   சரி சூரியனை தீய சக்திகள் கிட்டே இருந்து கொண்டு வர வலிமையான ஆளு வேணும். யாரை அனுப்பலாம்னு மிருகங்கள் யோசிச்சது. அப்புறம் உருவத்துல பெரிய துருவ கரடியை அனுப்பலாம்னு எல்லாம் முடிவு செய்தது. கரடி பெரிய நகங்கள், வலிமையான உடல் கொண்டது. அதுதான் தீய சக்திகளை எதிர்க்க முடியும்னு விலங்குகள் நம்புச்சுங்க.


   அப்போ பாதி செவுடான ஒரு ஆந்தை! நீங்க என்ன பேசறீங்க? எனக்கு உரக்க கொஞ்சம் சொல்றீங்களான்னு கேட்டுது.
  மிருகங்க ஆந்தை கிட்ட காணாம போன சூரியனை மீட்டெடுக்க கரடியை அனுப்ப போறோம்னு சொல்லவும், ஆந்தை சொல்லுச்சு! உங்களுக்கு என்ன ஆச்சு? கரடி பெருசுதான் வலிமையானதுதான் ஆனா ரொம்ப மெதுவானது. வழியிலே ஏதாவது சாப்பாடு கிடைச்சா வந்த வேலையை விட்டுட்டு சாப்பிட ஆரம்பிச்சிரும்! அதை நம்பி இந்த வேலையை கொடுக்கலாமான்னு கேட்டுது செவிட்டு ஆந்தை.
  எல்லா மிருகங்களும் ஆந்தை சொல்வது உண்மைதான்! கரடியை அனுப்ப வேண்டாம்! காரியம் கெட்டுப் போயிரும்! அடுத்த வலிமையான மிருகம் எதுன்னு யோசிக்க ஆரம்பிச்சுது.
 அங்கே இருந்த ஒரு சுண்டெலி,  அப்ப கரடி இல்லேன்னா அதுக்கடுத்துவலிமையானது ஓநாய்தான்! இது வேகமா ஓடும்! இதுக்கு கூர்மையான பற்கள் இருக்கு! எதிரியை பலமா தாக்கக் கூடியது அதை அனுப்பலாமான்னு கேட்டுச்சு.
  ஆந்தை வேகமாக தலையாட்டி மறுத்தது. ஓநாய் வேகமா ஓடும்! பலமானது எல்லாம் சரி! ஆனா எதிரே ஒரு மானை பார்த்தா சும்மா விடாது! வந்த வேலையை மறந்துட்டு மான் பின்னாடி துரத்திட்டு போக ஆரம்பிச்சுரும்னுச்சு!
   அப்ப யாரை அனுப்பலாம்? நீயே சொல்லு! அப்படின்னு கேட்டுதுங்க விலங்குகள் எல்லாம்.  என்னோட சாய்ஸ்  முயல் தான்!என்ன முயலா? துளியுண்டு பயல்? அவன் எப்படி தீய சக்திகளை எதிர்த்து சூரியனை மீட்டுட்டு வருவான்?
    முயல் வலிமை இல்லாதாதுதான்! ஆனா எல்லாரையும் விட வேகமா ஓடக்கூடியது. சுயநலம் இல்லாதது. பிறருக்காக தன்னையே கொடுக்க கூடிய ஓர் விலங்கு. அதை யாராலும் அவ்வளவு எளிதில் பிடிக்க முடியாது. என்னை பொறுத்த வரை முயலால்தான் சூரியனை மீட்டு வர முடியும் அப்படின்னு தீர்மானமா சொல்லுச்சு ஆந்தை.
  எல்லோரும் அதை ஆமோதிச்சு முயலை சூரியனை மீட்டு வர அனுப்பிச்சாங்க. காகம் வழிகாட்ட முயல் சூரியனை தேடி புறப்பட்டுச்சு. நீண்டநாள் பயணத்துக்கு அப்புறம் ஒரு பாறை வெடிப்புல இருந்து பள பளன்னு வெளிச்சம் வருவதை முயல் பார்த்துச்சு.
  மெதுவாக அந்த பாறை வெடிப்புக்குள்ளே எட்டி பார்த்தது. உள்ளே சூரியன் ஒரு ஓளிவட்டமா இரத்தினக்கல் மாதிரி ஒரு பக்கம் தக தகன்னு எரிஞ்சுகிட்டு இருக்கிறதை பார்த்து அதுக்கு மகிழ்ச்சி கொள்ளலை.  உடனே அது சற்றும் தாமதிக்காமல் அந்த வெடிப்பு வழியே உள்ளே இறங்கிச்சு. நொடிப் பொழுதில் சூரியனை தூக்கிட்டு அப்படியே இலை மாதிரி பறந்து வெளியே வந்துச்சு.
  அந்த சமயம் சூரியனை திருடி வச்ச பேய்களான தீய சக்திகள் முயலை துரத்த ஆரம்பிச்சிருச்சுங்க. முயல் சூரியனை விடாம தூக்கிட்டு ஓட தீய சக்திகள் அதை நெருங்க முயல் ஒரு காரியம் பண்ணுச்சு.


  தன் கையில் இருந்த சூரியனை கீழே போட்டு அதை தன் காலால் ஒரு உதை உதைச்சிருச்சு. இப்ப சூரியன் இரண்டா போயிருச்சு. ஒரு பக்கம் நெருப்பா இருக்க இன்னொரு பக்கம் வெண்மையா குளுமையா இருந்துச்சு.
 முயல் இப்ப தன் வலிமையெல்லாம் திரட்டி தன் இடது காலால் வெண்மையான அந்த கல்லை வானத்தை நோக்கி உதைச்சுது. அது முயல் உதைச்ச வேகத்துல மிக வேகமா எட்ட முடியாத உயரமான வானவெளியிலே போய் ஒட்டிக்கிருச்சு. அங்கிருந்து பால் போல ஒளியை வீச ஆரம்பிச்சுது. அதைத்தான் நாம இப்போ நிலான்னு சொல்றோம்.
  முயல் இப்ப மூணாவது அடியா அந்த நெருப்பு பந்தை ஓர் உதை உதைக்க அது வேகமா நிலாவையும் தாண்டிப்போய் வானவெளியில் உக்காந்துச்சுகிச்சு. தன் ஒளியை பிரகாசமா வெளியிடவும் இருட்டு மறைஞ்சு உலகமே வெளிச்சம் பட ஆரம்பிச்சுது.
   வெளிச்சம் படவும் தீய சக்திகளாலே தலை காட்ட முடியலை! தோத்து போன அதுங்க திரும்பவும் அந்த பக்கம் தலைவெச்சு படுக்கல அவை பழைய படி பாதாள லோகத்துக்கு ஓடிப்போயிருச்சுங்க.
  சின்ன விலங்கா இருந்தாலும் புத்திசாலித்தனமா செயல்பட்டு சூரியனை கண்டு பிடிச்ச முயல் தன்னுடைய காட்டுப்பகுதியான துந்த்ராவிற்கு வந்ததும் எல்லா விலங்குகளும் அதை கொண்டாடி மகிழ்ந்தன.
  ராத்திரி பொழுதுல முயல் நிலாவுக்கு போயி விளையாடிட்டு வரும்! அதை நீங்க கூட பார்த்து ஐ முயல்!னு சொல்லியிருப்பீங்க! அது நிலா முயலுக்குக் கொடுத்த பரிசு.
செவி வழிக்கதை)

தவளைகளின் கச்சேரி!

தவளைகளின் கச்சேரி!


ரொம்ப காலத்துக்கு முன்னாடி அழகாபுரி நகரத்தை ஒரு ராஜா ஆண்டுவந்தாரு. அவர் அழகாபுரியை அழகா மாத்தறேன் அப்படின்னு சபதம் எடுத்துக்கிட்டு நகரை விரிவு பண்ணாரு. அகல அகலமான சாலைகள். நிறைய அலங்கார விளக்குகள் நாடே ஜெகஜ்ஜோதியா மாத்தினாரு. அந்த சாலைகளில் எந்த தடையும் இல்லாம ரதங்கள் அதிவேகத்தில் பயணிக்கலாம்.
     சாலை வசதி இருக்கிறதாலே பெரிய பெரிய தொழிற்சாலைகள் எல்லாம் அழகாபுரிக்குள்ள வந்துருச்சு. அந்த தொழிற்சாலைகளிலே வேலை செய்ய நிறைய மக்களும் வந்து சேர்ந்தாங்க. தொழிற்சாலைகள் நிறைய நிலத்தடி நீரை உறிஞ்சுகிச்சு. அதே சமயம் விவசாயம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா காணாம போயிருச்சு. தொழிற்சாலை கழிவுகளும் மக்கள் பெருக்கத்தாலே வீட்டு கழிவுகளும் அந்த நகரத்துலே ஓடின ஆத்துலே கலந்துருச்சு.
   தெள்ளிய நீரோடையா பாய்ஞ்ச ஆத்துலே ஒரே கழிவுத் தண்ணி கலங்கலா ஓடுச்சு. ஆற்றிலே வசிச்ச மீனுங்க சின்ன சின்ன உயிரினங்கள், தவளைகள், பூச்சிகள் எல்லாம் கொஞ்சம் கொஞ்சமா செத்துப் போச்சுங்க. நகரை அழகு படுத்தறேன் வேலைவாய்ப்பை அதிகப் படுத்தறேன்னு சொன்ன ராஜாவுக்கு இப்ப நாம தப்பு செய்துட்டோம்னு தோணிச்சு.
   தொழிற்சாலை புகைகளாலே வானமே மாசு பட்டு ஒரே கறுப்பா போயிருச்சு! நகரத்துலே வந்து போன வாகனங்கள் விட்ட புகையும்  சேர்ந்து காற்றுல மாசு ஏற்பட்டு போச்சு. நகரத்துலே போதிய மரங்கள் இல்லை. எங்க பார்த்தாலும் வானுயர்ந்த கட்டிடங்கள் அதனாலே நகரமே வெப்பமயமா ஆகிப் போச்சு.
     ஒரு காலத்துலே நிறைய மழை பொழிவை தந்துகிட்டிருந்த மேகங்கள் இந்த வெப்ப காற்றினாலே அழகாபுரி பக்கமே திரும்பலை! மழையே இல்லை! குடிதண்ணீருக்கு பற்றாக்குறை வந்துருச்சு. ரொம்ப தூரத்துல இருந்து கிராமத்திலே இருக்கிற ஏரி நீர் குளத்து நீர், அப்புறம் ஆழ்துளை குழாய் போட்டு நீரை நகரத்துக்கு கொண்டு வந்தும் நீர்பற்றாக்குறை இருந்துக்கிட்டே இருந்துச்சு.    மக்கள் பெருக்கத்தை கட்டுப்படுத்தவே முடியலை. அதனாலே நகரமே மாசு அடைஞ்சு போச்சு. நதிகள்லே வசிச்ச மீன்கள் எல்லாம் கொஞ்சம் செத்து போய் மிச்சம் கடலுக்கு போயிருச்சு. தவளைகளாலே கடலுக்கு போக முடியலை!
     அழகாபுரி  சுரபி ஆத்துலே வசித்த தவளைகள் எல்லாம் ஒரு நாள் கூடிச்சுங்க.. “இந்த ஆத்துலே நம்மலாளே வசிக்க முடியலை! வேற இடமும் நமக்கு இல்லே. இந்த நதியை சுத்தப் படுத்தனும்”அப்படின்னு சொல்லுச்சுங்க.


  அப்ப தலைவர் தவளை சொல்லுச்சு, “இந்த நாட்டு மஹாராஜாவாலேயே இந்த ஆத்தை சுத்தப் படுத்த முடியலை! நாம எப்படி சுத்த படுத்தறது. இந்த மனுஷங்க சும்மா இருப்பாங்களா? அவங்க போடற கழிவுகளை அள்ளி முடிக்க நம்ம இனம் போதாது”அப்படின்னு சொல்லுச்சு.
   அப்ப ஒரு இளவயது தவளை சொல்லுச்சு! “முயன்றால் முடியாதது எதுவும் இல்லே! நாம வருண பகவான் கிட்ட முறையிட்டு மேகங்களை பொழிய சொல்வோம். விடாது மழை பேய்ஞ்சா அதுலே அழுக்கெல்லாம் அடிச்சுக்கிட்டு போயிரும். வெள்ளம் பாதிச்சாவாது இந்த நாட்டு மக்களுக்கு புத்தி வந்து நீர் நிலைகளை மதிக்க ஆரம்பிப்பாங்க. இப்பவே நாம போய் வருண பகவானை பார்ப்போம்” அப்படின்னு சொல்லுச்சு.
      உடனே வருணபகவானை நினைச்சு எல்லாம் தவளைகளும் ப்ரார்த்தனை பண்ணிச்சுங்க. தேவலோகத்துல இருந்த வருண பகவானுக்கு தவளைகளோட  ப்ரார்த்தனை கேட்டுச்சு. அவரும் இரக்கப்பட்டு தவளைங்க கிட்டே பேசினாரு.
    “தவளைங்களே உங்க கோரிக்கை என்ன?”ன்னு கேட்டாரு… “தவளைங்களும் இந்த மாதிரி அழகாபுரி ஆத்துலே வசிக்கிறோம்! அங்க ஒரே கழிவு தண்ணியா ஓடுது அதனாலே எங்களாலே வசிக்க முடியலை! நீங்கதான் மேகங்களை அனுப்பி மழை பொழிய வைச்சு ஆத்துல இருக்கிற மாசை நீக்கணும்!”னு வேண்டிகிச்சுங்க.
      “ஏம்பா தவளைங்களே நான் மேகங்களை அனுப்புவேன். ஆனா மேகங்கள் குளிர்ச்சி அடைஞ்சாதான் மழை பொழிய முடியும். உங்க ஊருலே ஒரே வெப்ப காத்தா இருக்கே நீங்க வாயு பகவான் கிட்டே போய் ஈரக்காற்றா வீசச் சொல்லுங்க அப்பத்தான் மேகம் குளிர்ந்து நிறைய மழை பொழியும்”னு சொன்னாரு.
      தவளைங்களும் வாயுபகவானை வேண்டுதல் பண்ணுச்சுங்க. வாயு பகவானும் தவளைங்க குறைய கேட்டுகிட்டாரு. ஆனா அவர் சொன்னாரு “உங்க ஊரிலே மரங்களே இல்லை. நிறைய தொழிற்சாலைங்கதான் இருக்கு நான் குளிர்ந்த காத்துக்கு எங்க போவேன்?” அப்படின்னாரு.
     “அப்ப எங்க கதி என்ன? நாங்க எல்லாம் செத்து போக வேண்டியதுதானா?”ன்னு “ஓ”ன்னு அழுதுச்சுங்க  தவளைங்க! அதுங்க கண்ணீர் ஆறா பெருக்கெடுத்து வர வாயு பகவானுக்கு ஒரு யோசனை தோணிச்சு.
   “தவளைங்களா இங்க நீங்க அழுது கச்சேரி வைக்கிற மாதிரி உங்க ஆத்துலே இறங்கி  அழுது கச்சேரி வையுங்க ஒங்க கண்ணுலே இருக்கிற ஈரத்தை காத்தா கடத்தி மேகத்தை பொழிய வைக்கிறேன்”னு சொன்னாரு.   தவளைங்களும் சம்மதப்பட்டு ஆத்தங்கரையிலே வந்து “ஓ”ன்னு அழுது கச்சேரி வச்சிருச்சுங்க. அது அழ வருண பகவானும் மேகக் கூட்டங்களை அனுப்பி வைச்சாரு. மேகத்து மேல ஈரக்காற்றை பட வைச்சாரு வாயு பகவான்.
   மேகங்களும் தவளைங்க அழுகைக்கு பரிதாபப் பட்டு இருக்கையிலே ஈரக்காற்று பட்டு மழையை பொழிய துவங்கின. ஆஹா! ரொம்ப நாளுக்கு அப்புறமா மழை பெய்யுது விடாதீங்க இந்த கச்சேரியை இன்னும் உற்சாகமா பாடுங்கன்னு தவளைங்க இன்னும் வேகமா அழ ஆரம்பிச்சுது. மேகமும் விடாம மழை பொழிய ஆத்துலே வெள்ளம் கரை புரண்டிருச்சு.
   ஆத்து தண்ணி அழுக்கெல்லாம் அடிச்சிக்கிட்டு போக தவளைங்களுக்கு ஒரே குஷி! இன்னும் அதிகமா பாட ஆரம்பிச்சுதுங்க வெள்ளமும் பெருக்கெடுத்து ஓடி கழிவா இருந்த ஆறு  இப்பதான் உண்மையான நதியா மாறுச்சு.


    வருணபகவானுக்கும் வாயுபகவானுக்கும் நன்றி சொன்ன தவளைங்க,” இனியாவது இந்த மனுச பசங்க நம்மளை நிம்மதியா இருக்க விடுவானுங்களா பார்க்கணும்”னு சொல்லி தண்ணியிலே குதிச்சு விளையாட ஆரம்பிச்சுதுங்க.
     “இனியும் அவங்க திருந்தலைன்னா நம்ம கச்சேரியை தொடர்ந்து பாடி மனுஷங்களை உலகத்தை விட்டே விரட்டி அடிச்சுட்டா போச்சு” அப்படின்னு சொல்லுச்சு ஒரு தவளைஅதைக்கேட்டு மத்த தவளைங்க எல்லாம் “ஹ்ஹாஹா’ன்னு சிரிச்சுக்கிட்டே இருந்துச்சுங்க.


தங்கள் வருகைக்கு நன்றி! பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பின்னூட்டத்தில் தெரிவித்து ஊக்கப்படுத்துங்கள்! நன்றி!
    

சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?

#செவி வழிக்கதை.

நாடோடிக் கதைகள் வரிசையில் இதுவும் ஒரு சிறப்பான கதை! என்பாட்டி சிறிய வயதில் சொன்னது இது. குழந்தைகள் முதல் பெரியவர்கள் வரை ரசிக்கும் இந்த கதையை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சி அடைகிறேன்.
ஒரு ஊர்ல ஒரு ராஜா இருந்தாரு. ஒரு நாள் அவரு காட்டுல நடந்து போயிகிட்டிருந்தாரு. நல்ல வெயிலானதால அவருக்கு ரொம்ப களைப்பு ஆயிருச்சு. ஒரு மரத்துக் கீழ அப்படியே படுத்து தூங்க ஆரம்பிச்சாரு. கண் அசருர சமையத்துல வெறுங்கொட்டையா அவரோட தலை மேல விழுந்துச்சு. ‘தலையில என்னடா இப்படி விழுதேன்னு’ மேல பார்த்தாரு.    ஒரு சின்ன சித்துண்ணி பறவை மரத்து பழத்தையெல்லாம் தின்னுட்டு கொட்டைங்களை கீழ துப்பிக்கிட்டு இருந்துச்சு. ராஜாவுக்கு பயங்கர கோபம் வந்துடுச்சு. இவ்வளவு சின்ன பறவைக்கு அவ்வளவு திமிரா? உனக்கு எவ்வளவு கொழுப்பு இருந்தா நான் ஒரு ராஜான்னு கூட பார்க்காம என் தலைமேல கொட்டைய போடுவேன்னு அதட்டுனாரு.   ஆனா அது பயப்படாம அப்படியே உக்காந்துகிட்டு இருந்துச்சு!ராஜா அவசர அவசரமா மரத்துல ஏறினாரு சித்துண்ணி கழுத்தை பிடிச்சுதூக்கிக்கொண்டுபோய் சேறும் சகதியுமா இருந்த இடத்துல போட்டு காலால மிதிச்சாரு மிதிச்சுட்டு,  சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ? ன்னு கேட்டாரு.  “நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் சாப்பிட்டுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துஇப்ப சேத்துல உழுகிறேன்” அப்படின்னு சித்துண்ணி துடுக்கா பதில் சொல்லுச்சு.  உடனே ராஜா, இந்த சித்துண்ணிக்கு எவ்வளவு ஆணவம்? னு அங்க இங்க பார்த்தாரு பக்கத்துல சின்ன ஓடையில தண்ணி ஓடிகிட்டு இருந்துச்சுஅதுல கொண்டு போய் அந்த பறவையை போட்டு“சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?”ன்னு கேட்டாரு.“நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் தின்னுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துசேத்துல உழுதுஇப்ப சின்ன ஆத்துல கால் கழுவறேன்” அப்படின்னு அது பாட்டா பாடுச்சு.  ராஜாவுக்கு கோபம் தாங்கலை! “உனக்கு இது சின்ன ஆறா? இதுல நீ கால வேற கழுவறீயா?ன்னு கேட்டுட்டு அதை தூக்கிக்கிட்டு கொஞ்ச தூரம் நடந்தாரு பெரிய ஆறு ஒண்ணு கண்ணுல பட்டது. அதுல சித்துண்ணிய தூக்கி போட்டாரு. இந்த ஆறு கண்டிப்பா அடிச்சிட்டு போயிடும்னு நம்பி “சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?” ன்னு கேட்டாரு. ““நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் தின்னுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துசேத்துல உழுது சின்ன ஆத்துல கால் கழுவி

இப்ப பெரிய ஆத்துல குளிக்கிறேன்” அப்படின்னு சித்துண்ணி நிதானமா சொல்லுச்சு.  ராஜாவுக்கு கோபம் தீந்த பாடில்லை! அதிகமாகி ஆத்தங்கரையில் ஒரு பாறை இருந்துச்சு. வெயில் அடிச்சி சூடா இருக்கவும் இதுல தூக்கி போட்டா சித்துண்ணி செத்துடும்னு அதை பிடிச்சி பாறை மேல வீசி எறிஞ்சாரு. எப்பவும் போல கேட்கவும் செஞ்சாரு. “சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?”
“நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் தின்னுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துசேத்துல உழுதுசின்ன ஆத்துல கால் கழுவிபெரிய ஆத்துலகுளிச்சுஇப்ப கல்லுல துணி துவைக்கிறேன்”ன்னு சந்தோஷமா சொல்லுச்சு.
  “நீ துணி வேற துவைக்கிறயா? என்று கோபப்பட்ட ராஜா சித்துண்ணிய பிடிச்சு ஒரு முள்ளுக்காட்டுக்குள்ளே கொண்டுபோய் போட்டாரு. பிறகு “சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?” ன்னு கேட்டாரு.
“நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் தின்னுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துசேத்துல உழுதுசின்ன ஆத்துல கால் கழுவிபெரிய ஆத்துலகுளிச்சுகல்லுல துணி துவைச்சுஇப்ப முள்ளுல காயப்போடுறேன்”ன்னு அலட்சியமா பதில் சொல்லுச்சி அந்த சின்ன சித்துண்ணி குருவி.
  சித்துண்ணி சொன்ன பதில் கேட்டு ராஜாவுக்கு கோபம் உச்சிக்கு ஏறிடுச்சு. ஆத்திரத்துல மூக்கு சிவக்க  சித்துண்ணிய எரியற அடுப்பில கொண்டு போய் போட்டாரு போட்டுட்டு வழக்கம் போல “சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?” ன்னு கேட்டாரு. அதுக்கு சித்துண்ணி,   “நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் தின்னுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துசேத்துல உழுதுசின்ன ஆத்துல கால் கழுவிபெரிய ஆத்துலகுளிச்சுகல்லுல துணி துவைச்சுமுள்ளுல காயப்போட்டு இப்ப அடுப்பிலகுளிர் காயறேன்” அப்படின்னு சொல்லுச்சு.
 ராஜாவுக்கு ஆத்திரம்னா அப்படி ஒரு ஆத்திரம் என்ன செய்யறதுன்னே தெரியலை அதை பிடிச்சு கொண்டு போய் காத்துக்கூட போக முடியாத ஒரு பெட்டியில போட்டு மூடி “சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?” ன்னு கேட்டாரு.
    “நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் தின்னுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துசேத்துல உழுதுசின்ன ஆத்துல கால் கழுவிபெரிய ஆத்துலகுளிச்சுகல்லுல துணி துவைச்சுமுள்ளுல காயப்போட்டு அடுப்பில குளிர் காய்ஞ்சுஇப்ப பொட்டிகுள்ள உட்கார்ந்துபொட்டு இட்டுகிட்டு இருக்கேன்அப்படின்னுகொஞ்சம் கூட பயப்படாம சொல்லுச்சு.
“நீ அடங்கவே மாட்டியா?”ன்னு ராஜா சித்துண்ணிய தூக்கிட்டு ரொம்ப தூரம் போனாரு. “இனி இத விடக்கூடாது”ன்னு வைராக்கியத்தோட போனாரு.    அங்க ஒரு பெரிய அரிசி ‘மில்’ இருந்துச்சு. “சித்துண்ணிய இந்த மில்லுல போட்டு பொடிப்பொடியா அரைச்சிட வேண்டியதுதான்!” ன்னு அதுல போடப் போனாரு.  போடற சமயத்துல அது ‘விர்ரு’ண்ணு பறந்து போய் மில்லு கூறை மேல உட்கார்ந்துகிச்சு! ராஜா அங்க இங்க தேடிப்பார்த்துட்டு பரிதாபமா மீண்டும் கேட்டாரு “சித்துண்ணி சித்துண்ணி செத்தாயோ?”
  “நான் ஏன் சாவேன் ராஜகுமாரா?என் வயிறு நிறைய பழம் தின்னுஉன் தலைநிறைய கொட்டை உமிழ்ந்துசேத்துல உழுது

சின்ன ஆத்துல கால் கழுவிபெரிய ஆத்துலகுளிச்சுகல்லுல துணி துவைச்சுமுள்ளுல காயப்போட்டு அடுப்பில குளிர் காய்ஞ்சு பொட்டிகுள்ள உட்கார்ந்துபொட்டு இட்டுகிட்டு இப்பஜாலியா சுதந்திரமா பறந்து போறேன்! இனிமே உன்னால என்ன ஒண்ணும் செய்யமுடியாது”
  அப்படின்னு சொல்லிட்டு பறந்தே போயிடுச்சு. ராஜா ரொம்ப ஏமாந்து போய் பேசாம அவரு ஊருக்கே திரும்பி போயிட்டாரு.

நீதி: சிறுவர்களின் குறும்பை பெரிது படுத்தக் கூடாது!

தேன்சிட்டு இணையதளத்திற்கு வருகை தந்தமைக்கு மிக்க நன்றி!

பதிவு குறித்த கருத்துக்களை பின்னூட்டத்தில் இட்டுச் செல்லுங்கள்!

தொடர்ந்து தேன்சிட்டு இணைய தளத்திற்கு வருமாறு அன்புடன் அழைக்கின்றோம்!

உங்களின் படைப்புகளையும் தேன் சிட்டு இணைய இதழில் வெளியிடலாம். உங்கள் படைப்புகளை எங்களுக்கு அனுப்பி வையுங்கள்! நன்றி!